เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1154 ตุ๊กตาผีตัวนี้มันสมบูรณ์แบบ
เพราะคำพูดไม่กี่ประโยคของซือเสวีย ช่องแสดงความคิดเห็นก็
ต่างตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว ไม่มีใครสนใจว่าทำไมฉู่ลั่วถึงไม่พูดเรื่อง
สำคัญตอนเธอไลฟ์สตรีม
ทุกคนกำลังให้ความสนใจว่าโรงเรียนมัธยมหมิงไถจะเปลี่ยน
ตำแหน่งของอาคารเรียนชั้นมัธยมปลายปีหนึ่งกับปีสามหรือเปล่า
ช่องแสดงความคิดเห็นทะเลาะกันว่าจะเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยนกัน
แน่
กระทั่งเรื่องนี้ขึ้นการค้นหายอดนิยม
จิ่งอันฉิงส่งข้อความในช่องแสดงความคิดเห็นอีกหลายข้อความ
เพื่อพยายามแก้ไขสถานการณ์ แต่ไม่อาจพลิกสถานการณ์อะไรได้
แล้ว
ไม่มีใครสามารถขัดขวางความบ้าคลั่งของผู้ปกครองนักเรียน
ชั้นมัธยมปลายปีสาม กับกระแสร้อนแรงของการสอบในประเทศได้
ซือเสวียเหลือบมองขณะไลฟ์สตรีม ก่อนพบว่าภายในระยะเวลา
สั้น ๆ ไม่กี่สิบนาที แอ็กเคานต์ของตนก็มีคนติดตามเพิ่มขึ้นถึงหนึ่ง
แสนคนแล้ว!
ฮ่า ฮ่า ฮ่า!
เทพธิดาน้อยเป็นดาวนำโชคจริง ๆ ด้วย แค่เธอมาเยี่ยมบ้าน เขา
ก็มีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้
เขาโน้มตัวลงอย่างมีความสุข พลางหันหลังให้กล้อง ทำมือเป็น
ท่าโอเคส่งให้ฉู่ลั่ว
ก่อนหน้านี้ที่อยู่โรงเรียน ครูใหญ่เล่าเรื่องของเน็ตไอดอลคนนั้น
ขึ้นมา
เทพธิดาน้อยยังพร้อมจะออกหน้าช่วย
เหอะ!
เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ คุ้มค่าพอให้เทพธิดาน้อยออกหน้าช่วยได้
อย่างไร และแน่นอนว่าต้องไม่ปล่อยให้เน็ตไอดอลพวกนั้นมาแย่ง
ความนิยมสำเร็จ
นี่เป็นการแก้ปัญหาได้อย่างง่ายดายเลยไม่ใช่เหรอ?
คิดจะมาแย่งชิงความนิยมของเทพธิดาน้อย ซ้ายังคิดจะให้เธอ
ถูกคนด่าทออีก ฝันไปเถอะ!
ครั้งนี้มาดูกันว่าแอ็กเคานต์ของเธอจะถูกแบนไหม!
เหอะ!
“ฉันดูทุกส่วนในบ้านของพวกคุณแล้ว ถึงจะมีพลังหยิน แต่
อาศัยอยู่ไปสักพักก็ไม่เป็นอะไรแล้วล่ะค่ะ” ฉู่ลั่วหยิบตุ๊กตาผีในมือ
ขึ้นมา “ส่วนตุ๊กตาตัวนี้ ฉันจะเอามันไปแล้วนะคะ”
แม่ของซือเสวียมองตุ๊กตาด้วยความลังเลเล็กน้อย “คุณจะเอาไป
ทั้งอย่างนี้เหรอคะ? เธอยังตัดใจจากลูกชายของฉันไม่ได้เลย? ถ้า
อย่างนั้นเอามันไว้ในบ้านฉันไปอีกสักพักดีไหมคะ?”
ซือเสวีย “…”
พ่อซือ “…”
แม่ของซือเสวียมีสีหน้าเหมือนตัวเองทำเรื่องถูกต้อง “วันนี้ตอนที่
ทุกคนตื่นมาตอนเช้า ไม่เห็นเหรอว่าในบ้านเราไม่มีฝุ่นแม้แต่นิด
เดียว? อาหารเช้าก็เตรียมไว้มากมาย! อาหารกลางวันก็เต็มไปด้วย
คุณค่าทางโภชนาการ!”
