เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1239 กำรคัดเลือกรำชำปีศำจ
หูเสี่ยวหลีกลับมำถึงคฤหำสน์เมฆใสเฝ้ำมองตะวัน เพิ่งเข้ำไปก็
เห็นดวงตำโตทั้งสองข้ำงของจิ่งเจียเหยียนมีน้ำตำ และก ำลังมองเธอ
ด้วยท่ำทำงน่ำสงสำร
ด้ำนหลังของเธอคือเทพอู่ทงทั้งห้ำคนที่ยืนก้มหน้ำก้ำตำเรียงกัน
เป็นแถว
บนตัวของพวกเขำหลำยคนมีออร่ำเศร้ำซึม จนเกือบจะ
เปลี่ยนไปเป็นร่ำงเดิมกันแล้ว
หูเสี่ยวหลี “…”
เธอกับจิ่งเจียเหยียนรู้จักกันมำนำนมำกแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เห็น
จิ่งเจียเหยียนเสียใจและเจ็บปวดขนำดนี้
“เธอไม่ได้อธิบำยชัดเจนทำงโทรศัพท์ เรื่องอะไรที่เกี่ยวข้องกับ
ศักดิ์ศรีของเผ่ำปีศำจ แล้วท ำไมถึงมีสงครำมระหว่ำงมนุษย์ ปีศำจ
และเทพเจ้ำมำเกี่ยวข้องอีก!”
จิ่งเจียเหยียนสะอึกสะอื้นสองครั้ง “เสี่ยวหลี ฉันคิดว่ำพวกเขำ
ก ำลังดูถูกเผ่ำปีศำจ แต่ฉันยังหำหลักฐำนไม่ได้ เธอต้องกอบกู้
ชื่อเสียงของปีศำจอย่ำงพวกเรำกลับมำให้ได้นะ”
เทพอู่ทงพูดขึ้นพร้อมกัน “ต้องกอบกู้ชื่อเสียงของปีศำจอย่ำง
พวกเรำกลับมำนะ”
หูเสี่ยวหลีกลอกตำมองบน พลำงโยนของขวัญที่เธอเอำกลับมำ
ด้วยทิ้งไว้ภำยในห้องรับแขก ก่อนจะส่ำยศีรษะของตนหลำยครั้ง เธอ
หักนิ้วตัวเอง “ฉันจะไปพบพวกเขำ”
เธอท ำสีหน้ำเหยียดหยำม แล้วหันหลังเดินไปยังคฤหำสน์หลัง
เล็ก
จิ่งเจียเหยียนตำมหลังเธอไป ชูก ำปั้นขึ้นข้ำงหลังเธอ พลำงพูด
ให้ก ำลังใจเสียงเบำ “สู้ ๆ นะ”
เธอไม่ได้เข้ำไป แต่เกำะอยู่ที่ขอบหน้ำต่ำง คอยแอบมองเท่ำนั้น
หลังจำกหูเสี่ยวหลีเข้ำไปในห้องที่แขวนป้ำยไว้ตรงหน้ำประตูว่ำ
แผนกจัดกำรกำรแข่งขัน ก็เห็นผู้ชำยสองคนอำยุประมำณสำมสิบ
กว่ำปี หนวดเครำไม่ได้โกน บนโต๊ะมีหนังสือหลำยประเภทวำงไว้ บน
กระดำนไวท์บอร์ดที่สำมำรถเคลื่อนย้ำยได้ก็มีตัวหนังสือเขียนไว้จน
เต็ม
“สวัสดีค่ะ ฉันเป็นคนที่ปรมำจำรย์ฉู่เชิญมำให้ช่วยเหลือพวก
คุณ”
นักเขียนเรื่องเพ้อฝันกับผู้ที่เก่งเรื่องโน้มน้ำวมองหน้ำกัน พวก
เขำต่ำงมีสีหน้ำสงสัย “คุณรู้เรื่องปีศำจดีใช่ไหม?”
หูเสี่ยวหลียิ้มอย่ำงมีเสน่ห์ “แน่นอน! มีอะไรไม่เข้ำใจ พวกคุณ
สำมำรถถำมฉันได้เลยค่ะ”
นักเขียนเรื่องเพ้อฝันยื่นเอกสำรให้เธอ “ถ้ำอย่ำงนั้นคุณช่วยดู
แผนกำรแข่งขันรอบแรกให้หน่อยสิว่ำเป็นยังไงบ้ำง?”
