เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1435 เธอท้องแล้ว

จิ่งเจียเหยียนพูดออกมาจนตาแดงโดยไม่รู้ว่าเพราะกำลังโกรธ

หรือว่าเพราะออกแรงมากเกินไปกันแน่

“โยมชอบเงินขนาดนั้นเลย?”

จิ่วฉานที่ไม่รู้ว่าตามตั้งแต่เมื่อไหร่มายืนอยู่ข้าง ๆ จิ่งเจียเหยียน

แล้วเงยหน้ามองเธอ

จิ่งเจียเหยียนยกสองมือเท้าเอวแล้วก็พูดด้วยท่าทางปากคอ

เราะราย “ภิกษุน้อยก็ลองไปถามดูสิว่าบนโลกนี้มีใครบ้างที่ไม่ชอบ

เงิน”

ดวงหน้าเล็กที่สะอาดสะอ้านของจิ่วฉานปรากฏความสงสัย

ขึ้นมาเล็กน้อย

เขาไม่ชอบเงิน

แล้วเขาก็ไม่ได้รู้สึกว่าการมีเงินมันดีอะไรนักหนาด้วย

สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ เขารู้สึกว่าเงินของจิ่งเจียเหยียนก็มีไม่น้อย

เลย

“ถ้าโยมชอบเงินขนาดนั้นจริง ๆ อาตมามีผ้ากาสาวพัสตร์อยู่

หนึ่งผืนที่นำมาจากปรโลก น่าจะขายได้เงินไม่น้อยเลยนะ…”

ตุบ!

ตุบ!

ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบก็ถูกเฉิงยวนเอากำปั้นทุบเข้าที่หัว

เสียก่อน

จิ่งเจียเหยียนกุมหัวตัวเองอย่างเจ็บปวด “เธอมาตีฉันทำไม?”

เฉิงยวนตอบ “พวกเจ้าสองคนช่วยหยุดพูดกันหน่อยได้ไหม”

จากนั้นก็ชี้ไปทางจิ่วฉาน “เจ้าจะโปรดปรานใครก็ต้องมี

ขีดจำกัดนะ!”

ตามด้วยชี้ใส่จิ่งเจียเหยียน “เจ้าเองก็สร้างปัญหาให้มันน้อย ๆ

หน่อย!”

จิ่วฉานกับจิ่งเจียเหยียนต่างก็มีท่าทีกุมหัวอย่างน้อยใจแบบ

เดียวกัน แล้วก็ก้มหน้าก้มตาไม่พูดอะไร

ส่วนเฉิงยวนก็รู้สึกหมดคำจะพูดสุด ๆ

ฉู่ลั่วเดินขึ้นไปบนชั้นสองแล้วบอก “อีกเดี๋ยวฉันจะไลฟ์สตรีมนะ

รีบบอกให้ฟู่ปู้เสวี่ยนกลับมาให้เร็วที่สุดด้วย”

หัวหว่านพยักหน้าอย่างตั้งใจ จากนั้นก็ตะลึงไป “คุณหนู ทำไม

ถึงต้องให้ฟู่ปู้เสวี่ยนกลับมาล่ะคะ?”

“เพราะว่าเธอท้องแล้ว”

“เป็นเด็กผู้หญิง”

หลังจากที่ทิ้งสองประโยคหนัก ๆ นี้ไว้แล้ว ฉู่ลั่วก็หายไปจากมุม

บันไดทันที

จากนั้นข้างล่างก็มีเสียงกรีดร้องอย่างประหลาดใจดังขึ้น

โชคดีที่ที่นี่เป็นยอดเขาในครอบครองส่วนตัว ไม่อย่างนั้นเพื่อน

บ้านคงจะต้องคิดว่ามีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้นแน่นอน

