เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1477 ท าไมมันถึงอยู่อันดับที่สี่

เจ้าก้อนสีดำกลิ้งไปมาอยู่บนหน้าจออย่างน่ารักและแสดงท่าทาง

น่าเอ็นดูออกมาหลายอย่าง

ทันใดนั้นเองไม่ว่าจะเป็นผู้ชาย ผู้หญิง คนแก่หรือเด็กน้อยต่างก็

กรีดร้องอยู่ที่หน้าจอ

จนกระทั่งภาพเคลื่อนไหวจบลง ผู้ชมจึงส่งเสียงเบื่อหน่ายออกมา

อย่างเย็นชา

“ฉันอยากเห็นจริง ๆ ว่าอันดับสองเป็นตัวอะไร คะแนนโหวตถึง

ได้ใกล้เคียงกันขนาดนี้”

เพิ่งพูดจบก็เห็นเมฆก้อนใหญ่ลอยขึ้นมาบนหน้าจอ ท่ามกลาง

เมฆนั้นมีบางอย่างที่สีดำขลับซ่อนตัวอยู่และเคลื่อนไหวไปมากลาง

กลุ่มก้อนเมฆอย่างรวดเร็ว

กระทั่งสิ่งมีชีวิตสีดำนั้นทะลุออกมาจากก้อนเมฆและปรากฏอยู่

บนหน้าจอในชั่วพริบตา

เกล็ดสีดำมันวาวเผยตัวออกมา ดวงตาใหญ่โตทั้งสองข้างฉาย

แดงราวกับโคมไฟ สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือเขาทั้งสองข้างที่อยู่บนหัว

หลังเสียงคำรามอันน่าเกรงขามสิ้นสุดลง ภาพเคลื่อนไหวนั้นก็

หายไป

คนที่โหวตอยู่หน้าจอนิ่งอึ้งไปสักพักหนึ่งถึงลุกพรวดขึ้นมาได้ “นี่

มันไม่ยุติธรรม! มังกร…มังกรเป็นของปลอมนะ! มังกรเป็นแค่สิ่งที่ปั้น

แต่งขึ้นมา มังกรจะมีส่วนร่วมในการคัดเลือกสมบัติของชาติได้ยังไง!”

“นี่…นี่…”

วันนี้เป็นวันที่คนทั่วประเทศตื่นตกใจกันหมด

ไม่นานทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตก็พูดคุยกันถึงเรื่องการปฏิรูปสมบัติ

ของชาติเกี่ยวกับสัตว์สามพันกว่าชนิด ผู้ชมหลายคนเอาแต่ป่าวร้อง

ว่าทางการสร้างเรื่องไร้สาระขึ้นมา

เฉิงยวนตบไหล่หูเสี่ยวหลีเบา ๆ “จิ้งจอกเก้าหางอยู่ลำดับที่สาม

เลยนะ! ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมมาก!”

หูเสี่ยวหลีถอนหายใจอย่างจนปัญญา “หากไม่ใช่เพราะเห็นแก่

ท่านปรมาจารย์ ฉันคงไม่ให้ความร่วมมือเพื่อจะถ่ายวิดีโอนั่นหรอก”

“ใช่ ใช่ ใช่ เป็นพวกเราทำผิดต่อเจ้าแล้ว” เฉิงยวนพูดปลอบอีก

ฝ่ายอย่างขอไปที

“มีสิทธิ์อะไร!” เสียงอุทานด้วยความตกใจเสียงหนึ่งดังมาจากชั้น

บน จิ่งเจียเหยียนรีบลงมาที่ชั้นล่างอย่างรวดเร็ว พลางชี้ไปบนหน้าจอ

“มีสิทธิ์อะไร ทำไมอันดับของฉันถึงอยู่ที่สองร้อยกว่าล่ะ! อันดับของ

ฉันตามหลังหมาแมวด้วยซ้านะ”

เธอคืนร่างเดิมทันที “งูไม่น่ารักเหรอ? งูไม่สวยเหรอ? ดูเกล็ดนี่สิ

ดูหางนี่สิ ดูใบหน้างดงามของพวกเราสิ ทำไมถึงไม่โหวตให้พวกเรา

บ้างล่ะ!”

