เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1436 ทารกน้อยตามหาพ่อ
แม้ว่าจะไม่แต่งหน้า แต่ใบหน้าของเธอก็ดูสะอาดสอ้าน สวมใส่
เสื้อผ้าเรียบง่าย อีกทั้งข้างหลังของเธอก็ยังมีรถเข็นเด็กทารกคันเล็ก
ๆ อยู่ ในรถเข็นคันนั้นมีเด็กทารกคนหนึ่งนอนหลับอยู่ด้วย
แม่ผู้แข็งแกร่งยิ้มให้กล้องอย่างอ่อนโยน พร้อมกับสีหน้าที่ดู
อบอุ่นมาก ๆ “สวัสดีค่ะเทพธิดาน้อย สวัสดีค่ะทุกคน”
น้าเสียงที่อ่อนโยน
ใบหน้าที่อ่อนโยน
รอยยิ้มที่อ่อนโยน
เพียงชั่วครู่ในช่องไลฟ์สตรีมก็มีแต่ความคิดเห็นกรีดร้องของ
เหล่าผู้ชมไปทั้งไลฟ์
ฉู่ลั่วเอ่ยถาม “คุณอยากจะถามอะไรคะ?”
แม่ผู้แข็งแกร่งหันไปมองทารกที่อยู่บนรถเข็นเด็กแล้วพูด “ฉัน
อยากรู้ว่าพ่อของลูกฉันคือใครคะ?”
ทันทีที่เธอพูดประโยคนี้ออกมา ช่องไลฟ์สตรีมซึ่งเดิมทีตื่นเต้น
กันสุด ๆ กลับเงียบลงทันที
[หมายความว่ายังไง?]
[ไม่รู้ว่าพ่อเด็กเป็นใครเหรอ?]
[ไม่สิ พี่สาวก็ดูสะอาดสะอ้านอ่อนโยนดีนี่ หรือว่าคิดจะเล่นลูกไม้
อะไรหรือเปล่า?]
แม่ผู้แข็งแกร่งเหมือนจะเห็นความคิดเห็นเหล่านั้นจึงรีบโบกมือ
แล้วบอก “ไม่ใช่ค่ะ ๆ ฉัน…ฉันตั้งครรภ์เด็กคนนี้โดยไม่คาดคิดน่ะค่ะ”
สีหน้าเธอดูกังวลอย่างเห็นได้ชัด “ตอนนั้นในบ้านเกิดเรื่องขึ้น
นิดหน่อยฉันก็เลยไปดื่ม จากนั้นก็…”
เธอหัวเราะเสียงแห้ง “ตอนนั้นฉันไม่ได้ระวังเลยค่ะ จนกระทั่งตอน
ที่รู้ เด็กก็ตัวโตแล้ว”
“ยิ่งไปกว่านั้น…” เธอพูดไปสีหน้าก็ดูไม่ค่อยสบายใจเท่าไร
“ตอนนั้นพ่อแม่ฉันเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิต ฉันไม่เหลือญาติอยู่บนโลก
นี้เลยสักคน”
“แต่เด็กคนนี้เป็นญาติเพียงคนเดียวของฉันบนโลกนี้ค่ะ”
เธอพูดพลางมองไปทางทารกน้อยอย่างอ่อนโยนด้วย
[พี่สาวน่าสงสารจัง!]
[คนสวย ความจริงไม่ต้องหาพ่อแท้ ๆ ของเด็กหรอก คุณหาคน
แต่งงานด้วยใหม่ก็ได้นะ!]
[ตอนนี้มีคนตั้งมากมายที่เลือกจะเป็นแม่โดยที่ไม่ได้แต่งงาน
พี่สาวทำแบบนี้ก็ไม่เป็นไรหรอก!]
