เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1482 ไม่สนใจหน้าตาลัทธิเต๋า
บนจอขนาดใหญ่ สัตว์กินเหล็กผอมแห้งตัวหนึ่งกำลังนั่งพิง
ต้นไม้ มันเงยหน้าขึ้น เหม่อมองฟากฟ้าด้วยสายตาว่างเปล่า
ไม่ว่าใครที่ได้เห็นภาพนี้ต่างก็สัมผัสได้
ยิ่งไปกว่านั้นปีศาจที่มีร่างเดิมเป็นสัตว์ พวกเขาทั้งรู้สึกโกรธและ
ปวดใจ
ปีศาจสัตว์กินเหล็กดวงตาแดงก่า ก่อนจะเผยกรงเล็บออกมา
ฮั่วเซียวหมิงยังคงพูดต่อไปว่า “จากการสอบสวน พวกเขาคิดจะ
ทำอะไร? พวกเขาต้องการตัวอย่างไปวิจัย อยากได้ตัวอย่างแพนด้า
มาไว้ที่ประเทศของตัวเอง เลยจงใจให้อาหารอันตราย”
“นี่มันอะไรกัน!”
“พวกเขากล้าทำแบบนี้ได้ยังไง?”
“ใจกล้ามาก”
ในขณะที่เหล่าปีศาจกำลังเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ฮั่ว
เซียวหมิงก็เปิดอีกภาพหนึ่งขึ้นมา “แต่ตอนนี้ มันกลับประเทศแล้ว”
แพนด้าในภาพขนกลับมาเรียบลื่นอีกครั้ง ร่างกายก็อ้วนท้วน
สมบูรณ์ แม้กระทั่งแววตาก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาแล้ว
มองไม่ออกเลยว่ามันคือแพนด้าตัวก่อนหน้านี้
แต่ปีศาจสัตว์กินเหล็กมองออก ปีศาจที่อยู่ที่นี่ก็ดูออกกันหมด
สัตว์กินเหล็กตัวนี้ก่อนหน้าท่าทางเหมือนใกล้จะตาย เป็นสัตว์
กินเหล็กที่ไร้ชีวิตชีวา
ปีศาจสัตว์กินเหล็กนั่งลงช้า ๆ ยังแอบเช็ดน้าตาตรงหางตาอยู่
ข้างหลังปีศาจตนอื่น
ช่วงที่เหล่าปีศาจกำลังซาบซึ้งใจอยู่นั้น ฮั่วเซียวหมิงพลันปิด
หน้าจอ “แพนด้ายักษ์ไม่ใช่แค่สร้างรายได้ให้ประเทศ แต่ยังทำ
ประโยชน์ใหญ่หลวงด้วยการทำหน้าที่ด้านการทูตให้ประเทศอีกด้วย”
“นี่คือเหตุผลว่าทำไมมันถึงถูกโหวตให้อยู่ในอันดับที่หนึ่ง ยังมี
ข้อสงสัยอะไรไหมครับ?”
ไม่มี!
ไม่มีเลยแม้แต่น้อย!
มันมีทั้งความสามารถในการหาเงินและยังเป็นถึงทูตที่
ต่างประเทศได้อีก!
แค่นึกถึงรูปภาพมากมายเมื่อครู่นี้ เหล่าปีศาจจะยังสงสัยอะไรได้
มีแต่ชื่นชมและเอ็นดูมันเท่านั้น
“ถ้าอย่างนั้น คำถามต่อไปครับ!”
ซู่เซี่ยงหยางที่อยู่ไกลออกไปแอบปรบมือให้ฮั่วเซียวหมิงในใจ
เขาจะเก่งเกินไปแล้ว!
