เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1348 มังกร มังกรที่สูงส่ง

เปลวเพลิงกระจายออกไปทุกทิศทาง ทันใดนั้นบนกลางอากาศก็

มีเลือดขนาดใหญ่ปล่อยออกมาแล้วพุ่งเข้าไปหามังกรดำ

มังกรดำล้มลงอย่างรวดเร็ว และถูกฉู่ลั่วคว้าไว้กลางอากาศ เธอ

ใช้พลังวิญญาณบังคับให้เขากลายร่างเป็นมนุษย์ จากนั้นจึงลากเขา

ลงมาบนพื้นดิน ทั้งที่เขามังกรบนหน้าผากยังคงอยู่

“ปล่อยข้า! ครั้งนี้เพราะข้าไม่ทันระวังเลยติดกับเข้า มาสู้กันอีก

ครั้งสิ ข้าต้องเอาชนะเจ้าได้แน่”

ฉู่ลั่วจับหมิงคุนโยนลงพื้น ทันทีที่เธอลงมาถึงพื้นก็พูดกับซู่เซี่ยง

หยางว่า “ยังไม่ส่งคนมาอีกเหรอคะ?”

ทุกคนต่างก็ตกตะลึง

“โอ้ โอ้ โอ้! เร็ว เร็วเข้า เร็ว หยิบยันต์มา เอากุญแจมือที่ใช้จับกุม

ปีศาจมาด้วย”

บรรดาเจ้าหน้าที่รีบกรูกันเข้ามาล้อมหมิงคุนเอาไว้ ภายใต้แรง

กดดันของฉู่ลั่ว พวกเขาใส่กุญแจมือให้หมิงคุนและแปะยันต์ลงไป

หมิงคุณถลึงตาใส่ “พวกเจ้าทำอะไร? มีสิทธิ์อะไรมาใส่กุญแจมือ

ข้า? ของสิ่งนี้คืออะไร อย่าเอามันมาแปะบนตัวข้า”

เขาคำรามเสียงดังและพยายามกระโดด

แต่เพราะถูกพลังวิญญาณของฉู่ลั่วกดเอาไว้ ทำให้เขาขัดขืน

ไม่ได้เลย

“เจ้านิกาย แค่กุญแจมือก็พอแล้วหรือเปล่า! ยังต้องแปะยันต์อีก

เหรอครับ”

ภายใต้การจ้องมองของฉู่ลั่ว เจ้าหน้าที่ได้แต่ก้มหน้าเงียบ

“เจ้านิกาย ถึงยังไงเขาก็ไม่ได้ทำร้ายคน แค่สั่งสอนเล็กน้อยก็

พอแล้วครับ คุณเคยบอกไม่ใช่เหรอครับ? ปีศาจอย่างพวกเขา

เคลื่อนไหวในโลกมนุษย์น้อยมาก แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เข้าใจกฎของ

โลกมนุษย์ พวกเราอย่าเข้มงวดกับเขานักเลยครับ”

ฉู่ลั่วยังไม่ทันเอ่ยปาก หมิงคุนก็ตะโกนขึ้นมา “ใครเป็นปีศาจ!

เจ้าบอกว่าใครเป็นปีศาจ! ข้าเป็นมังกร! มังกรดำ! กล้าเรียกข้าว่า

ปีศาจ พวกเจ้ารนหาที่ตายกันใช่ไหม?”

เจ้าหน้าที่หนึ่ง “ก็ใช่ ทำไมนายถึงสับสนระหว่างปีศาจกับมังกร

ล่ะ? มังกรคือมังกร ปีศาจก็คือปีศาจ!”

เจ้าหน้าที่สอง “ใช่ ใช่ ใช่ เป็นความผิดผมเอง คุณคือมังกร

มังกรผู้สูงส่งและสง่างาม จะเรียกคุณว่าปีศาจได้ยังไง!”

“เฮ้! พวกคุณหมายความว่ายังไง! ปีศาจแล้วยังไงเหรอ! ปีศาจ

อย่างพวกเราก็สูงสง่าและงดงามเหมือนกัน เข้าใจไหม!”

“นี่ นี่ นี่ พวกคุณสนใจฉันหน่อยสิ!”

