เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1177 เพราะอะไรถึงไม่มีการลงโทษ

หลินโจวอี้หัวเราะเยาะเธอทันที “เพราะเธอเหรอ? ก่อนที่คุณจะ

ปฏิเสธการขอแต่งงานของผม ผมรักษาตัวให้สะอาดอยู่เสมอ ไม่ว่า

ตอนอยู่ที่ห้างหรือเวลาส่วนตัว ผมไม่เคยยุ่งเกี่ยวหรือติดต่อกับคน

เพศตรงข้ามเลย”

นักข่าวเริ่มมองหน้ากัน

มันเป็นความจริง

ถ้าหลินโจวอี้เป็นคนเจ้าชู้จริง ๆ ปาปารัซซีอย่างพวกเขาต้องรู้

ก่อนใครแน่นอน

ในวงการบันเทิงใครบ้างที่ไม่รู้ว่า คู่หมั้นของฉู่หร่านนั้นไม่เคยมี

ข่าวเสียหายเลยสักนิด มีคนมากมายตั้งเท่าไหร่ที่อิจฉาคู่แต่งงาน

แสนดีของเธอ

แช่มชื่นสองชาติพลันยืนขึ้น เธอก้มหน้าลง “คุณหนูฉู่อย่าโกรธ

เลยค่ะ ฉันกับคุณหลินเพิ่งอยู่ด้วยกันได้แค่สองวันนี่เอง”

“ถึงเขาจะพาฉันไปที่โรงแรม แต่ระหว่างพวกเราสองคนไม่มีอะไร

เกิดขึ้นเลยนะคะ”

“เขาแค่พาฉันไปชอปปิงแล้วก็ทานข้าวเท่านั้นเอง”

คราวนี้ บรรดานักข่าวก็เข้าใจทุกอย่างแล้ว

ต้องเป็นเพราะฉู่หร่านปฏิเสธการขอแต่งงานแน่นอน หลินโจวอี้

จึงรู้สึกโกรธ ดังนั้นเขาถึงได้หาผู้หญิงมายั่วยุให้ฉู่หร่านโมโห

พวกเขาต่างมองฉู่หร่านด้วยความไม่พอใจ

ส่วนฉู่หร่านตอนนี้กำลังฉุนจนหน้าเขียวคล้าแล้ว

“คุณ…พวกคุณต้องมีความสัมพันธ์กันมานานแล้ว ไม่อย่างนั้น…

ไม่อย่างนั้น…”

หน้าอกของเธอกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรง ก่อนจะถลึงตามองแช่ม

ชื่นสองชาติกับหลินโจวอี้

แช่มชื่นสองชาติก้มหน้าก้มตา พูดอย่างอ่อนแอว่า “คุณหนูฉู่

คุณคิดว่าเวลาแค่ไม่กี่วัน ความรู้สึกของฉันกับคุณหลินจะมีมากกว่า

คุณกับเขาเหรอคะ?”

ฉู่หร่าน “…”

“ฉันกับคุณหลินไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันค่ะ”

ฉู่หร่านสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “หลินโจวอี้ ถ้าคุณไม่มี

ความสัมพันธ์อะไรกับเธอ ฉันก็จะเชื่อคุณ แต่คุณต้องเลิกกับเธอ

เดี๋ยวนี้ แล้วการแต่งงานของเราจะยังดำเนินต่อไป”

“ฉู่หร่าน คุณเห็นคนอย่างผม หลินโจวอี้คนนี้เป็นอะไร?” หลิน

โจวอี้มือหนึ่งล้วงกระเป๋า ขณะกวาดตามองอีกฝ่าย “คุณสร้างคู่

กระแสจิ้นกับผู้ชายคนอื่นในรายการแล้วคิดว่าผมไม่โกรธเหรอ?”

ฉู่หร่าน “…”

“ผมเข้าใจงานของคุณ แต่ที่ผมไม่เข้าใจก็คือ ทำไมคุณต้อง

ปฏิเสธการขอแต่งงานของผม ฉู่หร่าน คุณเห็นคนอย่างผมเป็นอะไร

กันแน่?”

“คุณคิดจะปฏิเสธก็ปฏิเสธ จะบอกว่าดำเนินต่อไปก็ยังดำเนิน

ต่อไปอย่างนั้นเหรอ?”