ด้านล่างส่งเสียงตื่นเต้นกันมาก ๆ บนใบหน้าฉู่ลั่วเองก็ปรากฏ

รอยยิ้มบางด้วยเช่นกัน

เธอเดินไปถึงห้องหนังสือแล้วติดตั้งอุปกรณ์ให้เรียบร้อย จากนั้น

ก็เริ่มไลฟ์สตรีม

เดิมทีความนิยมของเธอก็ยังคงอยู่ในช่วงร้อนแรงกันอยู่แล้ว แค่

พอฉู่ลั่วเริ่มไลฟ์ พริบตาเดียวก็มีคนเข้ามาในห้องไลฟ์สตรีมกันหมด

พอกดเปิดไลฟ์ ช่องแสดงความคิดเห็นก็ปรากฏขึ้นมาทันที

[เทพธิดาน้อย คุณไม่ไลฟ์สตรีมแต่ออกไปเที่ยวเล่นเหรอ]

[เทพธิดาน้อย ฉันคิดว่าคุณแสร้งทำมาตลอด ไม่คิดเลยว่าคุณ

คือของจริง]

[คลิปนั้นเป็นเทคนิคพิเศษไหม มันเป็นการตัดต่อหรือเปล่า

เทคโนโลยีสมัยนี้ก้าวหน้าจะตายไป เทคนิคพิเศษแบบนี้น่าจะทำได้

ง่ายมากเลยนะ!]

[ดูพูดเข้า ตอนนี้ยังมีคนสงสัยในตัวเทพธิดาน้อยอีกเหรอ? โง่กัน

หรือเปล่า?]

[เทพธิดาน้อยรับลูกศิษย์ไหม? ถ้ารับลูกศิษย์ล่ะก็ช่วยพิจารณา

ฉันที ฉันเองก็อยากเป็นเซียนผู้บำเพ็ญ!]

[ฉันไม่ได้อยากเป็นผู้บำเพ็ญ แต่ฉันอยากบินได้! หลายปีมานี้

น้ามันรถมันแพงมากเลย รถไฟฟ้าก็เดินทางยุ่งยากมาก มีเพียงแค่

การบินได้เท่านั้นที่เป็นทางออก]

ช่องแสดงความคิดเห็นครึกครื้นกันขึ้นมาแล้ว

หลังจากที่ความคิดเห็นยอดนิยมแสดงให้เห็น ก็มีของขวัญ

ตามมาอีกมากมาย

ฉู่ลั่วจึงกดปิดฟังก์ชันการส่งของขวัญแล้วพูดกับกล้อง “เหมือน

อย่างที่เคยทำมานะคะ ถ้าอยากฟังเรื่องเล่าก็เข้าร่วมการสุ่มจับฉลาก

ได้เลยค่ะ”

เธอคลิกสุ่มแล้วก็ได้เลขสองมา

ท่ามกลางเสียงทอดถอนใจของผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีมก็ได้สองผู้

โชคดีมาแล้ว

หลังจากติดต่อกันทางหลังบ้านเรียบร้อยแล้ว ฉู่ลั่วก็เชื่อมต่อกับ

ผู้โชคดีคนที่หนึ่ง

ทันทีที่เชื่อมต่อสำเร็จ ตรงหน้าก็ได้ยินเสียงเด็กทารกร้องไห้ดัง

มา ตามด้วยเสียงผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังกล่อมเพลงนอนอย่าง

อ่อนโยน

[ว้าว! เสียงนี้เพราะจังเลย]

[เป็นเสียงที่อบอุ่นอ่อนโยนดีจัง เด็กน้อยสมัยนี้มีเพลงกล่อมเด็ก

ที่เสียงอ่อนโยนขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?]

[แม้ว่าจะไม่เห็นตัวคน แต่แค่ฟังเสียงอย่างเดียวฉันก็รู้แล้วว่าเธอ

จะต้องเป็นแม่ที่อ่อนโยนมากอย่างแน่นอน!]

ผ่านไปสักพักกล้องก็สั่นเล็กน้อย จากนั้นก็ปรากฏภาพผู้หญิงที่

ไม่ได้แต่งหน้าคนหนึ่ง