เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1160 พวกเจ้าได้จูบกันไหม
“ต่อไปนี้ ถ้าเจอเรื่องที่จัดการไม่ได้ก็มาหาผม” ฮั่วเซียวหมิงมอง
ฉู่ลั่วที่กำลังทานอาหารเย็นอยู่อีกด้าน
จิ่งเจียเหยียนเอ่ย “เรื่องอะไร ฉันเป็นปีศาจเลี้ยงของลั่วลั่ว ฉันลง
นามพันธสัญญากับลั่วลั่วแล้ว เธอต้องดูแลฉัน”
ฮั่วเซียวหมิง “เธอยังต้องบำเพ็ญเพียร ไลฟ์สตรีม และจัดการ
เรื่องในองค์กร เรื่องไร้สาระแบบนี้…คงไม่ต้องไปรบกวนเธอหรอก”
“เรื่องไร้สาระเหรอ!” จิ่งเจียเหยียนผุดลุกขึ้นทันที ท่าทางเกรี้ยว
กราด “เรื่องไร้สาระอะไรกัน นี่มันเรื่องใหญ่ของโลกปีศาจเลยนะ”
“ถ้าไม่มีประโยชน์กับเธอก็ถือเป็นเรื่องไร้สาระ”
จิ่งเจียเหยียนโมโหจนหน้าแดงก่า แววตาอสรพิษปรากฏออกมา
เฉิงยวนลอยไปอยู่ข้างเธอ กดไหล่อีกฝ่ายด้วยสองมือ “เจ้ายัง
อยากจัดการแข่งขันชิงตำแหน่งราชาปีศาจอยู่หรือไม่ ตอนนี้อำเภออิ๋
งเซียงอยู่ในความดูแลของเขานะ”
“นอกจากนี้ รายละเอียดของการแข่งขันชิงตำแหน่ง เจ้าคิดเอง
ได้หรือ”
จิ่งเจียเหยียนเอ่ย “…ฉันคิดเองได้”
“ได้กับผีน่ะสิ ลำพังสมองของเจ้า คิดให้ตายก็ไม่ได้รายละเอียด
การประลองแสนสมบูรณ์แบบหรอก เรื่องแบบนี้ต้องให้เป็นหน้าที่ของ
ผู้เชี่ยวชาญ”
“เรื่องที่เขาโมโห ก็เป็นเพราะฉันปล่อยให้ลั่วลั่วหิวมาทั้งวัน”
จิ่งเจียเหยียนรู้สึกผิด
เธอมองฉู่ลั่วที่ทานอาหารอยู่ แล้วนั่งลงบนโซฟา “ครั้งนี้เห็นแก่ที่
คุณทำเพื่อลั่วลั่ว ฉันจะให้อภัย”
ฮั่วเซียวหมิง “…”
รอจนฉู่ลั่วทานเสร็จแล้ว เฉิงยวนเรียกทุกคนในห้องออกไป ทิ้ง
ให้เหลือเพียงฉู่ลั่วและฮั่วเซียวหมิงในห้องรับแขก
“อยากออกไปเดินเล่นหน่อยไหม”
“ค่ะ”
ทั้งคู่เดินเคียงกันออกไปที่สวนหย่อม
ทันทีที่ทั้งสองคนออกไป เฉิงยวนก็ลอยละลิ่วลงมาจากชั้นบน
ชะโงกหน้ามองตามไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่ก็หดหัวกลับมา
อย่างรวดเร็ว
เธอลอยวนเวียนอยู่จุดเดิมไม่หยุด
หร่วนย่วนย่วนพาเด็ก ๆ ลงมา “ถ้าเธออยากไปดูก็ไปเถอะ”
เฉิงยวนส่ายหน้า “ไม่ได้ ถ้าสถานการณ์เป็นปกติ ฉันแอบดูไปก็
ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่วันนี้คงไม่ได้”
เธอเพิ่งทำความผิดมาจนฮั่วเซียวหมิงโมโห
ถ้าไปแอบดูพวกเขาพลอดรักกันตอนนี้อีก ต่อให้เป็นแฟนคลับคู่
จิ้นก็ไม่กล้าทำหรอก
เมื่อเธอลอยไปมาในห้องรับแขกด้วยความร้อนรนถึงครึ่งชั่วโมง
ฉู่ลั่วก็เดินกลับเข้ามาเพียงลำพัง
เฉิงยวน “…”
เธอลอยไปอยู่ด้านหลังฉู่ลั่ว ชะโงกหน้ามองทางที่อีกฝ่ายเดิน
กลับมา ทว่าก็ไม่เห็นร่างของฮั่วเซียวหมิง “เขาล่ะ”
พระเอกของเธอ?
