เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1166 ฉันต้องการพบหลินโจวอี้
หลังจากได้ฟังฉู่ลั่วอธิบายถึงที่มาของแช่มชื่นสองชาติแล้ว
ถังอวิ๋นก็เบิกตาโตแล้วรับแช่มชื่นสองชาติมาจากมือของฉู่ลั่ว
จากนั้นก็มองมันซ้ายทีขวาที
“นี่คือของแทนใจของฉันกับหลินโจวอี้เหรอคะ? แถมยังอยู่มา
หลายชาติแล้วด้วย?”
น้าเสียงของเธอดูค่อนข้างสงสัย
แช่มชื่นสองชาติจึงเอ่ยขึ้นด้วยน้าเสียงตื่นเต้น “เจ้านาย คุณนึก
ออกแล้วเหรอ?”
“เปล่า นึกไม่ออกเลยสักนิด แต่แกก็ดูสวยดีนะ”
หลังจากแช่มชื่นสองชาติได้สื่อสารกับเจ้าของตัวเองแล้ว มันก็
พูดอย่างโมโห “เจ้านาย พวกเขาขวางไม่ให้ฉันไปแก้แค้นผู้ชายชั่ว
คนนั้น”
ฉู่ลั่วอยู่ข้าง ๆ จึงเตือนขึ้นมา “มันเป็นของแทนใจของคุณกับ
หลินโจวอี้ จึงสามารถรู้สึกถึงคุณกับหลินโจวอี้ได้ค่ะ”
“ก่อนหน้านี้มันรู้สึกได้ว่าเส้นบุพเพของหลินโจวอี้เกิดการ
เปลี่ยนแปลง ดังนั้นก็เลยคิดจะไปแก้แค้นเขา”
แช่มชื่นสองชาติกล่าวอย่างโกรธเคือง “ตอนแรกเขาจะแต่งงาน
กับคุณหนูของเรา แล้วก็ทำการสัญญาไว้ถึงชาติต่อ ๆ ไปด้วย พอมา
ตอนนี้คิดจะเปลี่ยนใจก็เปลี่ยนไปเสียง่าย ๆ แล้วฉันจะไม่แก้แค้นเขา
ได้เหรอ?”
ไม่เพียงเป็นการทำลายบุพเพของคุณหนูเท่านั้น แต่ยังทำร้ายมัน
ด้วย
อีกแค่หนึ่งชาติภพแท้ ๆ มันก็จะสามารถบำเพ็ญจนกลายเป็น
มนุษย์ได้
ทว่า…
ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ ยิ่งคิดก็ยิ่งเคือง
กลิ่นอายรอบตัวของแช่มชื่นสองชาติเกิดการผันผวน แม้แต่
ถังอวิ๋นซึ่งเป็นคนธรรมดาก็ยังรู้สึกได้ เธอจึงรีบพูดปลอบประโลมมัน
“เปล่านะ หลินโจวอี้ไม่ได้เปลี่ยนใจ เขาแค่กำลังถูกผู้หญิงคนหนึ่ง
ควบคุม”
จากนั้นถังอวิ๋นจึงเล่าเรื่องระหว่างตัวเองกับหลินโจวอี้ออกไป
“มันเป็นความผิดของผู้หญิงคนนั้น มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับหลิน
โจวอี้เลยสักนิด”
แช่มชื่นสองชาติ “…”
แช่มชื่นสองชาติลอยห่างออกมาจากถังอวิ๋นทันที แล้ววนอยู่รอบ
ๆ เธอโดยรักษาระยะห่างไว้ “คุณคือคุณหนูของฉันที่กลับชาติมาเกิด
จริง ๆ เหรอ?”
ถังอวิ๋น “…”
“คุณหนูของฉันโง่งมขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน! คุณไปเชื่อคำพูด
ของผู้ชายเลว ๆ คนหนึ่งได้อย่างนั้นเหรอ! คุณหนู คุณฟังสิ่งที่ตัวเอง
พูดออกมานะว่ามันใช่คำพูดของคนปกติทั่วไปหรือเปล่า?”
