เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1235 เธอมีชื่อแล้ว
“จ้ำวถัง?”
ป้ำยวิญญำณที่อยู่ในมือฉู่ลั่วมีชื่ออยู่บนนั้นว่ำปิ่งจ้ำวถัง
ปิ่งอินฮวำพยักหน้ำรัว ๆ แล้วพูด “ใช่ค่ะ ชื่อว่ำจ้ำวถัง ปรมำจำรย์
ว่ำชื่อนี้เป็นยังไงบ้ำงคะ?”
เธอกอดกุมำรอำฆำตไว้แล้วลูบผมอย่ำงสนิทสนม
กุมำรอำฆำตอยู่ในคฤหำสน์มำยำวนำนแล้ว พลังอำฆำตที่อยู่บน
ตัวจึงจำงลงไปไม่น้อย นำนวันเข้ำก็ดูน่ำรักและว่ำง่ำยมำกขึ้น
“ลูกรัก ใช่ว่ำแม่ไม่ยอมตั้งชื่อให้ลูกนะ แต่แม่คิดชื่อดี ๆ ไว้เยอะ
ไม่รู้ว่ำชื่อไหนถึงจะเหมำะสมน่ะสิ”
“ปรมำจำรย์เคยบอกไว้ว่ำชื่อของลูกจะตั้งดีเกินไปก็ไม่ได้ จะตั้ง
เป็นพรสูงเกินไปก็ไม่ได้ แต่จะตั้งให้แย่เกินไปก็ไม่ได้อีก…”
ต้องค ำนึงเผื่อเด็กกลับชำติมำเกิดด้วย
แล้วก็ยังมีป้ำยวิญญำณกับสุสำน…
“ปรมำจำรย์คะ นี่คือต ำแหน่งสุสำนที่ฉันเลือกค่ะ”
พี่หมิงหยิบแผนที่ออกมำ “ปรมำจำรย์ ไม่ใช่ว่ำพวกเรำล่ำช้ำจริง
ๆ นะครับ แต่สุสำนดี ๆ หำซื้อยำกมำก พวกเรำเลือกอยู่นำนมำกกว่ำ
จะได้สุสำนแห่งนี้มำ”
“อีกอย่ำงนะครับ ต ำแหน่งของสุสำนนี้เหมำะสมกับพวกเด็กน้อย
ที่สุดแล้ว ทั้งซ้ำยขวำหน้ำหลังล้วนเป็นเด็กทั้งหมด พวกเรำไปถำมมำ
เรื่องรำวของเด็ก ๆ เหล่ำนั้นก่อนตำยมำแล้วด้วย พวกเขำเป็นเด็กดี
น่ำรักกันมำก ๆ ทุกคนครับ…”
พวกเขำกลัวว่ำฉู่ลั่วจะคิดว่ำพวกตนจะไม่ได้พยำยำมอย่ำงเต็มที่
และจงใจท ำให้ล่ำช้ำ พี่หมิงจึงอธิบำยยำวเหยียด
แล้วก็ได้แต่ถอนหำยใจอยู่ในใจ
มิน่ำคนถึงบอกกันว่ำเงินของเด็ก ๆ นั้นได้มำยำกที่สุด
พวกเรำยิ่งเลือกก็ยิ่งไม่พอใจ ยิ่งมีข้อเรียกร้องสูงขึ้น แล้วก็ยิ่ง
อยำกได้ที่ดีขึ้นอีก
ชื่อต้องดี
สุสำนต้องดี
เด็ก ๆ ที่อยู่รอบสุสำนก็ต้องดี
“จ้ำวก็เหมือนที่อยู่ในประโยคหิมะจะน ำให้พืชผลเจริญ ส่วนถังก็
ดอกไห่ถังที่หมำยถึงควำมสวยงำม”
ฉู่ลั่วพยักหน้ำให้ป้ำยวิญญำณ “จ้ำว เป็นค ำของต่ำงประเทศ
เป็นควำมสง่ำงำมมีเกียรติ เกิดมำพร้อมควำมฉลำด ในวัยกลำงคนจะ
