เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1345 ขอให้คุณสมปรารถนาทุกประการ อาจารย์

ท่ามกลางสุ้มเสียงดังสนั่น ฉู่ลั่วได้ยินเสียงของระบบที่หายไป

นาน

[โฮสต์ สวัสดีปีใหม่ครับ!]

[ขอให้คุณสมปรารถนาทุกประการ]

[อาจารย์!]

ฉู่ลั่วใจสั่นเล็กน้อย เธอลืมตาขึ้นมาทันที

ฮั่วเซียวหมิง “เป็นอะไรไป?”

ฉู่ลั่วตกตะลึงไปสองสามวินาที ก่อนจะส่ายหน้าช้า ๆ “ไม่เป็น

อะไรค่ะ ก็แค่บางอย่างที่สงสัยมาก่อนหน้านี้ ได้รับคำตอบแล้ว”

หลังจากจิตธรรมญาณเงียบไปสักพักหนึ่ง ก็มีเสียงกลไกลดังขึ้น

อีกครั้ง

ระบบ [โฮสต์ เมื่อกี้ผมออฟไลน์อยู่ ไม่ว่าเสียงแปลก ๆ อะไรก็

ตามที่คุณได้ยิน อย่าเก็บมาใส่ใจเลยนะครับ]

ฉู่ลั่วเอียงศีรษะพิงไหล่ฮั่วเซียวหมิง “ตอนแรกฉันคิดว่าตัวเอง

มองทุกอย่างทะลุปรุโปร่งมานานแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าฉันจะยังมีความ

อาลัยอาวรณ์อยู่เหมือนกัน…”

ความคึกครื้นแบบนี้ เสียงดังอึกทึกแบบนี้ ความอบอุ่นแบบนี้…

เธออยากให้ช่วงเวลานี้คงอยู่ต่อไปตราบนานเท่านาน ได้อยู่เคียง

ข้างกันแบบนี้ตลอดไป

เสียงตะโกนของเฉิงยวนดังมาจากที่ไกล ๆ “เร็วเข้า เร็วเข้า! มา

ถ่ายรูปกัน”

เฉิงยวนโบกมือ ไม่นานก็เรียกทุกคนมารวมตัวกันที่สวนดอกไม้

ได้

จิ่งเจียเหยียนกับหูเสี่ยวหลีกลับสู่ร่างเดิมนอนหมอบอยู่ข้างหน้า

ด้านหลังเป็นกลุ่มคนที่สวมเสื้อผ้าสีสันสดใส และหลังสุดมี

ดอกไม้ไฟหลายลูกลอยขึ้นไปบนฟ้า

“เร็ว เร็ว เร็วเข้า มองกล้อง”

จิ่งเจียเหยียนยกหางตัวเองขึ้นเพื่อกดปุ่มบนหน้าจอ แล้วเก็บหาง

กลับมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะขดเป็นวงกลมอย่างสวยงาม

มนุษย์ ปีศาจและผีทั้งหมดในกล้องต่างก็ยิ้มออกมา โดยมีฉาก

หลังเป็นดอกไม้ไฟแสนสดใส

เสียงนี้ดังอึกทึกไปจนดึกดื่น

หูเสี่ยวหลีกับจิ่งเจียเหยียนยังนอนหมอบอยู่บนพื้นในร่างเดิม

ขณะที่คนอื่น ๆ ถูกหัวหว่านจัดให้อยู่ในห้องรับแขก

ซุนหย่าจิ้งถือหงอินซึ่งกลับร่างเดิมไว้ เขย่าสองสามครั้ง กลับมี

แต่ฟองปลาลอยออกมาสองสามฟอง

ปลาคาร์ฟหงอิน “เฮ้ เฮ้ เฮ้! ดื่ม! ดื่มเหล้า! ฉันจะคอยดูว่าใครจะ

ดื่มจนหมอบ ใครบอกว่าฉันดื่มไม่ได้! ดื่ม!”

ซุนหย่าจิ้งตบหัวปลาไปหลายที “ดื่มจนอ้วกแล้ว ยังจะดื่มอีก!”

