เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1164 ข้อมูลของจิ่งอันฉิงกับจิ่งอันเสวี่ย

ตอนขากลับ หยางไต้กับฮั่วจิ้นเรียกคนขับรถมารับพวกเขา

ส่วนฮั่วเซียวหมิงก็ขับรถไปส่งฉู่ลั่วกลับบ้านฉู่อวิ๋น

กระทั่งตอนที่รถใกล้จะถึงแล้ว ฮั่วเซียวหมิงก็จอดรถ

ฉู่ลั่วซึ่งนั่งหลับตาทำสมาธิมาตลอดทาง จึงลืมตาขึ้นแล้วมองฮั่ว

เซียวหมิงอย่างสงสัย

ตอนนั้นเองที่ฮั่วเซียวหมิงหยิบซองเอกสารสองซองยื่นให้เธอ

“ข้อมูลของจิ่งอันฉิงกับจิ่งอันเสวี่ย”

ฉู่ลั่วตะลึง จากนั้นก็รับเอกสารมา

“ซู่เซี่ยงหยางบอกว่าคุณกำลังตรวจสอบเรื่องพวกเธอสองคนอยู่

แต่ว่าในแผนกขาดกำลังคนที่จะมาตรวจสอบเรื่องนี้ ผมก็เลยรับมา”

“จึงคิดว่าผมจะลองตรวจสอบให้คุณดู”

เธอเปิดดูข้อมูลของจิ่งอันฉิงก่อน

ข้อมูลคล้ายกันกับสิ่งที่ซู่เซี่ยงหยางเคยส่งมาก่อนหน้านี้ แต่สิ่งที่

ไม่เหมือนกันคือในนี้มีข้อมูลที่เกี่ยวกับตระกูลจิ่งมากกว่าเล็กน้อย

แม้ว่าจิ่งอันฉิงกับจิ่งอันเสวี่ยจะเป็นคุณหนูของตระกูลจิ่ง แต่

เพราะแม่ของพวกเธอมาด่วนจากไปเสียก่อน เมื่อแม่เลี้ยงของพวก

เธอให้กำเนิดลูกชายและลูกสาวก็ปฏิบัติกับพวกเธอไม่ดี

จิ่งอันเสวี่ยถูกส่งตัวไปที่บ้านของคุณยายให้เป็นคนเลี้ยงดูอยู่

นาน จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ที่จิ่งอันฉิงไปตามตัวเธอกลับมาเป็น

ลูกสาวตระกูลจิ่งดังเดิม

หลังจากเปิดดูไปไม่กี่หน้า จู่ ๆ สายตาของฉู่ลั่วก็นิ่งค้างไป เธอ

ขมวดคิ้วและมองผลการตรวจสอบในนั้น

ก่อนหน้านี้จิ่งอันฉิงมีคู่หมั้นอยู่คนหนึ่ง และเธอก็ชอบคู่หมั้นคนนี้

มาก ๆ มาโดยตลอด ชอบมากถึงขั้นที่เรียกได้ว่าคอยประจบเอาใจ

คู่หมั้นคนนี้อยู่หลายปีทีเดียว

จนกระทั่งเมื่อครึ่งปีก่อน หลังจากเธอฟื้นจากอาการป่วยแล้ว

ท่าทีของเธอก็เปลี่ยนแปลงไปมาก ไม่เพียงแต่ถอนหมั้นกับคู่หมั้นคน

นั้น แต่ถึงขั้นทะเลาะกับตระกูลจิ่งแล้วไปตามตัวจิ่งอันเสวี่ยกลับมาที่

ตระกูลจิ่งทันที

การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดเกิดขึ้นหลังจากการป่วยในครั้งนั้น

