เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1508 เธอไม่ใช่คนโลภมาก
หลังได้ยินฉู่ลั่วยังคงชื่นชมผู้หญิงคนนี้ต่อ ก้อนเมฆผู้โดดเดี่ยวก็
แสดงท่าทางรับไม่ได้ “เธอเป็นคนจิตใจดี?! ท่านปรมาจารย์ คุณรู้
หรือเปล่าคะว่าเธอทำเรื่องอะไรไว้บ้าง?”
“บ้านของพ่อแม่ฉันถูกรื้อถอนไปแล้วค่ะ พวกท่านแบ่งบ้าน
ออกเป็นสามหลัง พ่อแม่บอกว่าอยากแบ่งบ้านให้ฉันหนึ่งหลัง แต่เธอ
ใช้ประโยชน์จากการที่ตัวเองท้องไม่ยอมให้ยกบ้านหลังนั้นให้ แถมยัง
มาโวยวายว่าจะหย่าอีก”
“เอาเถอะค่ะ เรื่องนี้ช่างมันก่อนเถอะ! บ้านหลังนั้นน่ะฉันไม่เอาก็
ได้”
“แต่ว่าตอนนี้พ่อของฉันกำลังป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาล ฉันทั้ง
ออกเงินจ่ายทั้งออกแรงช่วยดูแล แต่เธอคนนี้ เงินก็ไม่ออก แถมยังไม่
ช่วยอะไรด้วยเลย เอาแต่เป็นห่วงเป็นใยบ้านหลังนั้นที่พ่อกับแม่ของ
ฉันอาศัยอยู่ตลอด”
เงินที่ได้รับจากการรื้อถอนกับบ้านทั้งสามหลังนั้น บ้านสองหลัง
ได้มอบให้พี่ชายกับพี่สะใภ้ ส่วนบ้านอีกหลังเหลือไว้ให้พ่อแม่
เงินที่เหลือก็อยู่ในมือพ่อแม่ของเธอ
แต่หลายปีมานี้ พี่สะใภ้มักจะมาขอเงินพ่อแม่ด้วยการอ้างเหตุ
ผลต่าง ๆ นานา
ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อเธอต้องเข้าโรงพยาบาล เธอคงไม่รู้เลยว่าเงิน
ของพ่อแม่จะถูกพี่สะใภ้เอาไปใช้ด้วยข้ออ้างอะไรอีกบ้าง
แต่ตอนนี้…
ท่านปรมาจารย์กลับบอกว่าเธอเป็นคนปากร้ายใจดีอย่างนั้น
เหรอ?
“ท่านปรมาจารย์ พอคุณไปอยู่ที่มณฑลหนาน เพราะตำแหน่ง
ของมณฑลหนานไม่ดีเลยส่งผลกระทบกับคุณหรือเปล่าคะ! ท่าน
ปรมาจารย์ลองดูให้ละเอียดอีกครั้ง…”
เธอเป็นแฟนพันธุ์แท้ของฉู่ลั่ว ไม่ว่ายังไงก็ย่อมต้องเชื่อในตัว
ฉู่ลั่วอยู่แล้ว
เพียงแต่…
[อะไรคือตำแหน่งที่ตั้งของมณฑลหนานไม่ดี! มณฑลหนานของ
พวกเรามันทำไมเหรอ?]
[ท่านปรมาจารย์เคยทำนายผิดพลาดตอนไหน!]
[ใช่แล้ว ถูกต้องมาก ๆ ถ้าเธอไม่เชื่อในตัวท่านปรมาจารย์ ก็อย่า
มาเข้าร่วมสุ่มผู้โชคดีสิ! ขนาดท่านปรมาจารย์บอกอย่างนี้แล้ว เธอก็
ยังไม่ยอมเชื่ออีก!]
[ไม่แน่นะว่าพอเปลี่ยนสถานที่แล้ว ความสามารถของท่าน
ปรมาจารย์อาจจะลดลงจริง ๆ …]
ผู้คนในช่องไลฟ์สตรีมเริ่มมีการถกเถียงกันอีกครั้งแล้ว
ก้อนเมฆผู้โดดเดี่ยวรีบอธิบายว่า “ฉันเชื่อในตัวท่านปรมาจารย์
อยู่แล้วค่ะ เพียงแต่คำพูดที่ท่านปรมาจารย์บอกกับสิ่งที่ฉันเจอ มัน
แตกต่างกันคะ!”
เธอเล่าการกระทำของพี่สะใภ้ตัวเองออกมาทั้งหมด
“ฉันไม่ได้หลอกพวกคุณจริง ๆ นะคะ”
เธอหันมุมกล้องไปเพื่อให้ทุกคนได้เห็นว่าตอนนี้เธออยู่ใน
โรงพยาบาลจริง ๆ
ก้อนเมฆผู้โดดเดี่ยวถอนหายใจ “พี่สะใภ้กับพี่ชายของฉัน
ทำงานอยู่ต่างเมืองค่ะ พวกเขาขายบ้านทั้งสองหลัง แล้วไปซื้อบ้าน
หลังเล็กเพื่ออาศัยอยู่ในต่างเมือง แถมยังบ่นบ่อย ๆ ด้วยว่าค่าครอง
ชีพที่ต่างเมืองสูงมาก อยากให้พ่อกับแม่ช่วยเหลือเรื่องเงินทองอีก
เล็กน้อย”
“พ่อแม่ของฉันให้เงินพวกเขาไปมากมายขนาดนั้น แต่พอพ่อ
ของฉันล้มป่วย หากพวกเขาไม่ช่วยออกเงินสักหยวนก็ช่างเถอะค่ะ
แต่ยังคิดจะมาเอาบ้านที่พ่อแม่ของฉันอยู่ตอนนี้ไปอีก”
“พวกเขาบอกว่าจะเอาบ้านของพ่อแม่ฉันไปขาย แล้วจะรับพ่อ
แม่ไปอยู่กับพวกเขาที่นั่น”
ก้อนเมฆผู้โดดเดี่ยวยิ่งพูดก็ยิ่งโกรธเคือง
“ท่านปรมาจารย์คะ ดูยังไงเธอก็ไม่เหมือนคนอย่างที่คุณบอกเลย
นะคะ!”
ไม่ใช่แค่ก้อนเมฆผู้โดดเดี่ยวที่ไม่เชื่อ กระทั่งคนในช่องไลฟ์
สตรีมได้ยินก็ยังไม่เชื่อเหมือนกัน
ฉู่ลั่วกลับยังคงยืนยันหนักแน่น “ดูจากโหงวเฮ้งแล้ว เธอไม่ใช่คน
โลภมากไม่รู้จักพอนะคะ และไม่เหมือนคนที่ใจร้อนอยากได้อะไรก็
ต้องได้ทันทีอย่างที่คุณบอกเลย”
“เป็นเพราะฟิลเตอร์เพิ่มความสวยหรือเปล่าคะ! ท่านปรมาจารย์
คุณรอเดี๋ยวนะคะ ฉันจะหารูปที่ไม่ได้แต่งก่อน อีกเดี๋ยวฉันจะส่งไปให้
ท่านปรมาจารย์ทางข้อความส่วนตัว…”
แต่ว่าในตอนที่เธอกำลังหารูปอยู่นั้น โพสต์อิทที่แปะทับเอาไว้บน
ใบหน้าของใครอีกคนในรูปก็หลุดร่วงลงมา
“โธ่เอ๊ย!”
เธออุทานออกมาอย่างหัวเสีย ก่อนจะเก็บขึ้นมาและใช้โพสต์อิท
แผ่นนั้นปิดบังไว้อีกครั้ง