เธอกรอกตามองบน ก่อนจะโยนปลาคาร์ฟลงไปในถัง ส่วนตัว

เองก็ถือถังแล้ววิ่งไปหยุดตรงหน้าฉู่ลั่ว “ท่านปรมาจารย์ ฉันต้องไป

แล้วค่ะ! คุณช่วยดูให้ฉันได้ไหมคะว่าเส้นชีวิตของฉันยาวนานแค่

ไหน?”

เฉิงยวน “นาน ๆ จะมาที่คฤหาสน์สักครั้ง เจ้าก็จะไปแล้วเหรอ? นี่

ไม่เหมือนนิสัยของเจ้าเลยนะ!”

ซุนหย่าจิ้งเกี่ยวผมตัวเองอย่างมีเสน่ห์ และพูดจาโอ้อวดว่า “ก็

ช่วยไม่ได้นี่ ใครใช้ให้ชาวเน็ตยกฉันเป็นเฒ่าจันทราของยุคปัจจุบัน

กันล่ะ! เธอไม่เห็นเหรอว่าฉันดังในอินเทอร์เน็ตขนาดไหน?”

“มีหลายแพลตฟอร์มเชิญฉันไปเข้าร่วมรายกายใหญ่ ๆ เยอะแยะ

แต่ฉันปฏิเสธไปหมดแล้ว”

“ตอนนี้ฉันดังมาก เข้าใจไหม!”

เฉิงยวน “…”

ผู้หญิงเจ้าชู้ตัวแม่กลายเป็นเฒ่าจันทราของยุคปัจจุบันไปแล้ว

เหรอ!

นี่มันโลกมหัศจรรย์แบบไหนกัน!

“เส้นชีวิตของเธอมาถึงจุดหนึ่งแล้ว หลังผ่านจุดนี้ไป เส้นชีวิต

ของเธอก็จะกลับมาเป็นปกติ”

ซุนหย่าจิ้งเบิกตากว้าง “เร็วขนาดนี้เลยเหรอคะ?”

ฉู่ลั่ว “เธอช่วยชีวิตผู้คนมากมาย และยังทำให้เกิดการแต่งงาน

งดงามสบูรณ์แบบไปไม่น้อย ทั้งหมดนี้คือบุญกุศลของเธอ ยิ่งไปกว่า

นั้นเธอยังแบ่งปันเคล็ดลับในการแยกแยะผู้ชายที่ดีและไม่ดี กับเคล็ด

ลับในการติดตามเนื้อคู่ ทั้งหมดคือบุญกุศลเหมือนกัน และมันเป็น

บุญกุศลของเธอ”

เธอเองก็คิดไม่ถึงว่าเส้นชีวิตของซุนหย่าจิ้งจะฟื้นกลับมาเป็น

ปกติได้เร็วขนาดนี้!

“แต่จุดที่วัดความเป็นตายนี้สำคัญมาก เป็นช่วงจังหวะที่ใหญ่

มากสำหรับเธอ” ฉู่ลั่วเหลือบมองถังไม้ในมือซุนหย่าจิ้งครู่หนึ่ง “แต่

เธอมีหงอินอยู่ด้วย คงไม่เป็นอะไรหรอก”

ฉู่ลั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบกระดาษยันต์สีเหลืองออกมา

หนึ่งแผ่น แล้ววาดยันต์ให้ซุนหย่าจิ้ง “พกยันต์นี้ติดตัวไว้”

“ขอบคุณท่านปรมาจารย์! ฉันรู้อยู่แล้วค่ะ ว่าในใจของท่าน

ปรมาจารย์มีฉันอยู่ ในใจของท่านปรมาจารย์ชอบฉัน”

เฉิงยวน “…”

ซุนหย่าจิ้งไม่สนใจสีหน้าของเฉิงยวน เธอโยนถังไม้ลงพื้น แล้ว

กอดฉู่ลั่วด้วยความตื่นเต้น จากนั้นจึงรีบยกถังไม้ขึ้นมาด้วยท่าทาง

รีบร้อน เธอก้าวเท้าวิ่งพลางพูดไปว่า “ท่านปรมาจารย์ ฉันต้องเป็น

เฒ่าจันทรายุคปัจจุบันที่ดีแน่นอนค่ะ”