เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1167 ข้าเคยใช้เอง

“ถ้าผมออกหน้าให้ หลินโจวอี้จะต้องเดาออกแน่นอนว่าเป็นคุณ”

ฮั่วเซียวหมิงจึงลุกขึ้นแล้วเอ่ยออกไป “ช่วงนี้บริษัทฮั่วมีโปรเจคที่

กำลังติดต่อกับตระกูลหลินอยู่ ถ้าหาก…” เขามองฉู่ลั่ว เมื่อเห็นว่าเธอ

พยักหน้าแล้วเขาจึงพูดต่อ “ถ้าหากจำเป็นจริง ๆ ผมสามารถออก

หน้าให้ได้”

“ขอบคุณมากค่ะประธานฮั่ว”

คืนนั้นถังอวิ๋นจึงพักอยู่ที่บ้านฉู่อวิ๋น

ฮั่วเซียวหมิงเองก็ไม่ได้กลับไป เขานอนอยู่ในห้องนอนแขก

กระทั่งตกกลางคืนที่เสียงเงียบกันไปหมดแล้ว เฉิงยวนก็ลอยไป

ยังห้องของฉู่ลั่วแล้วพบว่าเธอยังไม่ได้เข้านอน

ฉู่ลั่วกำลังถือขวดผนึกรักมาดูอย่างละเอียด

เฉิงยวนวางเอกสารสองฉบับในมือลงบนโต๊ะแล้วถาม “สาเหตุมา

จากขวดผนึกรักเหรอ?”

“นับจากเวลาแล้วก็น่าจะมีสาเหตุมาจากมัน”

“เป็นไปไม่ได้!” เฉิงยวนลอยไปลอยมาอยู่ในห้องนอนอย่างร้อน

ใจ “ขวดผนึกรักมีหน้าที่แค่ผนึกความรักไว้เท่านั้น”

“อีกทั้งยังสามารถปลดผนึกได้ด้วย”

ถ้ามันไม่ได้เป็นแบบนี้ ตอนแรกหล่อนก็คงไม่เอาขวดผนึกรัก

ออกมาหรอก

นิ้วของฉู่ลั่วขยับช้า ๆ บนอักขระ แล้วสุดท้ายก็วางขวดผนึกรัก

ไว้ด้านข้างและลุกขึ้นเดินไปหน้าโต๊ะทำงาน

จากนั้นก็นำกระดาษยันต์ออกมา พร้อมหยิบพู่กันจุ่มกับชาด

จากนั้นปลายพู่กันก็ขีดเขียนไปอย่างลื่นไหล

แต่สุดท้ายก็ติดขัดและหยุดลง

เธอค่อย ๆ ออกแรงปลายพู่กัน พลังวิญญาณก็ถ่ายเทไปยังพู่กัน

ในมืออย่างไม่หยุดยั้ง จนกระทั่งมีกลิ่นคาวพุ่งออกมาลำคอของเธอ

จึงได้วางพู่กันลง

“ฉู่ลั่ว…”

เฉิงยวนมองเธออย่างกังวล

พอเห็นว่าฉู่ลั่วเช็ดเลือดที่มุมปาก สีหน้าของเฉิงยวนก็ไม่สู้ดีนัก

“ไม่ได้การแล้ว ข้าต้องไปดูที่หลุดฝังศพของนักพรตเต๋าผู้นั้นอีก

ที”

ถ้าฮั่วเซียวหมิงกับฉู่ลั่วจะไม่ได้อยู่ด้วยกันอย่างที่หล่อนกลัวจริง

ๆ …

ตัวหล่อนที่เป็นแฟนคลับคู่จิ้นนี้ ต่อให้ตัวตายก็ยากจะขอโทษ

แต่ฉู่ลั่วกลับมาขวางหน้าเฉิงยวนที่กำลังจะออกไปแล้วเงียบอยู่

สักพัก ก่อนที่จะเอ่ยปากถาม “เฉิงยวน ฉันไม่ได้อยากจะถามถึงอดีต

ของคุณหรอกนะ”

เมื่อพูดถึงเรื่องอดีต เฉิงยวนก็เม้มริมฝีปากทันที

“แต่ทำไมคุณถึงรู้จักขวดผนึกรักล่ะ?”

