เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1605 จี้ไจ่ขอฉู่ลั่วแต่งงาน
จี้ไจ่หายใจเข้าลึก ๆ แล้วกำมือแน่นพร้อมกับเคาะประตูด้วยสี
หน้าเคร่งเครียด
หลังจากประตูถูกเปิดออก เขาก็เดินตรงเข้าไปหาฉู่ลั่ว
ไจ๋โหรวก็ตามหลังเขาไปพร้อมกระตุกชายเสื้อของเขาอย่าง
กังวล เป็นการเตือนเขาว่าอย่าทำเรื่องวุ่นวายอะไร
จากนั้นก็มีเสียงดังตึง
พร้อมกับจี้ไจ่ที่คุกเข่าลงกับพื้น
สองมือของเขาแตะพื้น หน้าผากก็จรดลงกับพื้นเบา ๆ ด้วย
เช่นกัน
“ผมขอร้องเจ้านิกาย ช่วยพ่อผมด้วยนะครับ”
ไจ๋โหรว “…”
ฉู่ลั่ว “…”
แม้แต่ซู่เซี่ยงหยางที่จะหารือเรื่องขององค์กรกับฉู่ลั่วต่อก็ตก
ตะลึงไปเช่นกัน
จี้ไจ่ที่มีความหยิ่งทะนงมาก ๆ
ตอนนี้เขากลับ…คุกเข่าลง
“คุณลุกขึ้นก่อนค่ะ”
ฉู่ลั่วทำมือให้ไจ๋โหรวพยุงจี้ไจ่ขึ้นมา
แต่จี้ไจ่กลับผลักมือของไจ๋โหรวออก แล้วเงยหน้ามองฉู่ลั่วพลาง
เอ่ย “เดิมทีเรื่องนี้เป็นเรื่องในครอบครัวของผม แต่ว่า…ผมช่วยเหลือ
พวกเขาไม่ได้ครับ ทำได้เพียงมาขอความช่วยเหลือจากเจ้านิกาย”
เขามองฉู่ลั่วด้วยแววตาส่องประกาย
ฉู่ลั่วเงียบไปครู่หนึ่งแล้วตอบรับเขา “ได้!”
จี้ไจ่ถอดของดูต่างหน้าที่สวมไว้ตลอดออกจากคอแล้วบอก “นี่
คือของที่แม่ผมทิ้งไว้ให้ครับ แม่ผมทิ้งสิ่งนี้ไว้”
บนเชือกสีแดงเส้นหนึ่งมีแหวนหยกสีเขียวมรกตอยู่
เขาถอดออกมาแล้วส่งให้ฉู่ลั่ว
ฉู่ลั่วยื่นมือออกไปรับ
“นี่กำลังทำอะไรกันอยู่?”
มีเสียงแผ่วเบาดังออกมา
ทุกคนหันไปมองก็เห็นฮั่วเซียวหมิงที่ไม่รู้ว่าเดินออกมาจาก
ห้องนอนตั้งแต่เมื่อไหร่
เขาสวมชุดนอนเบาสบาย พร้อมกับผมเผ้าที่ดูยุ่งเหยิง
และสายตาจ้องมองมาทางจี้ไจ่
ทุกคนจึงหันกลับมามองทางพวกเขาอีกครั้ง
จี้ไจ่กำลังคุกเข่า และในมือก็ถือแหวนอยู่
ส่วนฉู่ลั่วกำลังยื่นมือออกไปรับ
ฉากนี้มัน…
“ไม่…”
ฉู่ลั่วยังไม่ทันจะได้เอ่ยปาก ก็มีเสียงที่ราบกับระเบิดดังลั่นขึ้นมา
อีก “พวกเจ้าทำอะไรกัน!”
เฉิงยวนลอยเข้ามา ตามด้วยสวีจิ้นที่อยู่ด้านหลังของเธอ
เฉิงยวนพุ่งไปตรงหน้าของฮั่วเซียวหมิงทันที แล้วชี้รอยจูบ
มากมายบนคอของเขา “นี่คืออะไร?”
