เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1370 พ่ายแพ้ให้กับภูติดอกไห่ถัง
คำพูดที่เหลือทั้งหมดถูกกลืนลงไป
เธอเงยหน้ามองเฉิงยวน หลังได้รับสายตายืนยัน จึงก้มหน้ามอง
รายงานในมืออีกครั้ง น้าเสียงก็อ่อนลงแล้ว “ถึง…ถึงอย่างนั้นก็ไม่ใช่
ความรับผิดชอบของพวกเราทั้งหมด!”
เฉิงยวน “เพราะแบบนี้พวกเจ้าถึงเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด ไม่ใช่คนร้าย
ตัวจริงยังไงล่ะ”
ซู่เซี่ยงหยางเดินมาหยุดอยู่ข้างฉู่ลั่ว “กลับไปที่พักก่อนแล้วค่อย
คุยกันเถอะครับ!”
ตลอดทางกลับที่พัก ปีศาจที่อยู่ในบ้านพักซึ่งอยู่ระหว่างทางต่าง
ชะโงกหน้าออกมาอย่างระมัดระวัง พลางโบกป้ายประท้วงในมือ
เมื่อมาถึงที่พัก ฉู่ลั่วมอบผีหลายร้อยตนให้เจ้าหน้าที่ขององค์กร
สั่งให้เจ้าหน้าที่นำพวกเขาไปตรวจสอบ ขณะเดียวกันก็ติดต่อไปยัง
ยมโลกเพื่อทำการยืนยันตัวตน
หลังเจ้าหน้าที่กับกลุ่มผีจากไปแล้ว ฉู่ลั่วถึงได้เอ่ยกับซู่เซี่ยง
หยาง “บอกมาเถอะค่ะ มันเกิดอะไรขึ้น?”
ซู่เซี่ยงหยาง “ในการต่อสู้ครั้งแรก ภูติดอกไห่ถังเอาชนะเทพอู่ทง
ได้สำเร็จ”
ฉู่ลั่วพยักหน้า เรื่องนี้เธอรู้อยู่แล้ว
“การต่อสู้ครั้งที่สอง คู่ต่อสู้คือจิ่งเจียเหยียนปีศาจงูร้อยปี แต่
เพราะจิ่งเจียเหยียนไม่อยู่ เธอจึงเลื่อนอันดับขึ้นโดยอัตโนมัติ ก็เลย
ชนะไป”
ฉู่ลั่ว “…”
“การต่อสู้ครั้งที่สาม คู่ต่อสู้คือหูเสี่ยวหลีจิ้งจอกพันปี แต่หูเสี่ยว
หลีก็ไม่อยู่ จึงชนะโดยไม่ต้องสู้อีกครั้ง”
ในที่นั้นพลันเงียบลงไป
ทุกคนพบปัญหาตั้งแต่เห็นตารางการต่อสู้เมื่อครู่นี้แล้ว
ฉู่ลั่วพูดขึ้น “แต่การต่อสู้ครั้งที่สี่ คู่ต่อสู้ของไห่ถังคือหมิงคุน
และหมิงคุนไม่มีทางออมมือให้อยู่แล้ว!”
