เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1151 ฉู่ลั่วมำที่นี่แล้วเหรอ
“แต่มันเป็นถนนสำยหลักที่พำไปยังอนุสำวรีย์ในจัตุรัส ปนเปื้อน
ไปด้วยพลังหยินเล็กน้อย จุดสิ้นสุดของถนนสำยนี้ ควรเป็นสถำนที่
ซึ่งมีพลังหยินที่แข็งแกร่งเหมือนกัน”
รองผู้อ ำนวยกำรพยักหน้ำรัว ๆ “ใช่แล้ว และมันคือสุสำนของ
เมืองหมิงไถของพวกเรำ”
“จัตุรัสเป็นหยำงบริสุทธิ์ ส่วนตะปูฮวงจุ้ยเป็นหยินบริสุทธิ์ เพื่อ
ประสำนหยินหยำงเข้ำด้วยกัน จุดสิ้นสุดของถนนสำยนี้ควรเป็น
สถำนที่ที่เป็นหยินบริสุทธิ์ และมีสิ่งของหรือสิ่งก่อสร้ำงที่เป็นหยำง
บริสุทธิ์”
ผู้อ ำนวยกำรอุทำนขึ้นทันที “ตอนนั้นกำรเลือกสถำนที่ตั้งของ
สุสำนกับสถำนที่สร้ำงอนุสำวรีย์ด ำเนินกำรเสร็จสิ้นเกือบจะพร้อมกัน
ตอนที่อนุสำวรีย์ใกล้จะสร้ำงเสร็จ ต้นสนอำยุร้อยปีต้นหนึ่งถูกย้ำยไป
ไว้ที่ประตูทำงเข้ำสุสำน”
“ต้นสนเป็นหยำงบริสุทธิ์ ถูกเรียกว่ำเป็นต้นไม้ยอดเยี่ยมที่สุด
สำมำรถขับไล่วิญญำณชั่วร้ำยได้ค่ะ”
“ฮวงจุ้ยตรงนี้เดิมทีดีมำกนะคะ แต่ว่ำ…”
ฉู่ลั่วชี้ไปยังถนนใหญ่กว้ำงขวำงหน้ำประตูโรงเรียนที่ขยำยยำว
ออกไปเกือบร้อยเมตร และยังตรงเข้ำมำในโรงเรียน
“ถนนเส้นนี้ท ำลำยจุดก ำเนิดของฮวงจุ้ยหยินหยำง”
“ในตอนที่วิญญำณร้ำยทรงพลังมำกสุด บวกกับอิทธิพลควำม
ขัดแย้งของวิญญำณชั่วร้ำย เป็นสำเหตุให้คร่ำชีวิตคนได้”
ฉู่ลั่วพูดจบ ผู้น ำของโรงเรียนทั้งสำมคน รวมถึงซือเสวียต่ำงมีสี
หน้ำเปลี่ยนไป
ฉู่ลั่วกล่ำวว่ำ “ตอนนั้นที่เกิดเรื่องขึ้นกับนักเรียน ก็เป็นช่วงเวลำ
เดียวกับสงครำมต่อต้ำนญี่ปุ่นในตอนนั้นใช่ไหมคะ?”
ครูใหญ่ครุ่นคิด ก่อนจะพยักหน้ำด้วยสีหน้ำซีดเผือด “เหมือนจะ
ใช่นะครับ มันเป็นเวลำเดียวกับที่เคยเกิดสงครำมต่อต้ำนญี่ปุ่นเลย”
“ท่ำนปรมำจำรย์ ตอนนี้พวกเรำต้องท ำยังไงครับ? หรือพวกเรำ
จะปิดถนนใหญ่เส้นนี้และท ำลำยทิ้งเลยครับ”
“ส่วนที่โรงเรียนจะยังเป็นเหมือนเดิม ให้ผ่ำนเข้ำออกทำงประตู
หลักด้ำนหน้ำ แบบนี้ได้ไหมครับ?”
“ฮวงจุ้ยถูกท ำลำย ต่อให้เปลี่ยนยังไงก็ไม่มีประโยชน์ค่ะ”
ครูใหญ่หน้ำซีดกว่ำเก่ำ
ซือเสวียริมฝีปำกเริ่มสั่นระริก “ถ้ำอย่ำงนั้นก็หมำยควำมว่ำ
ช่วงเวลำนี้ของทุกปี โรงเรียนเรำจะยังมีคนตำยเหมือนเดิมใช่ไหม
ครับ?”
“แบบนั้นจะท ำยังไงล่ะ? พอถึงตอนนั้นพวกเรำจะปิดโรงเรียนก็
ไม่ได้อีก”
“มัธยมปลำยปีหนึ่งปีสองยังไม่เป็นไร แต่ส ำหรับนักเรียนมัธยม
ปลำยปีสำมมันเป็นช่วงเวลำส ำคัญส ำหรับพวกเขำ…”
ผู้อ ำนวยกำรก ำลังร้อยใจมำก
ครูใหญ่รู้สึกเสียใจทีหลังเสียแล้ว ถ้ำรู้แต่แรก เขำคงจะไม่ท ำกำร
เปลี่ยนแปลงประตูใหญ่
“ฉันบอกว่ำฮวงจุ้ยถูกท ำลำย แก้ไขไปก็ไม่มีประโยชน์ แต่ไม่ได้
บอกว่ำจะไม่มีวิธีอื่นนะคะ”
เหล่ำคนที่ก ำลังร้อนอกร้อนใจ “…”
“ท่ำนปรมำจำรย์มีวิธีเหรอครับ?”
