เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1568 บีบบังคับท่านพญายมราช
“แปลกจริง! ทำไมบนหินบุพเพนี้ถึงมีชื่อคนคนเดียวได้” ยมทูต
ขาวแปลกใจ
“ทำไมคนโสดถึงเข้ามาในหินบุพเพได้ล่ะ?”
“นี่…หนึ่ง สอง สาม…” กระทั่งนับไปจนถึงชื่อที่สิบ ยมทูตดำก็มี
ท่าทีตกใจขึ้นมา “ปรมาจารย์ นี่มันเกิดอะไรขึ้นครับ? ผมจำได้ว่า
เหมือนเฉิงยวนคนนี้จะเป็นผีสาวที่ติดตามอยู่ข้างกายปรมาจารย์นี่
ครับ!”
“เธออยู่มาพันปีไม่ได้ไปเกิดใหม่ แต่ทำไมบนหินบุพเพถึงมีชื่อ
เธอได้ล่ะ!”
“แถมยังมีชื่อของเธอคนเดียวอีก”
ยมทูตขาวเสียงสั่นไปเช่นกัน “คงไม่ใช่ว่ามีบุพเพสิบชาติแต่ไม่มี
คู่หรอกนะครับ!”
เขาหัวเราะแห้ง ๆ “นี่มันเป็นไปได้ยังไงกัน!”
“หินบุพเพต้องเกิดการผิดพลาดแน่นอนเลย”
ฉู่ลั่วจ้องมองชื่อที่ส่องแสงสีทองนั้นแล้วชักมือมา
ชื่อหายไปแล้ว หินก็กลับมาเป็นปกติแล้วด้วย
“ปรมาจารย์ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่ครับ?”
ฉู่ลั่วตอบ “ก็เป็นอย่างที่พวกคุณเห็นค่ะ”
เธอหันไปมองยมทูตขาวดำ “ลัทธิเต๋าอาศัยช่องโหว่ของหินบุพ
เพมาสร้างบุพเพสิบชาติค่ะ”
“แค่รอ…”
แค่รอให้เธอแก้ไขวิญญาณร้ายที่อยู่บนตัวของสั่วอิงให้เรียบร้อย
และปลดขวดผนึกรัก บุพเพสิบชาตินี้ก็จะกลายเป็นจริงแล้ว
“นี่มันจะเป็นไปได้ยังไง? หินบุพเพจะมีช่องโหว่ได้ยังไง! ถ้ามีช่อง
โหว่อยู่จริง ๆ ปรโลกจะไม่รู้ได้เหรอ!”
“พวกเขากลับชาติไปเกิดก็ต้องผ่านปรโลกไป…”
คำพูดที่เหลือนั้น ยมทูตดำกลืนมันลงไปแล้ว
การกลับชาติไปเกิดจะต้องผ่านปรโลก
แต่บนโลกนี้ไม่ได้มีเพียงปรโลกเดียว
เห็นได้ชัดว่ายมทูตขาวก็คิดถึงจุดนี้เช่นกัน “บ้าบิ่นมาก ลัทธิเต๋า
ใจกล้ามากเกินไปแล้ว!”
ฉู่ลั่วเหลือบมองทั้งสองแล้วเอ่ยถาม “ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ปรโลกจะ
ออกหน้าช่วยแก้ไขให้สองคนนี้ได้ไหมคะ?”
ยมทูตขาวดำ “…”
“สามารถแก้ไขบุพเพสิบชาติได้ไหมคะ?”
ยมทูตขาวดำต่างพากันก้มหน้า
ฉู่ลั่วจึงเอ่ย “ข้างนอกปรโลกนั่นยังมีปรโลกย่อย ๆ อีกเท่าไรคะ?”