เฉิงยวนหลุบตาลงอยู่สักพัก แล้วถึงเงยหน้าขึ้นมา “โธ่! มันก็

ไม่ใช่เรื่องที่บอกไม่ได้เสียหน่อย เพราะข้าเคยใช้เอง”

ฉู่ลั่วชะงักไป

เฉิงยวนรีบพูดในสิ่งที่ทำผิดพลาดไปแล้วอย่างรวดเร็ว “มันเป็น

เรื่องที่พูดไม่ออกเลย มันจึงทำให้ข้าต้องใช้ขวดผนึกรักมาปิดผนึก

ความรักไว้ แต่เจ้าเองก็เห็นแล้วนี่…”

หล่อนยักไหล่ “ข้าไม่เป็นไรเลย! ข้าไม่ได้มีผลข้างเคียงอะไร

อย่างฮั่วเซียวหมิง อีกอย่างหลังจากที่ปลดผนึกขวดผนึกรักแล้ว

ความรู้สึกของข้าก็กลับมาเหมือนเดิม ไม่ได้มีผลกระทบใด ๆ เลย”

“จนถึงตอนนี้ข้าก็ยังจำได้ว่าเขาชื่ออะไร ทำไมข้าถึงชอบเขา

และทำไมข้าถึงใช้ขวดผนึกรัก”

“ถึงยังไงแค่ปลดผนึกก็ไม่มีผลข้างเคียงอะไรแล้ว”

ฉู่ลั่ว “…”

เมื่อเฉิงยวนมีสีหน้าเฉยเมย ฉู่ลั่วเองก็ไม่ได้ถามอะไรอีก “ในหลุม

ฝังศพนักพรตเต๋าผู้นั้นมีขวดผนึกรักอยู่เยอะมากเหรอ?”

“ก็ไม่ได้มีมากอะไร ข้าหาเจอแค่อันนี้เท่านั้น ทีแรกก็แค่จะไป

เสี่ยงโชคดูสัดหน่อย ใครจะไปรู้ว่าจะเจอมันเข้าจริง ๆ พรุ่งนี้ข้าจะไปดู

ที่หลุมฝังศพของนักพรตเต๋านั่นอีกทีว่าจะพบอะไรหรือเปล่า”

“ฉันจะไปกับคุณด้วย”

“ช่างเถอะน่า! เจ้าต้องไปจัดการฉู่หร่านไม่ใช่หรือไง? หลุมฝังศพ

นั่นมันเป็นหลุมฝังศพขนาดใหญ่ แต่นอกจากขวดไม่กี่ขวดนี่แล้วก็

ไม่มีอะไรเลย พรุ่งนี้เมื่อข้าไปดูแล้วจะถ่ายรูปกลับมาให้เจ้าดูแล้วกัน”

“…ก็ได้”

เฉิงยวนลอยออกมาจากห้องของฉู่ลั่วอย่างรวดเร็ว พอกลับไปถึง

ห้องของตัวเอง เธอก็มองยังประตูกระจกระเบียง

ประตูกระจกสะอาดสะอ้านนั้นไม่เห็นอะไรอีกเลย

ในเมื่อเป็นผี จะมีเงาสะท้อนออกมาจากกระจกได้ยังไงกัน

หล่อนเอ่ยเสียงแผ่วเบา “คงไปเกิดใหม่เป็นร้อยครั้งแล้ว! ไม่รู้ว่า

เปลี่ยนภรรยาไปแล้วกี่คน มีลูกไปตั้งเท่าไหร่แล้วล่ะสิ”