จากนั้นฉู่ลั่วก็เปิดดูข้อมูลของจิ่งอันเสวี่ย

“ผมเพิ่งได้รู้หลังจากการตรวจสอบว่าก่อนหน้านี้ผมก็เคยพบกับ

จิ่งอันเสวี่ย” ฮั่วเซียวหมิงเอ่ยขึ้นมา “ตอนมัธยมต้น จิ่งอันเสวี่ยเรียน

อยู่ที่โรงเรียนข้าง ๆ กับผม ตอนที่ผมถูกคนกักตัวเอาไว้ในซอย ก็

เป็นเธอที่โทรแจ้งตำรวจให้มาช่วยไว้”

ฉู่ลั่วพยักหน้าเล็กน้อย

ฮั่วเซียวหมิงจึงเล่าต่อ “ต่อมาตอนที่เธอกำลังถูกคนอื่นรังแก ก็

เป็นผมเองเคยเข้าไปช่วยเหลือเธอไว้ครั้งหนึ่ง”

“อืม”

สายตาของฉู่ลั่วก็ยังคงอ่านข้อมูลของจิ่งอันเสวี่ยอย่างละเอียด

ฮั่วเซี่ยวหมิงเม้มริมฝีปาก “แต่หลังจากนั้นเราก็ไม่เคยได้เจอกัน

อีกเลย”

“อืม”

“ฉู่ลั่ว ผมจำเธอไม่ได้จริง ๆ นะ” ฮั่วเซียวหมิงกล่าวเสียงหนัก

แน่น “ถ้าไม่ใช่เพราะการตรวจสอบในครั้งนี้ ผมก็จำไม่ได้เลยว่าผม

เคยพบเธอมาก่อน”

ฉู่ลั่วปิดข้อมูลของจิ่งอันเสวี่ยลง “แต่เธอจำได้ค่ะ”

ภายในห้องของจิ่งอันเสวี่ยมีรูปของฮั่วเซียวหมิงอยู่ มีกระทั่งภาพ

ฮั่วเซียวหมิงในนิตยสารการเงินต่าง ๆ ที่เธอตัดเก็บเอาไว้ด้วย

บนหน้าจอมือถือของเธอก็เป็นรูปฮั่วเซียวหมิงเช่นกัน

เธอชอบเขา

ฉู่ลั่วมองฮั่วเซียวหมิงที่กำลังขมวดคิ้วอยู่แล้วเอ่ยต่อ “ตอนที่จิ่ง

อันฉิงถอนหมั้นกับคู่หมั้นของเธอ ก็คือ…ตอนคุณใช้ขวดผนึกรักไป

ไม่กี่วัน”

ฮั่วเซียวหมิงมีความจำดีมาก ๆ เขาครุ่นคิดอยู่ครู่เดียวก็พยัก

หน้า

“ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือตอนที่ผมใช้ขวดผนึกรัก มันคือตอนที่จิ่ง

อันฉิงป่วย”

ฉู่ลั่วพยักหน้า

ถ้าหากมันคือเรื่องบังเอิญ มันก็เป็นเรื่องที่บังเอิญมากเกินไป

แต่ถ้ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ…

ฉู่ลั่วจ้องมองฮั่วเซียวหมิงอยู่สักพักหนึ่งแล้วพูด “ฉันเคยสังเกต

โหงวเฮ้งของจิ่งอันเสวี่ยค่ะ”

ฮั่วเซียวหมิง “…”

“เธอคือบุพเพที่ชะตาของคุณลิขิตไว้”

ฮั่วเซียวหมิงเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ฉู่ลั่ว ความรู้สึกของผมจะมี

แค่ผมเท่านั้นที่ควบคุมมันด้วยตัวเอง”

ฉู่ลั่วไม่ได้สนใจเขาที่จู่ ๆ สีหน้าก็เปลี่ยนไป จากนั้นเธอก็พูดต่อ

“แม้ว่าฉันจะทำการแก้ไขขวดผนึกรักให้คุณแล้ว แต่บนขวดผนึกรัก

มีอักขระอยู่แถวหนึ่งที่ฉันเองก็ยังไม่เข้าใจมาจนถึงตอนนี้อยู่”