เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1403 แต่งตั้งให้เป็นเทพ

หลังซู่เซี่งหยำงร้องอุทำนด้วยควำมตกใจ ก็ส่ำยหน้ำอีกครั้ง “มัน

ไม่ใช่เรื่องง่ำยเลยนะครับ! ยมโลกมีปรโลกใหญ่ทั้งสำม แต่ยุคสมัย

นั้นจะมีคนสักเท่ำไหร่กันเชียว?”

ฉู่ลั่วพยักหน้ำ “ตอนนั้นอัตรำกำรเกิดต่ำและมีมนุษย์อยู่ไม่มำก

นัก จ ำนวนวิญญำณจึงน้อยไปด้วย ปรโลกใหญ่ทั้งสำมต่อสู้แย่ง

ชิงดวงวิญญำณกัน แต่ละแห่งต่ำงงัดกลยุทธ์ของตนออกมำ จนท ำให้

เกิดข้อพิพำทมำกมำย”

“ต่อมำ จักรพรรดิฮ่ำวเทียนแห่งแดนเทพได้ออกค ำสั่ง ให้รำชินี

แห่งผืนแผ่นดินโฮ่วถู่สร้ำงระบบกำรกลับชำติมำเกิดขึ้นมำ ปรโลกทั้ง

สำมแห่งจึงได้ตั้งผู้ปกครองนรก เพื่อดูแลยมโลก”

ซู่เซี่ยงหยำงแสดงสีหน้ำยำกจะอธิบำยออกมำ เขำมองซ้ำยมอง

ขวำ ก่อนเอ่ยถำมว่ำ “หมำยควำมว่ำแดนเทพสำมำรถจัดกำรกับ

ยมโลกได้เหรอครับ? ไม่ใช่ว่ำทั้งสำมโลกเป็นอิสระจำกกันเหรอ?”

มนุษย์ เทพ ผี ทั้งสำมโลกล้วนเป็นอิสระจำกกันนี่!

แต่จักรพรรดิฮ่ำวเทียนกลับมีค ำสั่งแบบนี้…

ฉู่ลั่วมองซู่เซี่ยงหยำงเล็กน้อย

ซู่เซี่ยงหยำงพลันเข้ำใจได้ทันที ก่อนจะตกใจขึ้นมำอีกครั้ง

ในเมื่อจัดกำรไม่ได้ แต่ยังสั่งกำรลงมำ

ฉู่ลั่วบอก “แน่นอนว่ำปรโลกใหญ่ทั้งสำมไม่เห็นด้วยค่ะ”

เทพเอกเก้ำญำณท ำเสียงเย็นชำอีกครั้ง “แดนเทพอยำกควบคุม

ทั้งยมโลกและโลกมนุษย์ แน่นอนว่ำทั้งพุทธและเต๋ำต่ำงไม่เห็นด้วย”

ไม่รอให้ฉู่ลั่วอธิบำย มันก็เอ่ยปำกเล่ำด้วยตัวเอง “ตอนนั้นนรก

อินเฉำกับเมืองผีเฟิงตูทั้งสองนรกใหญ่ตัดสินใจตรงกัน พวกเขำรับ

เอำระบบกำรกลับชำติมำเกิดของรำชินีแห่งผืนแผ่นดินโฮ่วถู่มำใช้

โดยสิบวังยมรำชกับจักรพรรดิภูตผีทั้งห้ำทิศจะสลับสับเปลี่ยนกันท ำ

หน้ำที่ผู้ปกครองนรก แน่นอนว่ำนรกไท่ซำนไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ

เรื่องนี้”

ซู่เซี่ยงหยำงเห็นเทพเอกเก้ำญำณก ำลังโมโหมำกจึงถำมอย่ำง

ระมัดระวัง “ถ้ำอย่ำงนั้นคนของนรกไท่ซำนเห็นด้วยหรือเปล่ำ?”

ทันทีที่พูดถึงเรื่องนี้ เทพเอกเก้ำญำณก็ยิ่งโกรธมำกขึ้นไปอีก

เขำถอนหำยใจแรง ๆ หลำยครั้ง จำกนั้นจึงกวำดสำยตำมองนักพรต

ทุกคนที่อยู่ที่นี่ด้วยสำยตำดุร้ำย ไม่เว้นแม้แต่ฉู่ลั่ว

“เจ้ำถำมพวกเขำสิ?”

