เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1349 โดยพื้นฐานแล้วเขานิสัยดีมาก
เฉียวโจวเสี่ยงอันตรายเรียกคนในแวดวงวิชาชีพของตัวเองมา ก็
เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้
“ต้องดูแลความปลอดภัยของพวกเขาให้ดี”
ซู่เซี่ยงหยางตอบรับ “ผมทราบแล้ว”
การมาของปีศาจทำให้อิ๋งเซียงคึกครื้นขึ้นมาไม่น้อย
ฉู่ลั่วมาถึงใต้ต้นหลางกาน
กิ่งก้านของต้นหลางกานเจริญงอกงามกว่าตอนแรกมาก แม้จะ
เป็นฤดูหนาวก็ยังคงเขียวขจี
“คุณมาแล้ว!”
เสียงใสของเด็กน้อยดังขึ้น
หลางกานนั่งแกว่งขาอยู่บนกิ่งไม้ “ขอบคุณมาก!”
ฉู่ลั่วเหาะขึ้นมานั่งข้างหลางกาน มองความคึกครื้นในอิ๋งเซียง
ด้วยกันกับเขา
“นายฟื้นฟูขึ้นมากนะ”
หลางกานมีความสุขมาก “ใช่แล้ว! ตั้งแต่สวนสนุกเปิดตัว ก็มีคน
เข้ามาเที่ยวเยอะมากทุกวันเลยล่ะ”
“มีพวกนักวิจัยเข้ามากันเยอะเลยด้วยนะ พวกเขาอยากให้ผม
พัฒนาภาพลวงตาแบบอื่นบ้าง”
“พวกเขาเสนอความคิดแปลก ๆ มากมายเลย”
“แต่ว่าผมชอบความคิดของพวกเขานะ” น้าเสียงของหลางกาน
ร่าเริงมาก เขากระโดดไปมาระหว่างกิ่งไม้ไม่หยุด ท่าทางดูแข็งแรงร่า
เริงดี
“ในความคิดของพวกเขา มีมนุษย์ มีปีศาจ มีเทพ มีผี ดู
เหมือนว่าทุกสรรพสิ่งจะมีทั้งดีและชั่วนะ”
พริบตาเดียวหลางกานก็ลอยมาอยู่ตรงหน้าฉู่ลั่ว “แบบนี้ดีมาก
จริง ๆ ”
ฉู่ลั่วส่งเสียงตอบรับ สองมือวางลงบนกิ่งก้านหนาด้านหลัง มอง
แสงไฟสว่างไสวจากที่อยู่ไกลออกไป
นั่นเป็นสถานที่ที่เหล่าปีศาจพักอาศัยกัน มีความแฟนตาซีแบบ
คลาสสิคอยู่มากทีเดียว
ไม่นานนัก ซู่เซี่ยงหยางก็วิ่งเข้ามา “ผมเดาถูกด้วยว่าคุณต้องอยู่
ที่นี่! เร็วเข้า! พวกเรามาพูดคุยเรื่องหมิงคุนกันหน่อยเถอะครับ”
ฉู่ลั่วมองหลางกาน “ครั้งหน้าจะมาหาใหม่นะ”
หลางกานพยักหน้าดีใจ
ฉู่ลั่วเหาะลงมาหยุดตรงหน้าซู่เซี่ยงหยาง “ถามได้เรื่องแล้วเหรอ
คะ?”
ซู่เซี่ยงหยางพยักหน้า “ถึงหมิงคุนจะมีนิสัยรุนแรง แต่เขาใสซื่อ
มาก ถูกหลอกลวงด้วยคำพูดได้ง่าย”
ในขณะเดียวกันก็ถูกคนหลอกให้หลงกลง่ายมากเช่นกัน
“จากข้อมูลที่เขาให้มา พวกเราวาดภาพเหมือนของอีกฝ่าย
ออกมาได้แล้ว”
เขาหยิบแท็บเล็ตออกมาส่งให้ฉู่ลั่ว
เพียงแค่แวบแรกที่ฉู่ลั่วเห็นภาพเหมือนนั้น เธอก็มองซู่เซี่ยง
หยางด้วยความประหลาดใจ “ทำไมถึงเป็นเธอ?”