เธอมีสีหน้าตกใจราวกับว่าจับได้ว่าสามีตนเองกำลังนอกใจ
จากนั้นเธอก็หันไปมองฉู่ลั่วอย่างโกรธเกรี้ยว “นี่คืออะไร!”
ฉู่ลั่ว “…”
ไจ๋โหรวก็แทบจะถลึงตาจนออกมาจากเบ้า สายตาของเธอมอง
ไปมาสลับระหว่างฉู่ลั่วกับฮั่วเซียวหมิงทันที
สวีจิ้นกระตุกแขนเสื้อของเฉิงยวนไว้ แต่ถูกเฉิงยวนสะบัดออก
เฉิงยวนพูดออกมาด้วยความโมโหจัด “มันเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่?
ทำไมข้าถึงไม่รู้? เมื่อวานใช่ไหม?”
ฉู่ลั่วกุมขมับ
ฮั่วเซียวหมิงจึงมองเฉิงยวนด้วยสายตาเคร่งขรึม
“พวกเจ้าสองคนทำรุนแรงกันขนาดนี้ แต่ข้าที่เป็นถึงหัวหน้า
แฟนคลับคู่จิ้นกับไม่รู้เนี่ยนะ! พวกเจ้าสองคนแอบทำอะไรบางอย่าง
กันทุกวันเลยใช่ไหม?”
“ถึงแม้ว่าพวกเจ้าจะอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน แต่ก็ทำตัวเหมือนพวก
ที่อยู่ในศีลในธรรมกันมาตลอด”
“มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง?”
“ข้าไม่ได้เห็น!”
“ข้าไม่ได้เป็นคนแรกที่รู้”
“คู่ที่ข้าจิ้นอยู่มีช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด แต่ข้ากลับไม่ได้อยู่ด้วย!”
สวีจิ้นเอ่ยขึ้นมา “เรื่องแบบนี้เจ้าจะไปอยู่ด้วยคงไม่ดีหรอก!”
“หุบปาก!”
สวีจิ้นหุบปากเงียบทันที
เฉิงยวนมองฉู่ลั่วกับฮั่วเซียวหมิงอย่างเจ็บปวดแล้วส่ายหน้า
พลางเอ่ย “ทำไมพวกเจ้าทำกับข้าแบบนี้? ข้าแค่ไม่ได้ใส่ใจชีวิต
ส่วนตัวของพวกเจ้าแค่เมื่อวานเพียงวันเดียว พวกเจ้าก็ทำเรื่องใหญ่
ขนาดนี้กับข้าแล้ว!”
ฮั่วเซียวหมิงพูด “…จี้ไจ่ขอฉู่ลั่วแต่งงาน”
การที่จะทำให้หัวหน้าแฟนคลับคู่จิ้นที่โมโหและกลับมาตั้งสติได้
ก็มีแต่ตอนที่บุคคลที่สามปรากฏตัวเท่านั้น
เป็นอย่างที่คิด
เฉิงยวนที่เมื่อครู่ยังโวยวายโมโหอยู่ก็มองไปทางจี้ไจ่กับฉู่ลั่ว
ทันที
คุกเข่า!
แหวน!
ยื่นมือไปรับ!
“ข้าไม่ได้อยู่สนใจพวกเจ้าแค่วันเดียว ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้!”
เธอตัวสั่นเทาราวกับถูกโจมตีอย่างหนัก เหมือนกับว่าวินาทีต่อมาจะ
เป็นลมตายได้ทุกเมื่อ
ฉู่ลั่วพูดขึ้นมา “ใจเย็น ๆ ก่อน”
“ใจข้าเย็นไม่ไหวแล้ว พวกเจ้าเป็นคู่รักคู่หลักนะ ทำไมถึงทำกับ
แฟนคลับอย่างพวกข้าแบบนี้” เฉิงยวนเอามือทั้งสองข้างปิดหู “ข้าไม่
ฟัง ๆ ! พวกเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาทำกับข้าแบบนี้!”