ผู้ที่เก่งเรื่องโน้มน้ำว “นี่คือแผนล่ำสุดที่พวกเรำคิดขึ้นมำ
หลังจำกเปลี่ยนแปลงมำหลำยครั้ง”
หูเสี่ยวหลีรับเอกสำรมำด้วยท่ำทำงมีเสน่ห์ แล้วนั่งลงบนเก้ำอี้ที่
อยู่ด้ำนข้ำง เธอนั่งไขว้ขำ กระโปรงยำวผ่ำข้ำงเผยให้เห็นผิวขำว
เธอจงใจบิดเอวไปทำงขวำ เพื่อแสดงท่ำทำงยั่วยวน
มือข้ำงหนึ่งเท้ำคำงไว้ มืออีกข้ำงพลิกอ่ำนข้อมูลแผนกำร
แข่งขัน
สำยตำยั่วยวนทรงเสน่ห์พลันแข็งค้ำงเมื่อเห็นตัวอักษรบน
เอกสำร
เธอกะพริบตำถี่สองครั้ง พลำงคิ้วขมวดเป็นปม
นิ้วของเธอพลิกเอกสำรอย่ำงรวดเร็ว ยิ่งเปิดเร็วเท่ำไหร่ สีหน้ำก็
ยิ่งย่ำแย่มำกเท่ำนั้น
มีเสียงดังปัง เธอตบโต๊ะอย่ำงแรง และมองผู้ชำยทั้งสองคน
ตรงหน้ำด้วยควำมโกรธ
นักเขียนเรื่องเพ้อฝัน “ท ำไมเหรอครับ? มีอะไรไม่ถูกต้องเหรอ?”
ผู้ที่เก่งเรื่องโน้มน้ำว “คุณบอกมำได้เลย ถ้ำแก้ไขได้พวกเรำจะ
แก้ไขแน่นอน”
หูเสี่ยวหลีสูดลมหำยใจเข้ำลึก “คุณสมบัติในกำรเข้ำร่วมนี้
ท ำไมถึงเป็นกำรทดสอบพวกนี้ล่ะ? จะช่วยคนธรรมดำบนถนนหรือ
เปล่ำ? จะกินคนธรรมดำไหม? จะ…”
“ถ้ำปีศำจอยำกปรับตัวเข้ำกับสังคมในยุคปัจจุบัน ก็ต้องปฏิบัติ
ตำมกฎเกณฑ์สมัยใหม่ไม่ใช่เหรอ?”
หูเสี่ยวหลีพยักหน้ำ “ถูกต้อง!”
“ในกำรคัดเลือกรำชำปีศำจ ก็ต้องพิจำรณำคุณธรรมของเขำ
สักหน่อยใช่ไหมล่ะ ถ้ำเขำไม่มีควำมเห็นอกเห็นใจคนธรรมดำ ไม่มี
จิตใจทะนุถนอม ไม่มีควำมสำมำรถในกำรควบคุมปีศำจตนอื่น แล้ว
จะเป็นรำชำปีศำจได้เหรอ?”
หูเสี่ยวหลี “…ค ำพูดนี้ก็ไม่ได้ผิดหรอกนะ แต่ว่ำ…คุณสมบัติใน
กำรเข้ำแข่งขันถูกก ำหนดไว้ในก่อนที่พวกเดินทำงมำเก็บตัว มัน
ค่อนข้ำงจะ…”
“ต้องฉวยโอกำสจู่โจมในตอนที่อีกฝ่ำยไม่ทันตั้งตัว ถึงจะเห็น
นิสัยที่แท้จริง” ผู้ที่เก่งเรื่องโน้มน้ำว
หูเสี่ยวหลี “…”
“ถ้ำอย่ำงนั้นข้อนี้ อะไรคือมุ่งเป้ำไปที่จุดอ่อนของปีศำจ กำร
ทดสอบแบบก ำหนดเป้ำหมำย ผู้ที่รักควำมรุนแรงต้องควบคุมควำม
รุนแรงของตนเองได้ ผู้ที่ใช้เสน่ห์ต้องควบคุมเสน่ห์…”
“ถ้ำรำชำปีศำจไม่สำมำรถควบคุมตัวเองได้ จะเป็นรำชำปีศำจได้
หรือเปล่ำ?”