เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1259 ปัญหำรถรำง
เธอก้ำวฉับไวเข้ำไปหำ ก็เห็นร่ำงเล็ก ๆ ของเฉียวเฉี่ยวล้มอยู่ที่
พื้น ข้ำงกำยมีกะละมังพลำสติกสีเหลืองระเนระนำดอยู่ เสื้อผ้ำเปียก
ชุ่มก็ตกอยู่ด้ำนหนึ่งเช่นกัน
“พวกเรำกลัวจะท ำลำยหลักฐำนจึงไม่ได้แตะต้องจุดเกิดเหตุเลย
พวกคุณรู้จักเด็กคนนี้เหรอ”
ฉินเหว่ยถำมอย่ำงแปลกใจ
ไจ๋โหรวย่อตัวลง อุ้มร่ำงเล็ก ๆ ของเฉียวเฉี่ยวขึ้นจำกแอ่งน้ำ
สกปรกอย่ำงระมัดระวังด้วยควำมสงสำร
เธออุ้มเฉียวเฉี่ยวเข้ำห้อง ปรำยตำมองสองสำมีภรรยำที่ล้มนอน
กับพื้นเพียงเสี้ยวเดียวก็เบนสำยตำกลับ ก่อนจะวำงเฉียวเฉี่ยวลง
เตียง มองร่ำงเล็ก ๆ อย่ำงนิ่งเงียบพักหนึ่งถึงหันหลังจำกมำ
นอกลำน ฉู่ลั่วเริ่มตรวจสอบศพของเด็กและผู้ใหญ่แล้ว
“พวกเขำยังไม่สิ้นอำยุขัย แต่ถูกดึงวิญญำณออกจำกร่ำง
เฉียบพลันครับ” จี้ไจ่กลับจำกกำรตรวจสอบที่ด้ำนนอก “ครอบครัว
อื่นก็เป็นแบบเดียวกัน…”
ฉินเหว่ยขมวดคิ้วถำม “ท ำไมถึงถูกดึงวิญญำณออกจำกร่ำง
เฉียบพลันล่ะ ตกลงว่ำเกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ”
ซู่เซี่ยงหยำงเงียบไปหลำยวินำที ก่อนจะเล่ำเรื่องรำวทั้งหมดให้
ฟัง
ฉินเหว่ย “…”
เขำเกำศีรษะ “แล้วตอนนี้จะท ำยังไงดีครับ”
จู่ ๆ คนทั้งหมู่บ้ำนก็ตำยกันหมด นี่เป็นข่ำวใหญ่มำกซึ่งตอนนี้
มันยังถูกปิดเอำไว้ แต่ยุคนี้เป็นยุคของโลกออนไลน์ ถ้ำหำก…
แค่คิดก็รู้สึกสยองแล้ว
ฉู่ลั่วเอ่ย “พวกเขำแค่วิญญำณออกจำกร่ำง ยังไม่ตำยค่ะ”
ฉินเหว่ย “…”
เขำมองร่ำงที่หัวใจหยุดเต้น ไร้ลมหำยใจและไม่มีชีพจร ก่อนจะ
เอ่ยขึ้น “อย่ำงนี้เรียก…ยังไม่ตำยเหรอ”
ของแบบนี้ทำงวิทยำศำสตร์เรียกว่ำศพ
แต่ทำงนิกำยเต๋ำกลับเรียกว่ำ…ยังไม่ตำย?
