เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1369 ถังถังคือราชาปีศาจ

จิ่วฉานรีบบอก “ผู้ที่ออกบวชแล้ว ไม่สนใจในชื่อเสียง”

จิ่งเจียเหยียนก็ส่ายหน้า “ถึงบนร่างกายของจิ่วฉานจะอบอวลไป

ด้วยพลังปีศาจและพลังหยิน แต่เขาไม่คิดเข้าร่วมการแข่งขันชิง

ตำแหน่งราชาปีศาจอยู่แล้ว”

ทุกคนจับจ้องไปทางเฉิงยวน

เฉิงยวนยกสองมือขึ้นมา “ถึงข้าจะเก่งมาก แต่ข้าเป็นผี”

หร่วนย่วนย่วน “ฉันก็เป็นผีเหมือนกัน”

ทุกคนค่อย ๆ เคลื่อนสายตาไปที่คนสุดท้าย เถาซูเยียน

เถาซูเยียนเงยหน้ามองทุกคน ก่อนจะกลอกตาอย่างเหนื่อย

หน่าย “ถ้ามีเวลามากขนาดนั้น ฉันคงไม่ทำการบ้าน แล้ววิ่งโร่ไปเป็น

ราชาปีศาจแน่! อีกอย่าง ด้วยฐานะของฉันยังจำเป็นต้องได้รับ

ตำแหน่งราชาปีศาจด้วยเหรอ?”

สายตาของทุกคนย้ายตำแหน่งอีกครั้ง

จั่วโยวโยวเห็นทุกคนมองมาจึงรีบพูดว่า “พวกเธอคิดว่าฉันจะ

เป็นได้เหรอ?”

ทุกคนส่ายหน้า

สายตาของทุกคนเคลื่อนไปช้า ๆ เหมือนจะมองคนในคฤหาสน์

เมฆใสเฝ้ามองตะวันจนครบแล้ว แต่ไม่เห็นว่าใครที่จะเป็นราชาปีศาจ

ได้เลย

ทันใดนั้นสายตาของฉู่ลั่วก็เลื่อนไป พร้อมแสดงสีหน้าไม่

อยากจะเชื่อที่เห็นได้ยากออกมา

“แท่น แท่น แท้น ก็คือไห่ถังของพวกเรานั่นเองค่ะ!”

ซ่งเมี่ยวเมี่ยวหยิบภูติดอกไห่ถังออกมาจากที่ไหนไม่รู้ ก่อนจะชู

มันขึ้นสูง

ภูติดอกไห่ถังดูงดงามมาก ดอกสีแดงสวยบานสะพรั่งมากมายยิ่ง

กว่าตอนที่พวกเขาจากไปเสียอีก

ใบเขียวชะอุ่ม ดอกสีแดงสวยสด

ท่วงท่างดงามหลากสีสัน สวยจนหาคำมาชื่นชมได้ไม่หมด

แต่ถึงจะสวยอย่างไร ก็เปลี่ยนความจริงที่ว่ามันเป็นเพียงภูติดอก

ไห่ถังต้นหนึ่งในกระถางเท่านั้น

หูเสี่ยวหลีเงยหน้ามองป้ายข้อความที่ลอยอยู่กลางอากาศ ก่อน

จะมองต้นบีโกเนียที่ซ่งเมี่ยวเมี่ยวชูขึ้นสูง “พวกเธอคิดจะเล่นตุกติก ก็

ควรทำให้มันสมเหตุสมผลหน่อยสิ!”

ซ่งเมี่ยวเมี่ยวกอดภูติดอกไห่ถังไว้ “ไม่ได้เล่นตุกติกนะคะ ถังถัง

ชนะการแข่งขันด้วยตัวเองต่างหาก”

จิ่งเจียเหยียนขยับเข้าไปใกล้ พลางจิ้มดอกไห่ถังแสนสวยเบา ๆ

“ปีศาจภูติดอกไห่ถังที่ยังแปลงร่างไม่ได้ กลับเอาชนะเผ่าปีศาจนับ

แสน จนกลายเป็นราชาปีศาจเหรอ?”