เริ่มจากปลุกเร้าอารมณ์ของพวกปีศาจก่อน ให้กลุ่มปีศาจเห็นว่า
แพนด้ายักษ์ทำประโยชน์ให้ประเทศอย่างไร จากนั้นก็ทำให้กลุ่ม
ปีศาจได้เห็นถึงความทุกข์ทรมานของแพนด้าที่อยู่ในต่างประเทศ
ต่อไปนี้ ถ้ามีปีศาจตนไหนพูดว่าสัตว์กินเหล็กไม่เหมาะจะอยู่
อันดับหนึ่ง ต้องถูกปีศาจตนอื่นโจมตีแน่นอน
ฮั่วเซียวหมิงอยู่บนเวทีจัดการกับปีศาจเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย
เขาเอียงคอถามฉู่ลั่วอย่างระมัดระวัง “ผู้ชายเจ้าเล่ห์ขนาดนี้ คุณ
ไม่กลัวเหรอครับ?”
“กลัวอะไรคะ!” ฉู่ลั่วกวาดตามองซู่เซี่ยงหยางด้วยความสงสัย
“ในเมื่อเรื่องทางนี้มีฮั่วเซียวหมิงคอยจัดการปีศาจแล้ว ถ้าอย่างนั้น
พวกเราไป…”
แววตาเธอเย็นชาลง
สีหน้าซู่เซี่ยงหยางก็เย็นชาขึ้นเช่นกัน “ถึงเวลาทำความสะอาด
ลัทธิเต๋าแล้วครับ”
ช่วงนี้คดีที่เกี่ยวข้องกับลัทธิเต๋าถูกเปิดเผยไปทั่วอินเทอร์เน็ต
อย่างน้อยคงจะเกินร้อยเรื่องได้
เรื่องที่ไม่หนักหนาก็เช่นทำร้ายคน ทำให้ป่วยหรือบาดเจ็บ
ส่วนเรื่องร้ายแรงขึ้นหน่อยคือการใช้วิชาเต๋าทำให้มีคนตายทั้ง
ตระกูล
เรื่องพวกนี้เหมือนจะมีหลักฐานแล้วทั้งหมด
เจ้าหน้าที่สองคนซึ่งอยู่ข้างหลังสวมชุดเครื่องแบบของสำนักงาน
พวกเขาแววตาเย็นเยียบ สีหน้าเคร่งขรึม
ด้วยยันต์เคลื่อนย้ายของฉู่ลั่วจึงพาเจ้าหน้าที่หลายสิบคนหายตัว
ไปพร้อมกัน
ฉู่ลั่วนำเจ้าหน้าที่หลายสิบนายบุกเข้าไปในสำนักของนิกายเต๋า
หลายแห่ง บังคับพาตัวนักพรตไปหลายคนหรือไม่ก็คนทั้งกลุ่มของ
สำนักนั้น ๆ
ไม่นานนักทั้งลัทธิเต๋าก็สั่นสะเทือน
ฉู่ลั่วมีท่าทีอ่อนโยนมาตลอด ก่อนหน้านี้ตอนที่มีปัญหาภายใน
ลัทธิเต๋าเกิดขึ้นครั้งหนึ่ง ตอนนั้นฉู่ลั่วเพียงแค่ขอร้องให้ลัทธิเต๋าส่งตัว
คนออกมาเท่านั้น
แต่ครั้งนี้วิธีการกลับต่างออกไป…
เธอมาด้วยตัวเองและพานักพรตเหล่านั้นไปจนหมด
เห็นได้ชัดว่าสิ่งนี้เท่ากับเป็นการตบหน้าทุกสำนักทุกนิกายใน
ลัทธิเต๋า
ไจ๋ฉางตบโต๊ะอย่างแรงจนเกิดเสียงดังปัง สีหน้าโกรธเคืองจนดู
น่าเกลียด “เธอจงใจทำแบบนี้เพราะพวกเราพุ่งเป้าไปที่ฮั่วเซียวหมิง
เธอถึงได้ไม่สนใจหน้าตาลัทธิเต๋าของพวกเราแล้ว!”
นักพรตเทียนหลัวทำเสียงเย็นชา “เพราะประเพณีตระกูลของ
ตระกูลไจ๋ไม่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม ใช้วิชาลับทำร้ายคนไม่
พอยังทำเรื่องชั่วร้ายผิดศีลธรรมอีก นักพรตก็คือนักพรต ไม่สอดมือ
เข้าไปยุ่งเรื่องทางโลก!”