เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1236 ข่ำวไร้สำระ
ปิ่งอินฮวำมองตำมหลังเด็กสองคนนั้นไปพร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่น
แล้วควำมรู้สึกอ่อนโยนในดวงตำก็เกือบจะกลั่นเป็นหยดน้ำลงมำ
“ถังถังของฉันเป็นเด็กว่ำง่ำยมีเหตุผลแล้วก็งดงำมด้วย อยำกพำ
เธอกลับไปเลี้ยงไว้จัง”
เธอมองไปทำงฉู่ลั่วเพื่อหยั่งเชิงดู
ฉู่ลั่วบอก “อย่ำแม้แต่จะคิดเลยนะคะ”
ปิ่งอินฮวำ “…”
เธอเดำถูกด้วย
“ฉันตั้งค่ำยกลไว้ที่นี่แล้ว ถ้ำเธออยู่ในนี้พลังอำฆำตของเธอก็จะ
ค่อย ๆ จำงหำยไป แต่ถ้ำเกิดเธอออกไปจำกค่ำยกลนี้นำน ๆ หรือว่ำ
ไม่มียันต์ของฉันอยู่ด้วย…”
“พลังอำฆำตก็จะกัดกินเธออีกครั้งค่ะ”
“อีกอย่ำง…พวกคุณสองคนเป็นคนที่ยังมีชีวิตอยู่ ถ้ำไปสัมผัส
ใกล้ชิดกับกุมำรอำฆำตเป็นเวลำนำน มันจะไม่เป็นผลดีกับพวกคุณ
ด้วย”
ปิ่งอินฮวำหัวเรำะแห้งแล้วพูด “ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกันค่ะ”
พี่หมิงตั้งสติเล็กน้อยแล้วมองค้อนเธอพลำงเอ่ย “ถังถังอยู่กับ
ปรมำจำรย์ดีกว่ำอยู่กับพวกเรำ ไว้พวกเรำมีเวลำค่อยมำเยี่ยมเธอก็
ได้”
“ช่วงนี้โชคชะตำของพวกคุณเปลี่ยนไปให้ทำงที่ดีเลยใช่ไหมคะ”
จู่ ๆ ฉู่ลั่วก็พูดขึ้นมำ
พอปิ่งฮวำได้ยังดังนั้นก็พยักหน้ำรัว ๆ “สมกับเป็นปรมำจำรย์จริง
ๆ แค่ดูก็รู้ได้เลย ช่วงนี้ฉันโชคดีค่ะ ไปเทสหน้ำกล้องและได้เล่น
ภำพยนตร์ของผู้ก ำกับใหญ่มำเรื่องหนึ่งด้วย”
“ช่วงนี้พี่หมิงก็โชคดีมำกเช่นกันค่ะ เขำได้เซ็นสัญญำกับคนเข้ำ
ใหม่ที่มีศักยภำพมำก ๆ เลย”
พี่หมิงยกยิ้มแล้วเอ่ยเห็นด้วย “ปรมำจำรย์สุดยอดมำกจริง ๆ
ครับ”
“ไม่ใช่ว่ำฉันสุดยอดหรอกค่ะ กุมำรอำฆำตต่ำงหำกล่ะคะ ก่อน
หน้ำนี้เธอถูกเลี้ยงแบบกุมำรทอง ก็เลยบ ำรุงโชคของพ่อแม่ได้”
“ควำมโชคดีของพวกคุณเกี่ยวข้องกับเธอค่ะ”
ปิ่งอินฮวำกับพี่หมิงต่ำงตะลึงไปครู่หนึ่ง
ปิ่งอินฮวำขมวดคิ้วแล้วเอ่ยถำม “ปรมำจำรย์ แบบนี้แล้ว…มันจะ
ส่งผลกระทบที่ไม่ดีกับเธอไหมคะ?”
