เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1251 อยากเพิ่มบาปให้ตัวเองหรือไง
กงเลี่ยงพูดต่อไป “ตั้งแต่ผมจำความได้ กวานลั่วหยินก็เริ่มทำ
แบบนี้แล้ว”
“ผู้ใหญ่ในหมู่บ้านบอกว่ากวานลั่วหยินเก่ง สามารถเปลี่ยนลูก
สาวให้เป็นลูกชายได้ ตอนผมเรียนอยู่มัธยมต้นยังไม่เข้าใจอะไร เลย
แอบตามพวกผู้ใหญ่ไปดู”
“มันคือการค้าขาย ไม่ใช่วิธีการ”
ไจ๋โหรวกัดฟันกรอด “นายแค่มองดูอยู่แบบนี้เหรอ? ตอนเด็ก
นายไม่เข้าใจ โตมาแล้วก็ยังไม่เข้าใจเหรอ? นายเรียนมหาวิทยาลัย
ชื่อดังไม่ใช่หรือไง? นายไม่รู้เหรอว่าการค้ามนุษย์เป็นสิ่งผิด
กฎหมาย?”
กงเลี่ยงก้มหน้าไม่พูดอะไร
“ความเงียบของนาย ทำร้ายภรรยากับลูกสาวของนายแล้ว”
“อะไรนะ!” กงเลี่ยงเงยหน้าขึ้น “ภรรยาอะไร? ลูกสาวอะไรครับ?”
ไจ๋โหรวหัวเราะเย็นชา “พ่อแม่ของนายกลัวนายจะเหงา เลยหา
ภรรยามาแต่งงานผีกับนาย เธอท้องแล้ว ลูกสาวถูกส่งไปทำแบบนั้น
แต่ทำไม่สำเร็จเลยตาย”
“ภรรยานายตายแล้ว ลูกสาวนายก็ตายแล้ว!”
“คนที่จะสังหารคนทั้งหมู่บ้าน ก็คือพวกเธอนี่แหละ!”
เมื่อได้ยินคำพูดของไจ๋โหรว กงเลี่ยงก็ตัวแข็งทื่อไปแล้ว
เขาชี้ใส่ตัวเอง “ผมมีภรรยาจากการแต่งงานผีเหรอ? ลูกสาวของ
ผมเหรอ? ผม…ผมไม่เห็นได้รับอะไรเลย!”
การแต่งงานผีเป็นการแต่งงานระหว่างคนตายกับคนตายหรือคน
ตายกับคนเป็น ต้องจัดพิธีแต่งงานผีให้สมบูรณ์ การแต่งงานผีจึงจะ
สมบูรณ์
แต่เขาไม่ได้รับหนังสืออะไรเลย!
“ฉันดูจากดวงชะตาของคุณแล้ว คุณถูกกำหนดมาไม่ให้มี
ภรรยาและลูกสาวคงเป็นเพราะพิธีไม่สำเร็จ”
กงเลี่ยงโล่งใจ แต่ก็อดจะพูดด้วยความรู้สึกโกรธไม่ได้ “ผมตาย
ไปแล้ว พวกเขายังไม่ยอมปล่อยผมไปอีกเหรอ? พวกเขาคิดจะทำ
อะไรกันแน่?”
ได้ยินความโกรธในน้าเสียงของเขา ที่แสดงความโกรธต่อพ่อแม่
ของตนอย่างเห็นได้ชัด
จี้ไจ่จึงพูดเตือนเสียงเบา “พวกเขาเป็นพ่อแม่ของนายนะ”
“คุณรู้ไหมว่าการมีพ่อแม่ที่คอยควบคุมตลอดเวลา มันเป็นเรื่อง
น่ากลัวขนาดไหน?” กงเลี่ยงถามกลับ เขาแทบอยากจะควักเอาความ
โกรธในใจออกมาให้ดู
“ช่างเถอะ ยังไงผมก็ตายไปแล้ว ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขา
อีก”
“ท่านปรมาจารย์ ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้ว ผมไปก่อนนะครับ”
“ผมตายไปแล้ว ไม่อยากยุ่งกับเรื่องของคนเป็นอีกแล้วล่ะครับ”
ฉู่ลั่วกลับดึงแขนเขา แล้วกดตัวเขาไว้ “ถึงพวกเธอจะไม่ใช่
ภรรยากับลูกสาวของคุณ แต่เธอก็เป็นภรรยาในนามของคุณ และ
แต่งงานเข้าบ้านตระกูลกงของคุณแล้ว”
“ก่อนหน้านี้คุณเมินเฉยปล่อยให้ชาวบ้านค้ามนุษย์ รู้เรื่องทุก
อย่างแต่ไม่ยอมบอกกล่าวมีความผิดที่ต้องได้รับโทษ”
“ตอนนี้คุณยังจะปล่อยพ่อแม่ของคุณไปอีกเหรอ? คุณอยากเพิ่ม
บาปให้ตัวเองหรือไง?”
กงเลี่ยง “…”
เขาตบโต๊ะด้วยความโกรธ “ผมตายไปแล้ว ทำไมพวกเขายังไม่
ยอมปล่อยผมไปอีก!”
เสียงกรีดร้องโหยหวนของผี กรีดแทงเข้าไปในหู จนต้องยกมือ
มาปิดหูตัวเองไว้
“บอกมาเลยครับ จะให้ผมทำอะไร?”
………
บ้านตระกูลกง
แม่ของกงเลี่ยงยกธูปสามดอกขึ้นมา กราบไหว้อยู่หน้ารูปขาวดำ
ของลูกชายตัวเอง “เสี่ยวเลี่ยง! เอ้อเหมยเป็นภรรยาของลูก ลูกต้อง
ดูแลเธอให้ดีนะ!”
“ตอนนี้เธอแย่มาก ไม่มีความคิดจะทำตัวให้เหมือนภรรยาเลยสัก
นิด”
“ตอนมีชีวิตอยู่ แม้แต่ลูกชายก็มีให้ไม่ได้”
“พอตายไปแล้ว ยังสร้างความวุ่นวายไม่หยุดอีก”
“ช่างโชคร้ายจริง ๆ !”
เธอพร่าบ่นก่อนจะปักธูปสามดอกลงในกระถางธูป “เสี่ยวเลี่ยง
เก่งขนาดนี้ ต้องดูแลเธอให้ดีนะ!”
“พวกเธอกลายเป็นผีร้ายไปแล้ว ผมจะดูแลได้ยังไง”
เสียงไม่หนาวไม่ร้อนแต่ฟังดูคุ้นเคยดังขึ้นในหู
แม่ของกงเลี่ยงขยี้ตาตัวเอง ก่อนจะมองไปที่รูปภาพบนผนัง
เมื่อครู่เธอเหมือนจะเห็นปากของลูกชายที่อยู่ในรูปภาพขยับได้
“ตาแก่ ตาแก่…รีบมาดูเร็วเข้า!”
“ดึกดื่นขนาดนี้ร้องโวยวายอะไร เรียกหาพี่ลูกชายหรือไง!” พ่อ
ของกงเลี่ยงเดินเข้ามาในห้องโถงด้วยสีหน้าโกรธเคือง ก็เห็นสีหน้า
แปลก ๆ ของภรรยา นิ้วมือสั่นระริกของเธอกำลังชี้ไปตรงผนัง “ลูก
ชาย ลูกชายพูดแล้ว”
พ่อของกงเลี่ยงกำลังจะด่ากราด แต่กลับเห็นเงาเลือนรางสาย
หนึ่ง ลอยออกมาจากรูปภาพ ลงมาอยู่ตรงหน้าพวกเขา