“ฉันส่งเขากลับไปแล้ว” ฉู่ลั่วมองเฉิงยวนด้วยความสงสัย “เธอมี
ธุระอะไรกับเขาเหรอ”
เฉิงยวน “…”
“ไม่ใช่ว่าข้ามีธุระกับเขา แต่พวกเจ้าสองคนต่างหากที่มีธุระต่อ
กัน” เฉิงยวนลอยปรี่มาอยู่ตรงหน้าฉู่ลั่ว “เมื่อครู่ที่ออกไป พวกเจ้าได้
จูบกันไหม”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า
“ได้กอดกันหรือไม่”
ฉู่ลั่วยังคงส่ายหน้า
เฉิงยวนสูดลมหายใจเข้า ระงับความต้องการลง “ถึงอย่างไรก็
ต้องได้จับมือกันบ้าง ข้าไม่ได้ออกไปแอบมองด้วยซ้า ซ้ายังไม่ปล่อย
ให้คนอื่นไปรบกวนพวกเจ้า พวกเจ้าได้จับมือกันแล้วใช่หรือไม่”
แม้ดวงตาคู่พิศวงจะเบิกกว้างแล้ว แต่ฉู่ลั่วยังคงส่ายหน้าปฏิเสธ
เฉิงยวน “…”
สองมือของเธอตกจากไหล่ฉู่ลั่วอย่างเชื่องช้า ลอยขึ้นชั้นบน
อย่างหมดอาลัยตายอยาก
ยืนหยัดต่อไปไม่ไหวแล้ว
แฟนคลับคู่จิ้นอย่างเธอยืนหยัดต่อไปไม่ไหวแล้ว
เฉิงยวนหยิบมือถือออกมา ก่อนจะกดเปิดกลุ่มคู่จิ้นฮวาชูชวี่ แล้ว
ส่งข้อความในฐานะเจ้าของกลุ่ม
[ขอโทษด้วยทุกท่าน ฉันขอออกจากกลุ่มนี้ ฉันจิ้นคู่นี้ต่อไปไม่
ไหวแล้ว]
[ไว้พบกันวันหน้านะทุกท่าน]
พูดจบ เธอก็กดออกจากกลุ่ม
………
วันรุ่งขึ้น
ขอบฟ้าเริ่มกลายเป็นสีขาว
เสียงกรีดร้องเสียงหนึ่งดังปลุกคนทั้งคฤหาสน์
ทุกคนพากันชะเง้อออกมาจากห้อง
“เกิดอะไรขึ้น”
“ใครร้องน่ะ”
“เหมือนจะเป็นพี่ยวนยวน” ซ่งเมี่ยวเมี่ยวกอดตุ๊กตาผีลอยออกมา
จากห้อง กำลังจะลอยไปยังห้องของเฉิงยวน กลับเห็นเฉิงยวนทะลุ
ประตูออกมา ลอยผ่านตัวเธอไปราวกับสายลม
หร่วนย่วนย่วนจับซ่งเมี่ยวเมี่ยวที่ถูกสายลมพัดจนหมุนคว้าง
ซ่งเมี่ยวเมี่ยว “…”
ทั้งที่เป็นผีแล้วแท้ ๆ แต่ทำไมเธอถึงยังรู้สึกเวียนหัวนะ
เฉิงยวนลอยหายเข้าไปในห้องของฉู่ลั่ว
โทรศัพท์ในมือสั่นเทิ้ม เธอชูมันขึ้นเบื้องหน้าฉู่ลั่ว เอ่ยเสียง
ตะกุกตะกัก “นี่อะไรกัน”
ฉู่ลั่วชำเลืองแล้วเอ่ย “อ้อ!…บัญชีโซเชียลของคนคนหนึ่ง”
“ดูให้ดีสิ มันคือบัญชีของคุณปู่ฮั่วเซียวหมิง”
“เจ้าดูนี่” เธอจิ้มเปิดโพสต์ใหม่ล่าสุด
มันเป็นคลิปเวลาสั้น ๆ
ในคลิปนั้น เด็กสาวคนหนึ่งคล้องแขนคุณปู่ฮั่ว คุณปู่ฮั่วกำลังพา
เธอเดินเล่นชอปปิง ซื้อสิ่งของให้เธอมากมาย
สำคัญที่สุดคือ ตอนที่เด็กสาวปฏิเสธ คุณปู่ฮั่วพลันเอ่ยด้วยสี
หน้าเปี่ยมเมตตา “เธอคือหลานสะใภ้ในอนาคตของพวกเราตระกูล
ฮั่ว คนเป็นปู่อย่างฉันซื้อของพวกนี้ให้เธอก็ถือเป็นเรื่องสมควร”
เด็กสาวยิ้มเหนียมอาย
ผู้คนในช่องคอมเมนต์ต่างคลุ้มคลั่งกันหมด
พวกเขากล่าวว่าเด็กสาวคนนี้คือคู่หมั้นของฮั่วเซียวหมิง
“เกิดอะไรขึ้น นี่มันอะไรกัน” ถึงแม้เมื่อวานหล่อนจะเพิ่งสาบาน
ว่าจะไม่จิ้นคู่ฮวาชูชวี่อีกแล้ว
“พวกเจ้าพังพินาศกันเร็วเกินไปแล้ว”
หล่อนยังจัดการความรู้สึกไม่ได้ คู่ที่จิ้นก็ถูกฝั่งผู้ใหญ่จับแยกเสีย
แล้ว
ฉู่ลั่วกลับหยิบโทรศัพท์มาย้อนดูคลิป จ้องดูโหงวเฮ้งผู้หญิงคน
นั้น
หลังเธอดูแล้ว ยังนับนิ้วพยากรณ์
“ฉู่ลั่ว ป่านนี้แล้วยังจะมาดูโหงวเฮ้งพยากรณ์อะไรอีก”
หลังพยากรณ์เสร็จ ฉู่ลั่วลดมือลง
เธอทอดมองใบหน้าผู้หญิงในคลิป พินิจมองจากกลางหน้าผาก
เธอลงมาอย่างละเอียด
เฉิงยวนเห็นความผิดปกติของสีหน้าฉู่ลั่ว จึงเอ่ยถาม “เป็นอะไร
ไป”
“เธอนี่เอง”
“อะไรหรือ”
“บุพเพ”
“…”
“ด้ายบุพเพของฮั่วเซียวหมิง”
YOU MAY ALSO LIKE