“ไม่หรอกค่ะ”
“อย่ำงนั้นก็ดีค่ะ” ปิ่งอินฮวำถอนหำยใจโล่งอก “กำรที่พวกเรำ
ยอมเป็นพ่อแม่ของเธอ เป็นเพรำะไม่ได้อยำกให้เธอมำบ ำรุงโชคพวก
เรำค่ะ”
พี่หมิงก็พยักหน้ำเช่นกัน
พวกเขำแค่สงสำรแล้วก็ชอบเด็กคนนั้น
และอำจจะเป็นเพรำะในตอนนั้นได้เห็นสภำพน่ำสงสำรของเด็ก
น้อย ในใจจึงทนไม่ไหวนึกอยำกจะรักเด็กคนนั้นให้มำก ๆ
ถ้ำพูดถึงควำมรู้สึกผูกพันก็ไม่ได้มีมำกนัก
แต่พวกเขำไม่ได้คิดอยำกจะให้เด็กคนนั้นตอบแทนอะไร
ฉู่ลั่ว “ฉันเข้ำใจค่ะ”
และเพรำะเธอรู้แบบนั้นถึงได้บอกพวกเขำ
ในควำมสัมพันธ์นี้ ไม่เพียงแต่พวกเขำสองคนที่เป็นฝ่ำยให้
เท่ำนั้น กุมำรอำฆำตเองก็มีสิ่งที่ตอบแทนเช่นกัน
“ปรมำจำรย์คะ คุณรู้หรือเปล่ำว่ำช่วงนี้ในแวดวงของพวกเรำมี
ข่ำวที่ฟังดูไร้สำระมำก?” ปิ่งอินฮวำเปลี่ยนเรื่องสนทนำพร้อมสีหน้ำ
กระซิบกระซำบ
พี่หมิงเดำออกว่ำเธอจะพูดอะไร “เรื่องที่ใครก็รู้ว่ำมันเป็นเรื่องไร้
สำระ แต่คุณยังจะบอกปรมำจำรย์อีกนะ”
“ฉันก็แค่ขอค ำยืนยันจำกปรมำจำรย์ไม่ใช่เหรอ?”
“ข่ำวอะไรคะ?”
“ว่ำกันว่ำจะมีกำรจัดกำรแข่งขันครั้งใหญ่ขึ้นนะคะ แถมยัง…” สี
หน้ำของปิ่งอินฮวำดูแปลกไปเล็กน้อย “แถมยังเป็นกำรแข่งขันของ
แดนปีศำจด้วย เหมือนว่ำจะเป็นกำรแข่งขันแย่งชิงต ำแหน่งรำชำ
ปีศำจนะคะ”
“แค่ได้ยินก็รู้แล้วว่ำต้องเป็นเรื่องหลอกลวง”
“ถึงแม้ว่ำจะเป็นข่ำวที่เผยแพร่กันในสังคมเล็ก ๆ แต่ก็ไม่มีใคร
เชื่อ”
ฉู่ลั่วค่อย ๆ หันไปมองจิ่งเจียเหยียนที่นั่งอยู่บนพรมไม่ไกลจำก
ตรงนั้น เธอก ำลังเล่นเกมไปพลำงเงี่ยหูแอบฟัง
“ฉันเปล่ำนะ! ฉันไม่มีทำงเผยแพร่ข่ำวนี้ออกไปข้ำงนอก
แน่นอน” จิ่งเจียเหยียนโยนมือถือทิ้งแล้วยกมือทั้งสองข้ำงขึ้นเพื่อ
แสดงควำมบริสุทธิ์ของตัวเอง “ฉันต้องเปิดเผยเรื่องนี้กับปีศำจ
เท่ำนั้น”
“ฉันไม่ได้โง่นะ จะให้คนทั่วไปรู้เรื่องนี้ได้ยังไงกัน ฉัน…”
เธอพูดช้ำลง มือที่ยกขึ้นก็ค่อย ๆ วำงลงเช่นกัน แล้วหรี่ตำลงอ
ย่ำงรวดเร็ว “บำงทีทำงฝ่ำยผู้จัดงำนอำจจะรู้ว่ำเกิดอะไรขึ้นนะ”
“ลั่วลั่ว ฉันจะโทรไปสอบถำมเพื่อยืนยันดูก่อน”
เธอพุ่งไปหยิบมือถือขึ้นมำแล้วต่อสำยหำเบอร์ของเฉียวโจวทันที
ปิ่งอินฮวำตะลึงไป
ผ่ำนไปครู่หนึ่งถึงตั้งสติกับข่ำวที่ได้ยินเมื่อครู่นี้ “ดังนั้น…มันเป็น
เรื่องจริงเหรอคะ? มีกำรแข่งขันแย่งชิงต ำแหน่งรำชำปีศำจจริง ๆ
เหรอ?”
พี่หมิงก็ตะลึงไปเหมือนกัน “กะ…กำรแข่งขันแย่งชิงต ำแหน่ง
รำชำปีศำจ!”
ข่ำวไร้สำระที่แม้แต่เด็กสำมขวบยังไม่เชื่อ มันคือเรื่องจริงเหรอ
เนี่ย
YOU MAY ALSO LIKE