นักข่าวต่างนึกถึงคู่จิ้นแต่ละคนในวงการบันเทิงของฉู่หร่าน

นี่เป็นห้างสรรพสินค้าที่มีชื่อเสียงในตี้จิง เมื่อเกิดความวุ่นวายอยู่

ที่นี่ ไม่นานก็ถูกคนเข้ามามุงดู ยิ่งไปกว่านั้นยังมีคนหยิบโทรศัพท์

ออกมาไลฟ์สตรีมด้วย

[ฉู่หร่านเสแสร้งมาโดยตลอด อย่าว่าแต่ผู้ชายเลย ขนาดฉันที่

เป็นผู้หญิงยังทนไม่ไหว]

[ทั้งที่เธอมีคู่หมั้นอยู่แล้ว ตอนอยู่ในรายการยังไม่ทำตัวให้

เหมาะสมเลยสักนิด เอาแต่สร้างกระแสคู่จิ้นกับแขกรับเชิญชายอยู่

ได้]

[เธอกับฝางไคจี้คนนั้นมีกลุ่มแฟนคลับชื่อว่าหร่านเส่อจี้ มันดัง

มากเลยไม่ใช่เหรอ? ไม่ใช่แค่ในรายการนะ ได้ยินว่าเวลาที่ไม่ได้ถ่าย

ทำอะไร พวกเขาก็ยังนัดเจอกันบ่อย ๆ ด้วย]

[ไม่ถูกสิ ทำไมฉู่หร่านต้องปฏิเสธคำขอแต่งงานของอีกฝ่ายด้วย

ล่ะ? เขาเป็นคู่หมั้นเธอไม่ใช่เหรอ?]

[ไม่รู้เหมือนกัน]

[มีแค่ฉันที่รู้สึกว่าพี่สาวคนนั้นสวยมากหรือเปล่า? เธองดงาม

เกินไปแล้ว เย้ายวนใจเกินไปแล้ว แค่มองแวบเดียวก็แข้งขาอ่อน

ระทวยไปหมด]

เมื่อเห็นคนเข้ามามุงดูเยอะขึ้นเรื่อย ๆ ฉู่หร่านถึงได้สติกลับคืน

มา

หากยังอยู่ต่อ ต้องไม่ส่งผลดีกับเธอแน่

เธอถลึงตาใส่หลินโจวอี้ไปทีหนึ่ง ก่อนจะหันหลังวิ่งออกไป ทันที

ที่ขึ้นรถได้ก็ติดต่อไปหาพี่เว่ยผู้จัดการส่วนตัว

อีกฝ่ายเพิ่งกดรับสาย น้าเสียงของพี่เว่ยก็ฟังดูเหนื่อยหน่ายมาก

“หร่านหร่าน ฉันบอกแล้วว่าอย่าไปหาหลินโจวอี้”

“ก่อนหน้านี้ทุกคนแสดงความเห็นอกเห็นใจเธอ แล้วตราหน้า

เขาว่าเป็นคนนอกใจ เป็นเขาที่ทำผิดต่อเธอ แต่ตอนนี้เธอ…”

ฉู่หร่านโวยวายเสียงดังโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น “ถ้าฉันไม่มาหา

เขา เขาก็คงทำอะไรต่อมิอะไรกับผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว”

ตอนแรกเธอนึกว่าหลินโจวอี้ใช้ผู้หญิงคนนั้นมายั่วโมโหเธอ

หรือทำเพื่อถังอวิ๋น…

แต่ใครจะคิด ถังอวิ๋นกลับไม่เป็นอะไรเลย

ทั้งที่ตลอดมาก็จะเกิดเรื่องกับผู้หญิงคนนั้นเสมอ มันควรต้องมี

เรื่องอะไรเกิดขึ้นกับผู้หญิงคนนั้น แต่ทำไม…

สีหน้าของเธอแสดงความหวาดกลัวออกมาทันที

เป็นไปไม่ได้

หลินโจวอี้ทำผิดต่อเธอ ทำไมถึงไม่ถูกลงโทษ?

เพราะอะไรถึงไม่มีการลงโทษ?

เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาคิดจะติดต่อไปหาจิ่งอันฉิงโดยไม่รู้ตัว

แต่ตอนที่กำลังจะต่อสาย เธอก็ยั้งมือไว้ได้ทัน

คนงี่เง่านั่นช่วยอะไรไม่ได้หรอก คิดแค่อยากได้เงินเธอไปก็

เท่านั้น

เธอครุ่นคิดอยู่หลายครั้ง สุดท้ายจึงโทรไปหาผู้ช่วย

“จองตั๋วเครื่องบินกลับเมืองจิงให้ฉันหน่อย”