ทุกครั้งที่พูดออกมาหนึ่งประโยค น้าเสียงจะสูงขึ้นอีกหนึ่งระดับ

บริเวณโดยรอบเงียบลงแล้ว

ฉู่ลั่วมองไปยังซู่เซี่ยงหยาง

ซู่เซี่ยงหยางมองฟ้ามองดิน แต่ไม่ยอมมองเธอ

ฉู่ลั่วหันไปมองเฉิงยวนอีกครั้ง เฉิงยวนยกสองมือขึ้น “ไม่ได้เล่น

ตุกติกจริง ๆ นะ”

หูเสี่ยวหลีเอ่ย “ไม่ได้เล่นตุกติก แต่ราชาปีศาจของเผ่าปีศาจของ

เราเป็นภูติดอกไห่ถังที่ยังไม่แปลงร่างเนี่ยนะ”

หลังพูดประโยคนี้ออกมา เผ่าปีศาจนับแสนก็แทบจะโห่ร้องออก

มาแล้ว!

มือข้างหนึ่งของจิ่งเจียเหยียนดึงใบไม้สีเขียว พร้อมทำท่าทาง

ข่มขู่พลางเอ่ยว่า “รีบบอกมา พวกเขาคนไหนเป็นคนต้นคิด”

“รีบสารภาพ โทษหนักจะได้เป็นเบา เพื่อไม่ให้ถูกดึงใบไม้!”

ใบสีเขียวของภูติดอกไห่ถังกับดอกส่ายพร้อมกัน แสดงให้เห็น

ว่าตนเองบริสุทธิ์

ซ่งเมี่ยวเมี่ยวก็เบิกตาผีของเธอกว้าง “ถังถังคือราชาปีศาจ ถังถัง

ชนะแล้ว! ทุกคนห้ามรังแกถังถังนะ”

หูเสี่ยวหลีตบจิ่งเจียเหยียนเบา ๆ

จิ่งเจียเหยียนปล่อยมือ ซ่งเมี่ยวเมี่ยวจึงอุ้มภูติดอกไห่ถังเดินถอย

หลังออกไป เธอมองพวกเขาด้วยสายตาโกรธเคือง พลางส่งเสียงไม่

พอใจออกมา จากนั้นก็พาภูติดอกไห่ถังวิ่งหนีไปแล้ว

“ทุกคนเหมือนปีศาจพวกนั้นเลย ไม่มีใครเชื่อถังถัง”

“ฮึ!”

พวกก้อนกลม ๆ หลายก้อนก็พากันวิ่งตามไปเช่นกัน

แม้กระทั่งจั่วยายาก็ตาแดงก่า มองพวกผู้ใหญ่ด้วยความโกรธ

จากนั้นวิ่งตามพวกเพื่อน ๆ ไปอีกคน

จิ่งเจียเหยียนพลันร้อนใจขึ้นแล้ว “เมี่ยวเมี่ยว เมี่ยวเมี่ยว พี่ไม่ได้

จะดึงใบของถังถังจริง ๆ นะ! พี่แค่ล้อเล่นเท่านั้นเอง!”

เธอรีบร้อนตามพวกเขาไป

เฉิงยวนเดินเข้ามา “พวกเราไม่ได้เล่นตุกติกจริง ๆ ถ้าจะบอกว่า

ใครเป็นคนผิด ผู้ร้ายตัวจริงคือเทพเอกเก้าญาณ และผู้สมรู้ร่วมคิด

คือเจ้ากับจิ่งเจียเหยียนต่างหาก”

หูเสี่ยวหลีชี้ใส่ตัวเอง “ฉันเหรอ? เจียเหยียนด้วย? มันจะเป็นพวก

เราได้ยังไง? พวกเราไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วย แล้วยังเกี่ยวอะไรกับพวกเรา

อีก”

ซู่เซี่ยงหยางที่ไม่พูดอะไรเลยมาตลอดกล่าวอย่างจนใจว่า

“เพราะพวกเธอไปกันหมดยังไงล่ะ มันถึงได้เป็นปัญหาที่สำคัญที่สุด

แบบนี้”