“ทั้งพุทธและเต๋ำต่ำงต้องกำรให้ทั้งสำมโลกเป็นอิสระจำกกัน ให้

แต่ละโลกท ำหน้ำที่ของตนเอง แต่แดนเทพอยำกรวมสำมโลกเป็น

หนึ่ง เพื่อยึดครองควำมศรัทธำของมนุษย์เอำไว้ทั้งหมด”

“ละโมบเสพสมควำมสุข อยำกได้ทุกอย่ำงโดยไม่ต้องลงแรง มอง

หำแต่หนทำงวิธีลัด”

“ตกต่ำจนตอนนี้ถึงขั้นไม่มีอิสระในกำรเกิด ไม่มีอิสระในกำรตำย

ไม่ใช่พวกเขำที่ร้องขอเหรอ”

เทพเอกเก้ำญำณก่นด่ำเสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ได้ต ำหนิแค่ลัทธิ

เต๋ำ แต่ดูถูกไปถึงเผ่ำพันธุ์มนุษย์ด้วย

แม้คนของลัทธิเต๋ำจะมีสีหน้ำย่ำแย่แค่ไหน แต่ไม่ได้ตอบโต้อะไร

กลับไป

เจ้ำหน้ำที่คนอื่นซึ่งไม่เข้ำใจอะไรเลย พวกเขำต่ำงมองเพื่อน

ร่วมงำนของตนแต่ละคนด้วยควำมงุนงง แต่ไม่เห็นใครมีปฏิกิริยำ

ตอบสนองอะไร

ซู่เซี่ยงหยำงเข้ำไปถำมฉู่ลั่ว “เกิดอะไรขึ้นกันแน่? นรกไท่ซำน

ท ำอะไรเหรอครับ?”

ฉู่ลั่วไม่ได้ตอบค ำถำมนี้ แต่เปลี่ยนพูดไปอีกเรื่องหนึ่งแทน “ก่อน

รำชวงศ์ฮั่น จิ๋นซีฮ่องเต้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเทพ”

ซู่เซี่ยงหยำงครุ่นคิดแล้วร้อง “ผมรู้แล้ว! เหมือนกับกำรแต่งตั้ง

เทพเจ้ำแห่งภูเขำและสำยน้ำสินะ!”

“หลังได้รับแต่งตั้งเป็นเทพ ก็สำมำรถรับเอำควันธูปและควำม

ศรัทธำจำกมนุษย์ได้ และตอนนั้นมนุษย์ถูกแต่งตั้งให้เป็นเทพเจ้ำ”

ซู่เซี่ยงหยำงกะพริบตำ

“เมื่อมำถึงสมัยรำชวงศ์ฮั่น นรกไท่ซำนก็ออกกลอุบำยประหลำด

ไม่ใช่แค่ย้ำยนรกขึ้นมำอยู่บนแผ่นดิน แต่ยังแต่งตั้งนักปรำชญ์และ

นักรบที่เก่งกำจตั้งแต่สมัยรำชวงศ์โจวขึ้นเป็นเทพเจ้ำแห่งภูเขำ แม่น้ำ

ทะเลสำบ สำยน้ำ และล ำธำร”

“คนเหล่ำนี้ถูกแต่งตั้งให้เป็นเทพ หรือจะพูดให้ถูกต้องคือโดน

ยมโลกแต่งตั้งให้เป็นเทพ”

ซู่เซี่ยงหยำงกะพริบตำอีกหน “ก่อนหน้ำนี้มนุษย์ยกย่องภูเขำและ

สำยน้ำเป็นเทพ ตอนนี้ยมโลกกลับแต่งตั้งมนุษย์มำเป็นเทพแห่งภูเขำ

และสำยน้ำ? ถ้ำอย่ำงนั้นสถำนะของมนุษย์จะไม่ลดต่ำลงเหรอครับ?”

“ท ำไมต้องยอมรับล่ะ? พวกเรำก็สำมำรถยกย่องภูเขำแม่น้ำเป็น

เทพได้ด้วยตัวเอง ให้พวกเขำได้รับควันธูปและควำมศรัทธำจำก

มนุษย์ได้!”

“เพรำะได้กลำยเป็นเทพยังไงล่ะ หำกกลำยเป็นเทพก็จะไม่มีวัน

ตำย”

ควำมตำย เป็นสิ่งที่เผ่ำพันธุ์มนุษย์ผู้มีอำยุขัยสั้นหวำดกลัวที่สุด