“อะไรคือผู้ชายกำลังถูกควบคุมแล้วต้องไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่น
ล่ะ!”
“อะไรคือการที่บอกว่าเขาไม่มีความผิด แต่ทุกอย่างเป็นความผิด
ของผู้หญิงคนอื่นล่ะ!”
“นั่นมันก็แค่คำพูดของผู้ชายเลว ๆ ไม่ใช่เหรอ?”
“คุณคือคุณหนูของฉันจริง ๆ หรือเปล่า?”
แช่มชื่นสองชาติพูดออกมาอย่างเจ็บแค้นเกลียดชิงชัง “คุณหนู!
เจ้านาย! ทำไมคุณถึงเปลี่ยนไปเป็นอย่างนี้?”
ทางด้านแช่มชื่นสองชาติรู้สึกเคียดแค้นมาก ส่วนอีกด้านคือเฉิง
ยวนที่ดึงฉู่ลั่วไปด้านข้างด้วยสีหน้ากรุ้มกริ่ม จากนั้นก็วนอยู่รอบ ๆ
ฉู่ลั่วกับฮั่วเซียวหมิงด้วยสายตาคลุมเครือ
ไม่นานเธอก็หัวเราะออกมา
ก่อนจะโดนเอกสารสองฉบับของฉู่ลั่วทุบใส่หน้าเข้าให้
เฉิงยวนรับเอกสารไว้ เดิมทีคิดว่าจะเปิดดูเล็กน้อย แต่ยิ่งดู
เอกสารนั้นสีหน้าของเธอก็ยิ่งแย่ลง พอดูไปจนถึงด้านหลังสีหน้าก็
กลายเป็นมืดมนไปแล้ว
“นี่มัน…”
ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดจบ ด้านถังอวิ๋นก็ปลอบใจแช่มชื่นสอง
ชาติจนนิ่งสงบและใส่มันไว้ที่ข้อมือ
“ปรมาจารย์ฉู่ ฉันไปพบหลินโจวอี้ได้ไหมคะ? ฉันเคยไปหาเขา
หลังออกจากโรงพยาบาลแล้ว แต่เขาไม่ยอมเจอฉันเลยค่ะ”
ฉู่ลั่วนึกถึงคำพูดของหลินโจวอี้ครั้งที่กลับจากโรงพยาบาล “เขา
ไม่อยากนำพาความยุ่งยากมาให้คุณค่ะ”
“นี่มันไม่ใช่เรื่องว่ายุ่งยากหรือไม่นะคะ” ถังอวิ๋นขมวดคิ้ว เห็นได้
ชัดว่าเธอกำลังไม่สบอารมณ์ “ถ้าเขาชอบผู้หญิงคนนั้นแล้วจะ
แต่งงานกัน ฉันก็รับได้ค่ะ”
“หรือจะบอกว่าเขาอยากพึ่งอิทธิพลของผู้หญิงคนนั้นเพื่ออะไร
สักอย่าง ฉันก็รับได้”
“แต่สิ่งเดียวที่ฉันรับไม่ได้คือการที่เขาบอกว่าจะไปแต่งงานกับ
ผู้หญิงที่เขาไม่ชอบเพียงเพื่อปกป้องฉัน”
“ปรมาจารย์คะ ฉันรับเหตุผลข้อนี้ไม่ได้จริง ๆ”
เธอพูดด้วยสีหน้าจริงจังและเย็นชา “ฉันต้องการพบหลินโจวอี้
ค่ะ”
ด้วยสถานะของตระกูลหลินในตอนนี้ การที่ตระกูลถังจะขอพบ
เขาถือเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยุ่งยาก
เพื่อนสมัยก่อนของเธอกับหลินโจวอี้ก็ไม่ยอมออกหน้าให้
เพราะว่าตอนนี้เขาหมั้นกับฉู่หร่านไปแล้ว