เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1569 เหตุการณ์จลาจลอันวุ่นวาย
ยมทูตขาวพูด “ปรมาจารย์ ใจเย็นก่อนนะครับ!”
ฉู่ลั่วยกดาบขึ้นแกว่ง จากนั้นดาบชิงเจวี๋ยที่รวบรวมพลัง
วิญญาณไว้ก็ไปขวางหน้าของยมทูตขาวดำ “ฉันต้องการพบพญา
ยมราช ถ้าพวกคุณไม่พาฉันไป ฉันก็คงต้องไปหาด้วยตัวเองแล้ว”
หลังพูดจบ เธอก็ยกดาบขึ้นมากวัดแกว่งอีกครั้ง
และบีบให้ยมทูตขาวดำถอยไปอีก
จากนั้นฉู่ลั่วก็มุ่งหน้าไปยังวังยมราชทันที
ส่วนยมทูตขาวดำก็รีบตามหลังไปติด ๆ
“ขวางเธอไว้!”
“รีบขวางเธอเร็วเข้า!”
ในระหว่างทาง พวกยมทูตรับวิญญาณต่างก็มองฉู่ลั่วที่
เคลื่อนไหวราวกับสายฟ้าอย่างงุนงง หลังจากได้ยินคำพูดของยมทูต
ขาวดำ พวกเขาถึงได้สติและเข้าไปขวางฉู่ลั่วเอาไว้
เพียงแต่…
“ดูเหมือนจะเป็นปรมาจารย์ฉู่นะ!”
“นี่มันอะไรกัน?”
“ดูเหมือนปรมาจารย์จะดูรีบมากด้วย”
“เฮ้ย! ฉันไม่ยอมให้พวกนายรังแกปรมาจารย์ฉู่หรอกนะ!”
ผีตนหนึ่งตะโกนออกมาเสียงดัง พูดแล้วก็พุ่งไปข้าง ๆ พวก
ยมทูตรับวิญญาณที่เตรียมจะเข้าไปขวางทางฉู่ลั่ว
คำพูดนี้เป็นราวกับก้อนหินที่ตกลงไปในสายน้านิ่งเลยทีเดียว
ปรโลกซึ่งเดิมทีเงียบสงบอยู่จึงวุ่นวายขึ้นมาในทันที
“ปรมาจารย์ต้องมีเรื่องใหญ่ที่ต้องไปทำแน่นอน”
“เทพธิดาน้อย คุณรีบไปทำในสิ่งที่คุณอยากทำเถอะ พวกเราจะ
เป็นฝ่ายสนับสนุนคุณเอง”
“ปรมาจารย์…”
“ปรมาจารย์…”
ยมทูตขาวดำ “…”
พวกเขามองผีที่แตกตื่น แล้วมองยมทูตรับวิญญาณที่ถูก
ขัดขวางเอาไว้จนหมดอย่างตกตะลึง
ผ่านไปสองวินาที ยมทูตดำก็ตะโกนขึ้นมา “ผมจะไปรายงาน
ท่านพญายมราช”
เสียงตะโกนนี้ทำให้ฉู่ลั่วหยุดการกระทำ
เธออยู่กลางอากาศ แล้วมองยมทูตดำซึ่งอยู่ไกล ๆ จากตรงนี้
ยมทูตดำพูดออกมา “ปรมาจารย์รอหน่อยนะครับ ผมจะไป
รายงานท่านพญายมราช”
ยมทูตขาวมองเขาอย่างงุนงง “นาย…นาย…”
ยมทูตดำ “ต่อให้ฉันไม่ไป เธอก็สามารถบุกเข้าไปในวังยมราช
ได้อยู่ดี นายดูผีพวกนี้สิ…ถ้าให้เธอบุกเข้าไปจริง ๆ ก็ไม่รู้เลยว่าจะ
วุ่นวายกันขนาดไหน”
“อีกอย่าง…พวกเราไปรายงานเองก็ดีกว่าปรมาจารย์บุกเข้าไป
นะ”
การเข้าไปรายงานกับการบุกเข้าไปมันต่างกัน
ยมทูตขาว “…”
พวกเขาอยู่ในปรโลกมาก็หลายปีแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เจอ
เหตุการณ์จลาจลอันวุ่นวายแบบนี้
แล้วก็มีพวกผีที่ลุกฮือกันขึ้นมาเยอะขนาดนี้ด้วย
เขามองไปทางฉู่ลั่วที่ถือดาบอยู่กลางอากาศ แล้วเรียวคิ้วก็ดู
เคร่งเครียดขึ้น
การที่ปรโลกซึ่งเดิมทีเลือกจะร่วมมือกับฉู่ลั่วมันเป็นเรื่องที่ถูก
หรือผิดกันแน่นะ?