ฉินเหว่ยรู้สึกว่ำโลกทัศน์ตัวเองพังครืนลงไปอีกเล็กน้อย
“ตอนนี้ยังช่วยคนได้ทัน ขอแค่ปลดปล่อยวิญญำณพวกเขำ
กลับมำในช่วงเวลำที่ก ำหนด พวกเขำก็จะฟื้นขึ้นมำค่ะ”
ทุกคนพำกันมองฉู่ลั่ว ซู่เซี่ยงหยำงขมวดคิ้ว เขำดึงแขนฉู่ลั่วเบำ
ๆ ลำกเธอไปยังมุมหนึ่ง “ก่อนมำคุณไม่เคยพูดเรื่องนี้เลยนะครับ”
“ก่อนมำฉันก็ไม่ทรำบเหมือนกัน”
สีหน้ำซู่เซี่ยงหยำงแข็งทื่อไป “คุณ…ไม่รู้เหรอครับ”
เธอเก่งกำจขนำดนี้ มีหรือที่จะไม่รู้เรื่อง
คืนนั้น
หมู่บ้ำนหลิวสุ่ยคึกคักเป็นพิเศษในค่ำคืนนี้ ไฟส่องทำงถูกตั้งอยู่
ด้ำนนอกกว่ำสิบดวง ส่องสว่ำงให้หมู่บ้ำนหลิวสุ่ยดูเหมือนอยู่ในเวลำ
กลำงวัน
ฉู่ลั่วยืนอยู่นอกประตูลำน คอยมองผู้เชี่ยวชำญแขนงต่ำง ๆ
ตรวจสอบแต่ละจุดด้วยสีหน้ำคร่ำเครียด
ถ้ำไม่ใช่เธอมำบอกว่ำคนพวกนี้ยังมีโอกำสรอด นิติเวชคงยก
อุปกรณ์มำผ่ำพิสูจน์ศพกันตรงนี้แล้ว
เธอเอียงตัวพิงกับประตู สำยตำมองตำมกำรเคลื่อนไหวของ
ผู้เชี่ยวชำญ
จนกระทั่งมือถือของเธอดังขึ้น เธอถึงดึงสำยตำกลับมำและกดรับ
เสียงทุ้มต่ำของฮั่วเซียวหมิงดังมำจำกปลำยสำย “ผมเพิ่งประชุม
เสร็จก็เห็นข้อควำมที่คุณส่งมำ เกิดอะไรขึ้นเหรอ”
ฉู่ลั่วหำมุมเงียบ ๆ แล้วนั่งบนก้อนหินผิวรำบก้อนหนึ่ง
“ฉันเจอปัญหำรถรำงเข้ำแล้ว”
ฮั่วเซียวหมิงเอ่ย “…ที่ฟิลิปปำ ฟุตยกขึ้นมำเหรอ”
“อืม แต่ที่ร้ำยแรงกว่ำปัญหำนั้นคือจ ำเป็นต้องเลือกจริง ๆ”
ฮั่วเซียวหมิงเงียบไปพักหนึ่ง “เป็นเรื่องในองค์กรเหรอ”
“อืม”
“ลั่วลั่ว ถ้ำเป็นปัญหำเรื่องงำนก็ต้องจัดกำรด้วยรูปแบบของงำน”
เสียงของฮั่วเซียวหมิงต่ำทุ้มเปี่ยมพละก ำลัง “คุณไม่ใช่หัวหน้ำคน
เดียวในองค์กรนี้ ต้องตัดสินใจยังไงหรือต้องร่ำงแบบแผนเพื่อจัดกำร
อย่ำงสมเหตุสมผลยังไง ไม่ควรเป็นกำรตัดสินใจของคุณคนเดียว”
ฉู่ลั่วตอบ “…แต่อีกฝ่ำยพุ่งเป้ำมำที่ฉัน”
“พุ่งเป้ำมำที่คุณหรืองำนของคุณ ถ้ำคุณไม่ท ำงำนนี้ เขำจะพุ่ง
เป้ำมำที่คุณไหม”
ฉู่ลั่ว “…”
“ถ้ำไม่ มันก็อยู่ในขอบเขตของงำน” เสียงของฮั่วเซียวหมิงดังอยู่
ปลำยสำย “ในเมื่อเป็นงำน ก็ไม่ควรเผด็จกำร ไปบอกซู่เซี่ยงหยำง
เถอะ ซู่เซี่ยงหยำงมีสิทธิ์รำยงำนให้ระดับสูงทรำบ ต้องมีคนที่มีอ ำนำจ
และมีควำมสำมำรถกว่ำคุณบอกวิธีแก้ไขมำแน่”
หลังพูดจบ กลับไม่ได้ยินเสียงตอบรับจำกอีกฝ่ำยไปพักใหญ่ ฮั่ว
เซียวหมิงขมวดคิ้ว “ลั่วลั่ว”
“ฮั่วเซียวหมิง…”
“หืม”
“บำงครั้งฉันก็อิจฉำสมองของคุณจริง ๆ”
ฮั่วเซียวหมิงเอ่ย “…ถ้ำคุณชม ผมจะรับเอำไว้”
น้ำเสียงฉู่ลั่วผ่อนคลำยขึ้นบ้ำงแล้ว “ดึกมำกแล้ว คุณรีบพักผ่อน
นะ”
ไม่รอให้ฮั่วเซียวหมิงตอบอะไรเธอก็เป็นฝ่ำยตัดสำยไปก่อน แล้ว
หันหลังเดินเข้ำลำนบ้ำนเคำะประตูห้องของซู่เซี่ยงหยำง
YOU MAY ALSO LIKE