จิ่งเจียเหยียนกระโดดอยู่ข้างหลัง

หูเสี่ยวหลีตบไหล่เธอเบา ๆ “เธอต้องเข้าใจว่ามนุษย์บูชามังกร!”

“ฉันไม่เข้าใจ ฉันไม่เข้าใจ!”

ฉู่ลั่วมองดวงตาเป็นประกายของเจ้าหน้าที่ จึงถามซู่เซี่ยงหยาง

ด้วยความกังวลว่า “คุณแน่ใจนะว่าพวกเขาจะไม่ปล่อยหมิงคุนออก

มากลางดึก?”

ซู่เซี่ยงหยางทำสีหน้าจริงจัง “วางใจเถอะครับ ไม่มีทางแน่นอน!

พวกเราทุกคนมีคุณสมบัติและได้รับการฝึกอบรมมาจนชำนาญ…นี่!

พวกนายทำเบา ๆ หน่อยสิ! บนตัวเขามีแผล เลือดไหลหมดแล้ว!”

พูดจบ ซู่เซี่ยงหยางก็เข้าไปรวมกลุ่มกับคนอื่น ๆ เขารับอุปกรณ์

มาจากเจ้าหน้าที่ ก่อนจะใส่ยาให้หมิงคุนด้วยความระมัดระวัง!

ฉู่ลั่ว “…”

วางใจได้จริงใช่ไหม?

ทันทีที่เข้ามาในเขตอิ๋งเซียง ทุกคนต่างสัมผัสได้ถึงไอปีศาจ

รุนแรง

“พี่ลั่วคะ พี่ลั่ว!”

เธอเพิ่งมาถึง เสียงใสกังวาลเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา

เย่อวิ๋นชูสวมเสื้อคลุมนักพรตสีเขียวแกมน้าเงิน ตรงเอวมีแส้ขน

จามรีเหน็บเอาไว้ เธอวิ่งเข้ามาหา

ฉู่ลั่ว “คุณ…ทำไมมาอยู่ที่นี่ล่ะ?”

“ผู้กำกับเฉียวให้ฉันมาค่ะ”

เย่อวิ๋นชูตื่นเต้นมาก “พวกเราค่อนข้างเข้าใจกฎเกณฑ์ของ

วงการบันเทิง และช่วยชี้แนะให้การแข่งขันดำเนินต่อไปได้ตามปกติ

ค่ะ”

เธอหมุนตัวหนึ่งรอบต่อหน้าฉู่ลั่ว “เป็นยังไงบ้างคะ? ชุดนักพรตที่

ฉันใส่ ฉันตั้งใจหาดีไซเนอร์มาออกแบบให้ฉันเป็นพิเศษเลยนะคะ

บริสุทธิ์ มีชีวิตชีวา และงดงาม”

ฉู่ลั่ว “…พกยันต์มาด้วยหรือเปล่า?”

“พกมาค่ะพกมา บนตัวคนทั่วไปอย่างพวกเรามียันต์อยู่เยอะมาก

ปีศาจธรรมดาไม่มีทางทำร้ายพวกเราได้ค่ะ”

“ส่วนปีศาจที่ใหญ่กว่านั้น ก็ไม่สามารถโจมตีพวกเราในอิ๋งเซียง

ได้”

พวกเขาเหล่านี้ซึ่งเป็นคนธรรมดาล้วนได้รับการปกป้องจาก

ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์หลางกาน

หลังทักทายฉู่ลั่วเรียบร้อยแล้ว เย่อวิ๋นชูก็จากไปอย่างมีความสุข

ฉู่ลั่วมองแผ่นหลังของเธอครู่หนึ่ง และเงียบไปชั่วขณะ จากนั้นจึง

หันไปมองทางซู่เซี่ยงหยาง

ซู่เซี่ยงหยางกางมือออก เขาพูดเสียงเบาว่า “ผมเองก็รู้นะว่า

ความขัดแย้งระหว่างลัทธิเต๋ากับองค์กรมันลึกมาก พวกเขาดูถูก

องค์กรของพวกเราด้วยซ้า จะไปชื่นชมคนแบบเฉียวโจวได้ยังไง”