ประสบควำมส ำเร็จเป็นที่รู้จัก ได้รับทั้งชื่อเสียงและผลประโยชน์”
“ถัง เป็นค ำที่หมำยถึงควำมงดงำมและมีควำมสำมำรถ เป็นชื่อที่
ไม่ดีต่อคู่ครองและลูกนัก ถ้ำแต่งงำนช้ำจะโชคดี วัยกลำงคนจะมีชีวิต
ที่ดี และในวัยชรำจะมีควำมเจริญรุ่งเรือง”
“จ้ำวอยู่ในธำตุไฟ ถังอยู่ในธำตุไม้ รวมกันก็จะเป็นชื่อที่มีทั้งไฟ
และไม้อยู่ด้วยกัน ไม้สร้ำงไฟ ไม้กับไฟจะสร้ำงกันและกัน กำรรวมกัน
แบบนี้ดีมำก ๆ ค่ะ ถ้ำเป็นชื่อคน ชื่อนี้จะสำมำรถเปลี่ยนโชคชะตำให้
เป็นไปในทิศทำงที่ดีได้ รวมถึงช่วยให้กำรเรียนและกำรงำนเป็นไป
ในทำงที่ดียิ่งขึ้นค่ะ”
เธอมองไปทำงปิ่งอินฮวำกับพี่หมิงแล้วพูด “ตั้งชื่อได้ดีมำกค่ะ
เบญจธำตุกับเธอก็เข้ำกันได้ดี ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบมำกจนเกินไป”
“แม้ว่ำถ้ำให้คะแนนจำกพรสวรรค์ทั้งห้ำและมำตรฐำนทั้งสำมแล้ว
จะได้เพียงแค่เจ็ดสิบกว่ำคะแนน แต่ก็เป็นชื่อที่ดีมำก ๆ ส ำหรับเธอ
แล้วค่ะ”
ปิ่งอินฮวำถอนหำยใจโล่งอก เธอกอดกุมำรอำฆำตไว้แล้วพูด
“ปิ่งจ้ำวถัง ต่อไปหนูชื่อปิ่งจ้ำวถังนะ หนูมีชื่อ มีป้ำยวิญญำณแล้วก็มี
สุสำนแล้วด้วย!”
พอกุมำรอำฆำต…ไม่สิ พอปิ่งจ้ำวถังได้ยินดังนั้นแล้วบนใบหน้ำ
กลม ๆ นั้นก็ปรำกฏรอยยิ้มน่ำรักขึ้นมำ “หนูชอบชื่อนี้! ขอบคุณคุณ
แม่ค่ะ!”
“ขอบคุณคุณพ่อด้วยค่ะ!”
ปิ่งอินฮวำกอดเธออย่ำงสนิทสนม พี่หมิงเองก็ยื่นมือมำลูบหัวเธอ
ด้วย พลำงเอ่ยว่ำ “ขอบคุณอะไรกัน มันเป็นสิ่งที่พวกเรำควรท ำ
ทั้งนั้น”
“เธอมีชื่อแล้ว ต่อไปพวกเรำก็จะไม่สำมำรถเรียกเธอว่ำกุมำร
อำฆำตได้แล้ว เธอชื่อว่ำปิ่งจ้ำวถัง” ซ่งเมี่ยวเมี่ยววิ่งเข้ำมำแล้วจับมือ
เล็ก ๆ ของปิ่งจ้ำวถังไว้อย่ำงดีใจ
เด็กทั้งสองดึงมือกันแล้วหมุนเป็นวงกลม
“เธอมีชื่อแล้ว!”
“ฉันมีชื่อแล้ว!”
“เธอชื่อถังถัง ไห่ถังก็ชื่อว่ำถังถัง พวกเธอสองคนชื่อถังถังทั้งคู่
เลย พวกเรำจะเรียกผิดกันไหมนะ”
“พวกเรำจะไปถำมถังถังดู ดูสิว่ำมันจะยอมให้ฉันชื่อเดียวกับมัน
ไหม”
จำกนั้นเด็กทั้งสองก็วิ่งจูงมือกันไปที่สวนดอกไม้
YOU MAY ALSO LIKE