นี่คือจิ่งอันฉิง!
ภาพเหมือนนี้แสดงให้เห็นชัดเจนว่าคือจิ่งอันฉิงจริง ๆ
ซู่เซี่ยงหยางบอก “หลังเหตุการณ์ของฉู่หร่าน เธอก็ถูกตำรวจ
คุมตัวไว้ แต่เพราะไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดจึงต้องปล่อยตัวเธอออกไป”
“แต่ก่อนหน้านี้เธออยู่ภายใต้การตรวจสอบและควบคุมอย่าง
เข้มงวดของพวกเรา คนของเราไม่พบเห็นความผิดปกติของเธอเลย
ครับ และไม่เห็นด้วยว่าเธอเคยติดต่อกับหมิงคุนตอนไหน”
ภาพบันทึกจากกล้องหน้ารถของฉู่หร่านแสดงให้เห็นชัดเจนว่า
เธอตามจิ่งอันฉิงเข้าไปในวัดแห่งนั้น…
ฉู่ลั่วก้มหน้าครุ่นคิด
ซู่เซี่ยงหยางพูดต่อ “หมิงคุนบอกว่าตอนแรกเขานอนหลับลึกอยู่
ในหุบเขา แต่จู่ ๆ อีกฝ่ายวิ่งมาบอกเขาว่า จะมีการจัดการแข่งขันชิง
ตำแหน่งราชาปีศาจ”
“ตอนแรกเขาไม่สนใจ แต่อีกฝ่ายกลับพูดถึงคุณขึ้นมา”
“บอกว่าคุณทรงพลังมาก ไม่มีใครในลัทธิเต๋าเป็นคู่ต่อสู้ของคุณ
ได้เลย”
“เขาเลยออกจากภูเขามา”
ซู่เซี่ยงหยางเหลือบมองฉู่ลั่วก่อนจะพูดต่ออีกว่า “เจ้านิกาย ถึงห
มิงคุนจะมีนิสัยชอบเอาชนะ แต่โดยพื้นฐานแล้วเขานิสัยดีมาก”
“หลังเขามาที่โลกมนุษย์ ก็ไม่เคยทำร้ายคนธรรมดาเลย”
แน่นอนว่าเป็นเพราะเขาดูถูกดูแคลนมนุษย์ธรรมดา จึงรู้สึกว่า
มนุษย์ไม่ควรค่าให้เขาลงมือ
ในสายตาของเขา ต่อให้มีมดมายั่วยุเขา เขาก็ไม่มีความจำเป็น
จะต้องโกรธ
“ส่วนปีศาจสองสามตนที่ถูกเขาทุบตีจนตาย ล้วนเป็นปีศาจที่มี
หน้าเลือด ในโลกของปีศาจ คุณคงเข้าใจดีว่าการต่อสู้ของพวกเขา
นองเลือดมากอยู่แล้ว”
ฉู่ลั่ว “…ปล่อยหมิงคุนไว้ในมือพวกคุณ จะไม่มีปัญหาจริงเหรอ
คะ?”
แต่ละคำพูดมีแต่ช่วยแก้ต่างให้หมิงคุนทั้งนั้น!
ซู่เซี่ยงหยางตอบ “ไม่มีปัญหาแน่นอนครับ ถึงเจ้าหน้าที่ของเรา
จะรักมังกรมาก แต่พวกเขาเป็นมืออาชีพและมีความซื่อตรงต่อ
หน้าที่”
เพิ่งพูดจบ
“ฉู่ลั่ว พวกเรามาสู้กันจนตายไปข้างหนึ่งเถอะ!”
เมื่อเงยหน้าขึ้น
บนกลางอากาศก็มีมังกรสีดำกำลังปลุกปั่นพายุ
ฉู่ลั่วมองซู่เซี่ยงหยางด้วยสายตาเรียบเฉย “พวกเขาเป็นมือ
อาชีพ? ซื่อตรงต่อหน้าที่?”