ยมทูตขาวดำเงยหน้าขึ้นแล้วมองฉู่ลั่วอย่างตกใจ
“ปะ…ปรมาจารย์…”
แม้ว่าทุกคนจะรู้เรื่องนี้ดีอยู่แก่ใจ แต่ฉู่ลั่วก็แกล้งทำเป็นไม่รู้มา
โดยตลอด
ทำไมครั้งนี้ถึงเปิดเผยออกมาได้
“ส่งรายชื่อมาให้ฉันค่ะ ฉันจะแก้ไขเอง”
ยมทูตขาวดำต่างหัวเราะแหย ๆ “มีรายชื่ออะไรที่ไหนกันล่ะครับ
ปรโลกของเราไม่รู้เรื่องนี้เลย”
ยมทูตขาวเองก็พยักหน้า “ไม่รู้ครับ ไม่รู้อะไรทั้งนั้นเลย ถ้าไม่ใช่
ว่าปรมาจารย์ออกหน้า พวกเราก็ไม่รู้เลยว่ามีพวกบ้าที่กล้าสร้าง
ปรโลกย่อยด้วย”
ยมทูตขาวพยักหน้า
ยมทูตดำส่ายหน้า
หลังจากทั้งสองสบตากันแวบหนึ่ง
ยมทูตขาวกับยมทูตดำก็ส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่งพร้อมกัน
ฉู่ลั่ว “…”
“ฉันได้รายชื่อแล้วจะไปจัดการปรโลกย่อยพวกนั้นค่ะ พวกผีข้าง
ในพวกคุณก็จัดการไป แต่ยมทูตรับวิญญาณกับราชาภูตผีให้ฉัน
จัดการเอง!”
ยมทูตดำเงียบไป
ยมทูตขาวพลันถอนหายใจออกมาเบา ๆ “ปรมาจารย์ พวกเรา
ไม่มีรายชื่อจริง ๆ ครับ”
ฉู่ลั่วจึงบอกไป “ฉันต้องการรายชื่อค่ะ”
“ปรโลกไม่มีครับ”
ฉู่ลั่วจ้องมองทั้งสอง ยมทูตทั้งสองก็หลบสายตา ไม่กล้าสบตากับ
เธอตรง ๆ
“ฉันต้องการพบพญายมราช”
ยมทูตดำจึงพูดออกมา “ตอนนี้ท่านพญายมราชยุ่งมากครับ
เกรงว่าจะไม่มีเวลาพบปรมาจารย์”
สายตาของฉู่ลั่วเย็นชาลงทันที
ยมทูตขาวดำกลืนน้าลายแล้วพูดด้วยน้าเสียงอ่อน “ปรมาจารย์
ครับ…”
เขาอึกอักอยู่เป็นเวลานาน สุดท้ายก็พูดออกมา “ปรมาจารย์
น่าจะเข้าใจนะครับ”
เรื่องปรโลกย่อย ทำได้เพียงจัดการอย่างลับ ๆ เท่านั้น
โลกมนุษย์กับปรโลกต่างจัดการกันอย่างเข้าใจกัน
ถ้าปรโลกเอารายชื่อออกมา…
แบบนั้นจะไม่…
“ปรโลกไม่มีรายชื่อแล้วก็ไม่มีทางที่จะมีด้วย”
สีหน้าของฉู่ลั่วเรียบเฉย นิ้วของเธอขยับและบนฝ่ามือก็รวบรวม
พลังวิญญาณอยู่ จากนั้นวินาทีต่อมาดาบชิงเจวี๋ยก็ปรากฏขึ้นในมือ
ของเธอ
ทันทีที่ดาบชิงเจวี๋ยปรากฏก็ทำเอายมทูตขาวดำมีท่าทีเปลี่ยนไป
มาก “ปรมาจารย์จะทำอะไรครับ? ที่นี่ปรโลกนะครับ…”
“แค่เพราะท่านพญายมราชอยู่ที่ปรโลก ปรมาจารย์ก็คิดว่าพลัง
ของตัวเองคนเดียวจะสามารถบีบบังคับท่านพญายมราชได้เหรอ
ครับ!”