“แม้กระทั่งบนที่สูงหรือตามซอกมุมต่าง ๆ ก็ทำความสะอาดได้
อย่างหมดจด”
“แล้วดูของเล่นของน้องสาวลูกสิ เป็นระเบียบเรียบร้อยขนาดนี้
ตั้งแต่เมื่อไหร่ ห้องครัวบ้านเราเคยสะอาดขนาดนี้ไหม”
เธอถอนหายใจ “ขอแค่คืนเดียวก็ได้ค่ะ”
แค่คืนเดียว!
บรรยายกาศยังคงไร้สุ้มเสียงใด ๆ
ตุ๊กตาผีตัวนี้มันสมบูรณ์แบบยิ่งกว่าเครื่องกวาดพื้น เครื่องล้าง
จาน หรือหุ่นยนตร์อัจฉริยะอะไรพวกนั้นอีกไม่ใช่เหรอ?
พ่อของซือเสวียกล่าวอย่างจนปัญญา “แต่มันคงทำไม่ได้แล้วล่ะ”
ตุ๊กตาผีที่ถูกฉู่ลั่วถือไว้ด้วยมือข้างเดียว ไม่ได้สีสันสดใสงดงาม
เหมือนครั้งแรกแล้ว ผมสีทองสวยยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง กระโปรงเจ้า
หญิงซึ่งสวยงามมากในตอนแรก กลายเป็นเสื้อผ้ายับยู่ยี่
เสื้อผ้ายับยู่ยี่ยังไม่เท่าไหร่ แต่มันทั้งสกปรกและเปื้อนคราบน้ามัน
อีกต่างหาก
ตอนนี้มันตกอยู่ในมือฉู่ลั่ว ท่าทางราวกับเป็นสิ่งของที่ตายไป
แล้ว
“แต่ท่านปรมาจารย์บอกแล้วนะ! มันตัดใจจากซือเสวียของพวก
เราไม่ได้เลย มันยังชอบซือเสวียอยู่เลย”
แม่ของซือเสวียยืนยันอย่างหนักแน่น “ขอแค่ซือเสวียของพวก
เราดีกับมันสักหน่อย พูดจาหวาน ๆ อีกสักนิด ต้องกู้มันคืนมาได้แน่”
ซือเสวีย “แม่ครับ แม่เป็นแม่แท้ ๆ ของผมจริงหรือเปล่า?”
แม่ของซือเสวีย “ดูบ้านหลังนี้สิ นึกถึงอาหารเมื่อตอนเช้าสิ นึก
ถึงมื้อกลางวัน นึกถึงอาหารเย็นที่ยังไม่ได้ทำออกมาด้วย ลูกมีอะไร
ไม่พอใจอีกเหรอ?”
[เมื่อกี้ฉันเห็นแล้ว ตอนท่านปรมาจารย์มา ตุ๊กตาตัวนี้กำลังซัก
เสื้อผ้าด้วยมือ]
[ตุ๊กตาผ้าตัวหนึ่งใช้มือซักเสื้อผ้า? ฉันเรียนมาน้อยไปเหรอ เธอ
อย่ามาหลอกฉันนะ]
[นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นคือตุ๊กตาผีคงทนอยากเป็น
ลูกสะใภ้ของมนุษย์ไม่ไหวแล้ว]
[มิน่าล่ะ ฉันถึงรู้สึกว่าตุ๊กตาตัวนี้ดูเหมือนจะหนักไม่ใช่เล่น ที่แท้
เพราะเปียกน้า เฮ้อ…ใบหน้าก็ไม่เปล่งปลั่งเหมือนเมื่อก่อนแล้ว]
[ใครก็บอกว่ามันเป็นปีศาจ แต่นี่มันของดีชัด ๆ เลย!]
[ถ้าไม่ต้องการมัน ได้โปรดส่งต่อให้ฉัน]
[คิดไม่ถึงเลยนะ แค่ครึ่งวันเท่านั้นเองกลับทำได้ขนาดนี้แล้ว!]
YOU MAY ALSO LIKE
