เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1240 ฉันเป็นแค่ปีศาจธรรมดา

เมื่อถูกถามกลับ หูเสี่ยวหลีก็ตอบอะไรไปไม่ได้

เธอหยิบยกหัวข้อขึ้นมาข้อแล้วข้อเล่า แต่ถูกโต้แย้งกลับได้

ทั้งหมด

จนกระทั่งถึงข้อสุดท้าย ก็ถูกโต้กลับมาได้เช่นกัน

หูเสี่ยวหลี “…”

แววตาของเธอเฉื่อยชาลง

เฮ้อ!

เสียงถอนหายใจดังไปทั่วทั่งห้อง

ผู้ที่เก่งเรื่องโน้มน้าวหยิบเอกสารในมือเธอไป “ถึงปรมาจารย์ฉู่จะ

มีเจตนาดี แต่ที่พวกเราต้องการคือปีศาจที่แท้จริง”

“มีแต่ปีศาจตัวจริงเท่านั้น ถึงจะให้เสียงสะท้อนกับพวกเราได้”

หูเสี่ยวหลีตอบอึกอัก “…ก็…ไม่แน่หรอกนะ! ปีศาจที่แท้จริง…

อาจจะให้เสียงสะท้อนกับพวกคุณไม่ได้”

“เหอะ!” นักเขียนเรื่องเพ้อฝันส่ายหน้าไปมา พร้อมส่งเสียง

หัวเราะอย่างนึกเย้ยเยาะ “ความเข้าใจเรื่องของปีศาจของพวกคุณนี่

มันจะตื้นเขินเกินไปแล้ว”

“ในสายตาของพวกคุณ ปีศาจจิ้งจอกแค่หลอกลวงผู้คนได้อย่าง

เดียวเท่านั้นสินะ”

ปีศาจจิ้งจอกตัวจริง อ้าปากเตรียมจะเถียงกลับ

“แต่ว่าพวกคุณไม่รู้หรอกว่า ปีศาจจิ้งจอกน่ะเป็นสัตว์เทพ

ศักดิ์สิทธิ์นับตั้งแต่ยุคบรรพกาล เป็นสัตว์เทพบรรพกาลที่อยู่บนยอด

เขาคุนหลุน พวกเขาอาศัยอยู่ในชิงชิว ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ที่มีอำนาจใน

สวรรค์และโลก มีหน้าที่รักษาสมดุลและความเรียบร้อยของธรรมชาติ

ให้เป็นไปอย่างปกติ”

เธอกลืนคำพูดจะโต้แย้งเหล่านั้นลงไป แล้วมองสีหน้ารังเกียจ

ของนักเขียนเรื่องเพ้อฝัน หูเสี่ยวหลีก้มหน้าลงทันที

เธอ…

ถึงแม้ตอนนี้ต่อให้ราชาแห่งสวรรค์จะลงมา เธอก็ไม่ยอมรับ

เด็ดขาดว่าตัวเองเป็นปีศาจจิ้งจอก

“ในสายตาของพวกคุณ ปีศาจงูก็แค่ล่อลวงพระภิกษุเท่านั้น แต่

พวกคุณไม่รู้หรอกว่าบรรพบุรุษของปีศาจงูคืองูทยาน เป็นหนึ่งใน

สัตว์เทพที่เจ้าแม่หนู่วานั่งประทับ ในระหว่างที่เจ้าแม่หนู่วาซ่อมฟ้า*

[1] ทั้งยังมีส่วนคอยช่วยเหลือเป็นอย่างมาก”

จิ่งเจียเหยียนที่แอบฟังอยู่ริมหน้าต่าง ลอบออกห่างไปจาก

หน้าต่างเงียบ ๆ เธอนั่งยองอยู่ข้างหน้าต่าง พลางใช้นิ้วเขี่ยพื้นเป็น

วงกลม

“คนรุ่นหลังเข้าใจปีศาจแค่ด้านเดียว แล้วเพิ่มประเด็นหวือหวา

ทางการเมืองเข้าไปหลายอย่าง”

“เหมือนพวกคุณนี่แหละ ที่มีความเข้าใจในปีศาจเพียงผิวเผิน”