ตอนนี้ฉู่ลั่วมีอิทธิพลในปรโลกมากเกินกว่าที่พวกเขา
จินตนาการไว้แล้ว
“ฉันจะไปกับนายเอง เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ก็ต้องรายงานเช่นกัน”
ยมทูตขาวดำบอกให้ฉู่ลั่วหยุดรอก่อน แล้วทั้งสองก็รีบลอยไปยัง
วังยมราช
ฉู่ลั่วร่อนลงมาจากกลางอากาศแล้วมองพวกผีกับยมทูตรับ
วิญญาณที่อยู่ตรงหน้าแล้วบอก “ฉันไม่เป็นไรค่ะ พวกคุณไม่ต้องเป็น
ห่วงหรอก”
“เทพธิดาน้อย ถ้าคุณถูกรังแกก็บอกได้เลยนะ ผีอย่างพวกเรามี
กันอยู่เยอะมาก ไม่กลัวหรอก”
“ฉันยังมีบุญอยู่ ฉันไม่กลัวหรอก”
“ถึงยังไงฉันก็ไม่อยากไปเกิดอยู่แล้ว มีอะไรจะต้องกลัวล่ะ”
พวกผีล้อมวงกันเข้ามา
พวกยมทูตรับวิญญาณก็ล้อมเข้ามาเช่นกัน
“ปรมาจารย์ คุณอย่าโกรธนะครับ เมื่อกี้พวกเราแค่ทำไปตาม
คำสั่งครับ”
“เมื่อกี้ผมแค่ทำท่าทางไปอย่างนั้นเอง ปรมาจารย์น่าจะดูออกใช่
ไหมครับ”
“ผมเองก็ทำท่าทางเฉย ๆ เหมือนกัน ไม่อย่างนั้นพวกผีแค่ไม่กี่
ตัวจะมาขวางผมได้ยังไงล่ะ”
พวกยมทูตรับวิญญาณและพวกผีต่างล้อมเข้าหาจุดที่ฉู่ลั่วยืนอยู่
ผีบางตัวถึงขั้นเอายันต์มาให้ฉู่ลั่วเซ็นด้วย บางตัวก็เอามือถือ
ออกมาถ่ายรูปกับเธอ
ยมทูตขาวดำกลับมาพร้อมกับสีหน้าเย็นชาแล้วมองไปทางฉู่ลั่ว
ที่ถูกห้อมล้อมอยู่หลายชั้น
ราวกับว่านี่เป็นงานแฟนมีตติ้งของดารา
“หลบไปให้หมด!”
ยมทูตขาวตะโกนออกไปเสียงเข้ม พร้อมกับพลังหยินที่แผ่
ออกมา ทำเอาพวกผีและยมทูตรับวิญญาณที่อยู่ตรงนั้นต่าง
สั่นสะเทือนกันไปหมด
พวกยมทูตรับวิญญาณและกลุ่มผีก็กระจายตัวกันไปทันที พลาง
โบกมือให้ฉู่ลั่วด้วย
ฉู่ลั่วเองก็โบกมือส่งให้พวกเขา จากนั้นก็เรียกเสียงกรีดร้อง
ตื่นเต้นดีใจขึ้นมาอีก