“ต้องเป็นเพราะคนที่ถ่ายรูปไม่ถ่ายฉันออกมาให้ดี ๆ แน่เลย!

ถ่ายให้ฉันใหม่เดี๋ยวนี้!”

“งูอย่างพวกเราทำไมถึงอยู่ที่อันดับสองร้อยกว่าได้!”

เธอมองดูอีกครั้งก่อนจะกรีดร้องออกมา “กรี๊ดดด! ตกลงไป

อันดับที่สามร้อยกว่าแล้ว! ฉันยังตามหลังกุยเสอที่จะเป็นเต่าก็ไม่ใช่งู

ก็ไม่เชิงนั่นอีกเหรอ!”

“ไม่ได้ ไม่ได้การ ต้องถ่ายใหม่ ต้องถ่ายใหม่! ต้องถ่ายแบบความ

ละเอียดสูง ต้องถ่ายแบบโฟร์เคเท่านั้น”

เฉิงยวนเพิ่มแรงที่ใช้ตบไหล่ของเธอให้หนักขึ้นอีก “คือว่านะ ข้า

คิดว่าเจ้าน่ะยอมแพ้ไปเสียเถอะ! นอกจากเถิงเสอจะมาเข้าร่วมด้วย

บางทีเผ่างูของเจ้าอาจจะขึ้นไปแข่งขันในสิบอันดับแรกก็ได้”

จิ่งเจียเหยียนถลึงตาใส่ “แต่เถิงเสอก็เป็นงูเหมือนกัน!”

“งูแบบเถิงเสอน่ะแตกต่างกับงูอย่างเจ้ามาก!” เฉิงยวนตบไหล่เธอ

“ไม่ใช่แค่รูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น แต่ยังเป็นที่รู้จักและได้รับความ

นิยมอีกด้วย”

“เจ้าดูจิ้งจอกเก้าหางสิ มีภูมิหลังดี เป็นที่รู้จักและได้รับความนิยม

มีขนฟูฟ่อง ทั้งยังเป็นสัตว์หายากอีก หากไม่อยู่ในสามอันดับแรก

แล้วใครจะมาอยู่ในสามอันดับแรกได้อีกเล่า”

จิ่งเจียเหยียนก้มหน้าด้วยความคับข้องใจ ทันใดนั้นเธอก็เงยหน้า

ขึ้นแล้วชี้ไปยังอันดับสี่ “แล้วทำไมมันถึงอยู่อันดับที่สี่ได้?”

เฉิงยวนหันไปมอง จากนั้นสีหน้าของเธอเปลี่ยนก็ไปทันที

“เจ้าดูความคิดเห็นเอาเองสิ”

จิ่งอันฉิงกดเข้าไปดูความคิดเห็นอย่างไม่เข้าใจ

[ชื่อทางวิทยาศาสตร์คือโลมาหัวบาตรหลังเรียบ*[1] เรียกอีกชื่อ

ว่าหมูแม่น้า มีชื่อเรียกเล่น ๆ ว่าผู้ท่องเที่ยวในแม่น้าแยงซี จะบอก

พวกเธออย่างนี้แล้วกัน ถ้ามันกับแพนด้ายักษ์สู้กัน แพนด้าต้องติด

คุกสามปี เสือโคร่งไซบีเรียที่ดูอยู่ข้าง ๆ ก็ต้องติดคุกสองปี]

[ฉันไม่กล้าไม่โหวตให้มันเลย! ฉันกลัวว่าถ้ามันรู้ทีหลังจะหงาย

ท้องใส่ฉัน]

[ความเห็นบนอย่าพูดแบบนี้ ฉันกลัวนะ!]

[ฉันไม่ได้โหวต เพราะแบบนี้ฉันเลยแอบมาเงียบ ๆ แอบไปเงียบ

ๆ ไม่ให้มันรู้]

[อันดับที่สี่นี้คู่ควรแล้วล่ะ!]

*[1] โลมาหัวบาตรหลังเรียบ (江豚) หรือโลมาไร้ครีบแห่งแม่น้า

แยงซี มักจะถูกเรียกว่า “หมูแม่น้า” ตัวขนาดเล็ก ไม่มีครีบหลัง

เนื่องจากเป็นสัตว์หายากจึงเป็นสัตว์คุ้มครองสูงสุดของประเทศจีน