เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1176 เขานอกใจฉันค่ะ
จนกระทั่งฉู่ลั่วส่งฮั่วเซียวหมิงกลับไป เธอจึงเดินเข้ามาใน
ห้องรับแขก เห็นเฉิงยวนยืนกอดอกอยู่ในห้องรับแขก
เฉิงยวนเหลือบมองฉู่ลั่ว “ทำไมเมื่อกี้เจ้าถึงพูดแบบนั้น? เจ้ารู้
หรือไม่ว่าคำพูดนี้ทำร้ายจิตใจผู้ชายคนหนึ่งมากแค่ไหน?”
ฉู่ลั่ว “เธอแอบดูเหรอ?”
“นี่ไม่สำคัญ” เฉิงยวนโบกมือ “สำคัญคือ ในช่วงเวลาที่
บรรยากาศดีขนาดนี้ เจ้าสะกิดจุดที่เจ็บปวดของฮั่วเซียวหมิงได้
ยังไง!”
“ฉู่ลั่วนะฉู่ลั่ว เจ้านี่มัน…”
ฉู่ลั่ว “ฉันพูดความจริง เขาบอกว่าจะอยู่กับฉันตลอดไป แต่มัน
เป็นไปไม่ได้…”
“อย่างน้อยในตอนนี้สำหรับเขามันยังเป็นไปไม่ได้”
เฉิงยวนกรอกตามองบนอย่างหมดคำพูด เธอลอยขึ้นชั้นบนไป
ด้วยสีหน้าหดหู่
เหลือเพียงฉู่ลั่วที่ยืนงงอยู่ในห้องรับแขกเพียงลำพัง
เธอพูดผิดเหรอ?
………
ในร้านหรูแห่งหนึ่ง หลินโจวอี้นั่งอยู่บนเก้าอี้ นิ้วของเขาลูบไล้ไป
บนเสื้อผ้าที่วางอยู่บนชั้นวางเหล่านั้น “ใส่ถุงให้ผมทั้งหมดเลย”
“อาอี้ที่รัก คุณช่างแสนดีจริง ๆ เลย!” หญิงสาวซึ่งมีเสน่ห์โน้มตัว
ฟุบลงบนไหล่ของเขาอย่างอ่อนโยน ทั้งยังโอบรอบคอของเขาอย่าง
สนิทสนม
ไม่ไกลนักยังมีนักข่าวกำลังถ่ายรูปอยู่
ต่อหน้ากล้อง ทั้งสองคนมองตากันด้วยความรักลึกซึ้ง
หลินโจวอี้กดเสียงต่า เขาขยับริมฝีปากเพียงเล็กน้อย แล้วเปิด
เอ่ยปากด้วยน้าเสียงที่มีเพียงพวกเขาได้ยิน “คุณทำเกินไปแล้วนะ”
“คุณคิดว่าฉันอยากกอดคุณนักเหรอ? ถ้าไม่ใช่เพราะมีนักข่าว
อยู่ ฉันจะกอดคุณทำไม…”
พนักงานขายมองพวกเขาสองคนด้วยสายตาอิจฉา
นี่มันหนุ่มหล่อสาวสวยชัด ๆ !
เขาทั้งรวยและหล่ออย่างหากได้ยาก มันช่าง…
ในตอนนั้นเอง เสียงหวีดแหลมก็ดังทำลายภาพบรรยากาศหวาน
ชื่นเสียแล้ว
กระเป๋าหนังสีดำกระแทกมา ทุบลงใส่ตัวของทั้งสองคนอย่างแรง
“หลินโจวอี้ คุณกำลังทำอะไร!”
ฉู่หร่านพุ่งเข้ามา มองภาพตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อ
ไม่รอให้หลินโจวอี้พูด แช่มชื่นสองชาติก็หมุนตัวรอบหนึ่ง และ
ลงไปนั่งบนตักของหลินโจวอี้อย่างมีเสน่ห์ ทั้งยังใช้แขนโอบรอบคอ
เขาไว้ “อาอี้ ฉันกลัวค่ะ!”