ซู่เซี่ยงหยางยิ้มขมขื่น “แน่นอนว่าหมิงคุนไม่มีทางออมมือให้ แต่
พอเขาถูกปล่อยออกมาแล้วได้ยินว่าคุณไปตามหาจิ่งอันฉิง แถมยัง
ได้ยินจากปากเจ้าหน้าที่ของพวกเราโดยไม่ตั้งใจอีกว่า จิ่งอันฉิง
หลอกเขา”
“ด้วยนิสัยแบบนั้นของเขา ทันทีที่ออกมาได้ก็หนีไปตามหาคุณ
แล้ว จากนั้นเขาก็ออกไปจากอิ๋งเซียง…”
ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว “แต่ฉันไม่เจอหมิงคุนที่เขาจินหลี่เลยนะคะ”
ซู่เซี่ยงหยางหัวเราะแห้งอีกครั้ง “คุณฟังผมพูดก่อนครับ”
ฉู่ลั่ว “…”
“การที่คุณไม่เจอเขา เป็นเพราะไม่มีใครคาดคิดเลยว่าหมิงคุนจะ
เป็น…มังกรจอมหลงทาง” ซู่เซี่ยงหยางมองสายตาของฉู่ลั่ว ก่อนจะ
พูดต่อไปว่า “หมิงคุนหนีการแข่งขันไปตามหาคุณ แต่เพราะเขาเป็น
จอมหลงทาง เลยตามหาเขาจินหลี่ไม่เจอ”
“หลังจากนั้นก็เป็นเจ้าหน้าที่ของเราที่ออกไปตามหาเขา แล้วพา
เขากลับมา”
“แต่ตอนนั้นเอง เพราะเขาพลาดการแข่งขันกับภูติดอกไห่ถังไป
ทำให้ภูติดอกไห่ถังได้สู้กับเทพเอกเก้าญาณทันที”
เมื่อนึกถึงการแข่งขันเมื่อหลายวันก่อน ในฉากการต่อสู้นัด
ตัดสินครั้งสุดท้าย ซู่เซี่ยงหยางก็รู้สึกปวดหัว
ภูติดอกไห่ถังที่ยังแปลงร่างไม่ได้ และยังต้องให้ซ่งเมี่ยวเมี่ยวอุ้ม
ขึ้นไปวางบนเวที
เทพเอกเก้าญาณผู้องอาจ ทรงพลัง อีกทั้งฐานะยังสูงส่ง ต้อง
เผชิญหน้ากับภูติดอกไห่ถังที่ใบกับดอกสั่นระริก
อย่าว่าแต่กลุ่มปีศาจเลย แม้แต่พวกเขาก็ยังอับอายแทนจนไม่
กล้ามอง
“เทพเอกเก้าญาณเห็นว่าคู่ต่อสู้ของเขาเป็นภูติดอกไห่ถังที่ยัง
แปลงร่างไม่ได้ ก็คิดว่าพวกเรากำลังสร้างความอับอายให้เขา”
“เขาพูดจาดูหมิ่นเหยียดหยามเผ่าปีศาจ และเหยียดหยาม
สิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่อยู่ที่นี่”
“บังเอิญว่าคำพูดพวกนั้นถูกหมิงคุณที่กลับมาถึงได้ยินเข้า
พอดี”
เฉิงยวนพูดออกมาถูกจังหวะ “นึกว่าจะช้าเกินไป แต่กลับเร็วกว่า
ที่คิด หมิงคุนพุ่งลงมาจากท้องฟ้าและต่อสู้กับเทพเอกเก้าญาณ พวก
เขาต่อสู้กันจนมืดฟ้ามัวดิน สู้กันจนเหล่าปีศาจตัวสั่น สู้กันจนต้นไม้
ศักดิ์สิทธิ์หลางกานต้องเพิ่มความแข็งแกร่งให้ค่ายกลของอิ๋งเซียงไม่
หยุด”
“แต่สุดท้าย…พวกเขาทั้งคู่ก็พ่ายแพ้ให้กับภูติดอกไห่ถัง”
ฉู่ลั่วกวาดตามองเฉิงยวน
เฉิงยวนรีบพูดว่า “พวกเขาทั้งสองตนได้รับบาดเจ็บสาหัส
หลังจากนั้นพวกเขายังโจมตีไห่ถัง ไห่ถังโกรธมากก็เลยพ่นพิษใส่
ปีศาจทั้งสองตน”
“เจ้าก็รู้ แม้ไห่ถังจะมีพิษ แต่พิษไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น ในเวลา
ปกติ อย่าว่าแต่ปีศาจเลย หากมนุษย์ถูกพิษเข้าไปก็ยังไม่ตาย”
“ช่างเป็นเรื่องบังเอิญ วิญญาณของพวกเขาออกจากร่างที่
บาดเจ็บ และต่อสู้กันทางจิตวิญญาณ”
“หลังจากนั้นพวกเขาก็ถูกพิษของไห่ถัง”
“ถูกพิษเข้าที่จิตวิญญาณ”
เฉิงยวนพูดเสียงเบาลงเรื่อย ๆ “ตอนนี้ทั้งสองตนยังนอนพักฟื้น
จากอาการบาดเจ็บอยู่เลย”
พูดถึงตรงนี้ ทุกคนก็เงียบกริบไปแล้ว…