แต่แม่ผู้แข็งแกร่งกลับส่ายหน้าแล้วบอก “สถานะครอบครัวของ
ฉันค่อนข้างพิเศษค่ะ หลังจากพ่อแม่ของฉันตายไป ฉันก็ยังต้อง
รับผิดชอบภาระหนี้สินต่ออีก”
“ตอนนี้ฉันไม่มีเงินจะเลี้ยงลูกแล้วค่ะ”
เธอมองฉู่ลั่วด้วยดวงตาแดงก่า “ดังนั้น ฉันจึงหวังว่าปรมาจารย์
จะช่วยดูให้ฉันได้ว่าพ่อของเด็กคือใคร”
เธอร้องไห้เสียใจ ผู้ชมในช่องไลฟ์ก็เสียใจเช่นกัน
แต่ฉู่ลั่วกลับจ้องมองใบหน้าของเธออยู่สักพักก่อนจะพูดขึ้นว่า
“คุณไม่สามารถเลี้ยงดูเด็กคนนี้เองได้เหรอคะ?”
แม่ผู้แข็งแกร่งส่ายหน้า เธอยกมือถือขึ้นมาแล้วกลับกล้องไปถ่าย
สภาพที่อยู่อาศัยของตัวเอง
ภายในบ้านหลังนี้เล็กมาก ดูแล้วน่าจะเป็นห้องเก่า ๆ ที่มีหนึ่ง
ห้องนั่งเล่นกับหนึ่งห้องนอน
แม้ว่าในห้องจะดูเก่า แต่การจัดเก็บข้าวของกลับเป็นระเบียบมาก
อีกทั้งยังวางดอกไม้สดหลากสีไว้ตรงที่นั่งข้างหน้าต่างด้วย ทำให้ห้อง
เก่า ๆ แบบนี้ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้าง
[พี่สาวใช้ชีวิตได้ดีจัง! มีลูกหนึ่งแล้วยังงดงามได้แบบนี้อยู่เลย]
[คนที่ใช้ชีวิตเป็นไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ใช้ชีวิตเป็น ไม่เหมือนกับฉัน
ตอนที่ฉันอยู่คนเดียว สภาพในบ้านอย่างกับเป็นบ้านสุนัข]
[พี่สาวดีขนาดนี้ เทพธิดาน้อยช่วยเหลือเธอเถอะนะ ไม่แน่อาจจะ
เป็นเส้นบุพเพก็ได้ นี่เป็นการทำเรื่องดี ๆ เลยนะ]
“เหอะ!” ซุนหย่าจิ้งลอยตรงเข้ามาอยู่ข้าง ๆ ฉู่ลั่ว แล้วเธอก็จ้อง
มองผู้หญิงในหน้าจอคนนั้น
“เฮ้อ! คนคนนี้ ไม่มีเงินแต่ก็ยังเลี้ยงลูกได้ ยังทำความสะอาดห้อง
ได้เอี่ยมขนาดนี้ ซ้ายังมีเงินซื้อดอกไม้อีก! ดอกไม้ช่อใหญ่ขนาดนั้น
ต่อให้เอาของราคาถูกที่สุดมาก็น่าจะราคาสักร้อยกว่าหยวนเลยนะ!”
ฉู่ลั่วเหลือบมองเธอ
ซุนหย่าจิ้งพูดต่อ “ปรมาจารย์ คุณไลฟ์สตรีมของคุณไปเถอะค่ะ
ฉันแค่จะดูอยู่เฉย ๆ”
เฉิงยวนเองก็ลอยเข้ามาด้วยเช่นกัน พวกเธอล้วนอยู่ในร่าง
วิญญาณ ผู้ชมในไลฟ์สตรีมจึงมองไม่เห็นพวกเธอ
“เจ้าคิดว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาเหรอ?”
ซุนหย่าจิ้งลูบคางแล้วบอก “จากการที่ฉันมีประสบการณ์แอ๊บมา
หลายปี เธอเองก็นับว่าเป็นคนที่แอ๊บแบบมีชั้นเชิงอยู่พอตัวเลย”
“แต่ว่าก็ยังสู้ฉันไม่ได้อยู่ดี”
พูดแล้วเธอก็ยักไหล่อย่างภาคภูมิใจ
“ทันทีที่ฉันตาย คุณภาพของการแอ๊บในโลกนี้ก็ตกต่าลงไปมาก
ทีเดียว ตอนนี้ก็เลยทำให้พวกของไม่ดีเป็นที่นิยมขึ้นมาได้ขนาดนี้!”