หูเสี่ยวหลีเม้มริมฝีปาก “ฉันเข้าใจแล้วค่ะ ฉันศึกษามาแค่ผิวเผิน

จริง ๆ คงรบกวนพวกคุณสองคนแล้ว”

เธอเดินออกจากคฤหาสน์หลังเล็กด้วยสายตาเลื่อนลอย ตอนที่

เห็นจิ่งเจียเหยียนนั่งยอง ๆ อยู่ข้างหน้าต่าง ก็หันมาสบตากับเธอพอดี

หูเสี่ยวหลีกระแอมไอออกมาเบา ๆ “บำเพ็ญมาเป็นพันปี แต่ฉัน

ไม่มีคุณสมบัติจะเข้าร่วมการแข่งขันราชาปีศาจ”

จิ่งเจียเหยียนโบกมือ “ฉันไม่เหมาะ ฉันไม่เหมาะหรอก ฉันไม่มี

คุณสมบัติจะเข้าร่วมการแข่งขันรอบแรกด้วยซ้า”

ทั้งสองคนจับมือกัน แล้วพูดพร้อมกัน “ฉันเป็นแค่ปีศาจธรรมดา

จะคาดหวังตำแหน่งราชาปีศาจได้ยังไง”

แล้วก็พยักหน้าพร้อมกันอีกรอบ

………

หนึ่งวันต่อมา แผนการแข่งขันชิงตำแหน่งราชาปีศาจก็ถูก

รวบรวมเข้าด้วยกันทั้งหมด

เฉียวโจวพาคนมารายงานเรื่องทั้งหมดกับฉู่ลั่วเรียบร้อยแล้ว ก็

พากลุ่มคนพวกนั้นไปจากคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวัน

พวกต้าอีที่ติดตามไปเป็นลูกมือ ก็รายงานขั้นตอนการแข่งขันไป

ยังองค์กร

เมื่อเห็นพวกเขาจากไปแล้ว จิ่งเจียเหยียนซึ่งยืนอยู่หน้าประตูก็

โบกมือส่งให้สุดแรงเกิด “ตั้งใจทำนะคะ! ฉันเชื่อในตัวพวกคุณ! ฉัน

เชื่อในตัวพวกคุณแน่นอนอยู่แล้ว!”

จนกระทั่งมองไม่เห็นแม้แต่เงาของพวกเขาอีก เธอถึงได้ถอน

หายใจออกมา “ในที่สุดก็ไปแล้ว!”

“กรี๊ดดดด! ในที่สุดงูอย่างฉันก็กลับมาเป็นงูรอดตายแล้ว!”

เธอกระโดดเข้าไปในสวนดอกไม้อย่างมีความสุข เธออยากเล่น

กับพวกเด็ก ๆ เหมือนก่อนหน้านี้จะแย่ แต่าแไปถึงที่นั่นในสวน

ดอกไม้กลับมีแต่ความว่างเปล่า

มีเพียงชิงช้าที่ดูโดดเดี่ยว แกว่งไกวไปตามสายลมอย่างแผ่วเบา

“พวกเด็ก ๆ ไปเรียนกันหมดแล้ว” จั่วโยวโยวที่ผ่านมาเอ่ยบอก

เบา ๆ หนึ่งประโยค

จิ่งเจียเหยียน “ทั้งบ้านมีแค่ฉันคนเดียวหรือเปล่า…ที่ไม่มีอะไรทำ

เลย!?”

เธอเงยหน้ากู่ร้องขึ้นฟ้า

“หูเสี่ยวหลีล่ะ?”

ตอนนี้ทั้งคฤหาสน์ น่าจะมีแค่หูเสี่ยวหลีเท่านั้นที่เข้าใจเธอ

จั่วโยวโยวบอก “เธอกำลังคุยเรื่องสำคัญกับลั่วลั่ว”

จิ่งเจียเหยียน “…”

*[1] หนู่วาซ่อมฟ้า 女娲补天 ตำนานการสร้างโลกของจีน เจ้า

แม่หนู่วามีท่อนล่างเป็นงู ท่อนบนมนุษย์ เป็นผู้สร้างมนุษย์ตามความ

เชื่อของจีน