“เธอเป็นใครคะ! ทำไมถึงได้ดุขนาดนี้!”
“เธอทำฉันตกใจหมดเลย!”
หลินโจวอี้ “…”
หลังจากพูดไม่ออกไปแค่ครึ่งนาที หลินโจวอี้ก็รีบเข้าสู่บทบาท
เขามองฉู่หร่านด้วยสายตาเย็นชา “ฉู่หร่าน คุณอย่าทำตัวไร้เดียงสา
ขนาดนี้ได้ไหม ในที่สาธารณะ นิสัยเยี่ยงกุลสตรีของคุณหายไปไหน
แล้ว?”
“ตอนนี้คุณจะมาโทษว่าฉันไม่มีความเป็นกุลสตรีเหรอ?” ฉู่หร่าน
มือสั่น ชี้ใส่หลินโจงอี้กับผู้หญิงอีกคน “ฉันเป็นคู่หมั้นของคุณ แต่
คุณกลับไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นลับหลังฉัน แต่คุณกลับบอกว่าฉัน
ไม่มีความเป็นกุลสตรีเหรอ?”
“ฮวนฮวนไม่ต้องกลัว!” หลินโจวอี้ปลอบใจแช่มชื่นสองชาติ
ก่อนจะถลึงตามองฉู่หร่าน “คู่หมั้นเหรอ? คุณเป็นคู่หมั้นของผมอย่าง
นั้นเหรอ? ผมขอคุณแต่งงาน แต่ถูกคุณปฏิเสธไม่ใช่เหรอ?”
“คุณปฏิเสธผมแล้ว มีสิทธิอะไรมาอ้างฐานะคู่หมั้นของผมอีก?”
ฉู่หร่านชะงักไป “แต่ว่า…”
“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น คุณพูดชัดเจนต่อหน้านักข่าวแล้วว่าคุณ
ปฏิเสธผม”
ฉู่หร่าน “…”
นั่นเพราะพวกเขาสองคนก็ตกลงกันมาอย่างดีแล้วนี่!
ว่าเขาจะขอแต่งงานอีกครั้ง!
ในตอนนี้เองนักข่าวที่นั่งซุ่มอยู่ไกล ๆ ก็พุ่งเข้ามาถ่ายรูปพวก
เขาทันที
“คุณหลิน ขอถามหน่อยครับ คุณกับฉู่หร่านยกเลิกการหมั้น
หมายกันแล้วเหรอครับ?”
“ไม่ทราบว่าพวกคุณสองคนยกเลิกการหมั้นหมายกันด้วย
สาเหตุอะไรคะ?”
หลินโจวอี้ใช้มือหนึ่งประคองแช่มชื่นสองชาติ ก่อนหันไปหา
กล้อง “ผมคิดว่าทุกคนคงรู้ได้อยู่แล้วจากคำสัมภาษณ์ของคุณฉู่ห
ร่านก่อนหน้านี้ ผมขอเธอแต่งงาน แต่เธอไม่ตอบตกลง”
“ส่วนเหตุผลคืออะไรนั้น ผมเองก็ไม่รู้ชัดเจนเหมือนกันครับ”
“แต่ว่า ถ้าเธอต้องการยกเลิกการหมั้นหมาย ผมต้องเคารพการ
ตัดสินใจของเธออยู่แล้วครับ”
“ขอให้คุณฉู่หร่านเคารพการตัดสินใจของตัวเองด้วย”
สายตาของนักข่าวต่างมองไปยังฉู่หร่าน
“ขอถามได้ไหมคะว่าทำไมคุณถึงไม่ตอบตกลงแต่งงาน?”
“เพราะความสัมพันธ์ระหว่างพวกคุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”
ฉู่หร่านกัดฟัน “…”
ถลึงตาใส่หลินโจวอี้
“เขานอกใจฉันค่ะ!” เธอชี้ไปหาแช่มชื่นสองชาติ “มันเป็นเพราะ
ผู้หญิงคนนี้!”
YOU MAY ALSO LIKE