“ท่ำนปรมำจำรย์รีบบอกได้ไหมครับว่ำวิธีกำรอะไร? ขอแค่พวก
เรำท ำได้ พวกเรำจะท ำแน่นอน”
ฉู่ลั่วตอบ “ต้องปิดผนึกประตูโรงเรียน ส่วนประตูใหญ่ของอำคำร
เรียนหลักต้องแขวนกระจกทองแดงไว้ เป็นกระจกทองแดงที่สูงเท่ำคน
หนึ่งคน”
……
ตกเย็น แสงพระอำทิตย์ตกท ำให้ท้องฟ้ำถูกย้อมเป็นสีรำวกับ
เลือด
จิ่งอันฉิงก้ำวลงจำกรถแล้วตรงไปยังโรงเรียนมัธยมหมิงไถ
หมำยเลขหนึ่ง ทันทีที่เดินมำถึงประตูโรงเรียน ก็เห็นคนงำนวำง
อุปกรณ์กั้นถนนเอำไว้ เริ่มขุดถนนและปิดโรงเรียนแล้ว
“หลีกหน่อย หลีกทำงหน่อย”
ด้ำนหลังมีชำยรูปร่ำงก ำย ำสี่คนปรำกฏตัวขึ้น พวกเขำก ำลังยก
สิ่งของรูปร่ำงสีเหลี่ยมชิ้นหนึ่ง
ครูใหญ่กับรองครูใหญ่ก็วิ่งเข้ำมำ “ระวังหน่อย ย้ำยมำทำงนี้ ใช่
ใช่ ใช่ ย้ำยไปที่อำคำรเรียนหลักเลย”
ขณะที่สั่งกำร ครูใหญ่ก็เหลือบเห็นจิ่งอันฉิงที่ยืนอยู่หน้ำประตู
พอดี
“คุณมำท ำไมครับ?”
จิ่งอันฉิงวิ่งเข้ำมำ ชี้ไปยังของหนัก ๆ สิ่งนั้นที่ก ำลังขนเข้ำมำ
พร้อมเอ่ยถำมว่ำ “นั่นคือกระจกทองแดงเหรอคะ?”
ขุดถนน
ปิดผนึกประตูโรงเรียน
กระจกทองแดง
ทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งที่ระบบสอนเธอมำ!
ท ำไมโรงเรียนแห่งนี้ถึงได้เปลี่ยนแปลงทุกอย่ำงก่อนเธอจะมำถึง?
เธอถำมต่ออย่ำงไม่อยำกจะเชื่อ “ฉู่ลั่วมำที่นี่แล้วเหรอ?”
นอกจำกฉู่ลั่ว เธอก็นึกถึงใครไม่ออกแล้ว
ครูใหญ่มองจิ่งอันฉิงที่ท ำสีหน้ำตกใจ “ปรมำจำรย์ฉู่ไม่ใช่แค่มำ
ที่นี่ แต่ยังช่วยแก้ปัญหำทั้งหมดของโรงเรียนเรำด้วย”
“ชำวเน็ตคนนี้ คุณรู้ไหมว่ำค ำพูดเหล่ำนั้นที่คุณพูดในโลก
ออนไลน์ มันส่งผลกระทบกับโรงเรียนของพวกเรำมำกแค่ไหน?”
โชคดีที่เน็ตไอดอลคนนี้ไม่ได้มีผู้ติดตำมเยอะ กระแสจึงไม่มำก
เท่ำไหร่ ไม่อย่ำงนั้นต้องเป็นเรื่องวุ่นวำยใหญ่โตแน่ และผลกระทบที่
เกิดกับโรงเรียน…
“ผมติดต่อไปหำทนำยพร้อมเตรียมจะฟ้องร้องคุณแล้ว คุณรอรับ
หมำยศำลได้เลย!”
“แต่ถ้ำคุณลบวิดีโอพวกนั้นในตอนนี้ แล้วกล่ำวขอโทษต่อ
สำธำรณชน ทำงโรงเรียนสำมำรถท ำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้”
พูดจบ เขำก็ไม่รอให้จิ่งอันฉิงได้มีสติตอบสนอง วิ่งกลับไป
ด้ำนหลังแล้ว
“ระวังหน่อย อย่ำแตะต้องมันเกินไปล่ะ”
จิ่งอันฉิงยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม สักพักหนึ่งเธอจึงได้สติกลับมำ
“เขำมีสิทธิ์อะไรมำฟ้องร้องฉัน ที่ฉันพูดไม่ถูกหรือไง? โรงเรียนนี้
มีปัญหำนะ ที่นี่เคยมีคนตำย!”
“ทำงโรงเรียนมีควำมผิด ยังไม่ยอมให้ฉันพูดควำมจริงอีกเหรอ?”
“ได้!”
เธอหยิบโทรศัพท์ออกมำ กดเปิดเข้ำไปในแพลตฟอร์มแล้วเริ่ม
ไลฟ์สตรีมทันที
YOU MAY ALSO LIKE
