เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1618 งานแต่งที่พังพินาศ
ภายในห้องของจี้จิงเหิงตกแต่งอย่างเรียบง่าย ตรงกลางแขวน
ภาพสามมหาเทพซานชิง ด้านล่างวางเบาะรองนั่งเอาไว้
ห้องนี้ฉู่ลั่วเคยตรวจสอบมาแล้ว เธอไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ และ
ไม่พบห้องลับด้วย
เธอเดินตามหลังจี้จิงเหิงเข้าห้องด้านในไป
ห้องด้านในยิ่งเรียบง่ายกว่า นอกจากเตียงหนึ่งหลัง โต๊ะหนึ่งตัว
และเก้าอี้หนึ่งตัวแล้ว ก็ไม่มีสิ่งของอย่างอื่นอีกเลย
“ใครน่ะ?”
จี้จิงเหิงที่กำลังเดินอยู่หันกลับมาทันที ยกมือขึ้นโจมตีมายัง
ทิศทางของฉู่ลั่ว แต่กลับโจมตีได้แค่อากาศว่างเปล่า
เขาหรี่ตามองรอบ ๆ แล้วก็ปัดความสงสัยของตนทิ้งไป
จากนั้นจึงเดินไปนอนลงบนเตียง
เพียงแค่นอนลงไม่กี่วินาที จี้จิงเหิงที่อยู่ตรงหน้าก็หายวับไป
ฉู่ลั่วค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นตามสายตาของจี้จิงเหิง
แต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ
อย่างไรก็ตาม เธอรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าในชั่วขณะที่จี้จิงเหิง
หายไปนั้น มีการเคลื่อนไหวของพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งเกิดขึ้น
เธอเดินไปจนถึงข้างเตียง แล้วนอนลงบนตำแหน่งที่จี้จิงเหิงเคย
นอนก่อนหน้านี้
สายตาของเธอเริ่มเคลื่อนไหวช้า ๆ จากนั้นสายตาของเธอก็
หยุดนิ่งทันใด
ชั่วพริบตาถัดมา เธอก็พลิกตัวลุกขึ้น ร่างทั้งร่างพุ่งออกจากบ้าน
ไปยังลานด้านหน้าอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้ลานด้านหน้าวุ่นวายไปหมดแล้ว
ทันทีที่ฉู่ลั่วลืมตาขึ้น ไจ๋โหรวที่สวมชุดเจ้าสาวก็ดึงแขนเธอพลาง
พูดด้วยท่าทางอ่อนแอและตื่นตระหนก “เจ้านิกายจะทำอย่างไรดีคะ
งานแต่งงานของฉันพังไปแล้ว”
เธอโผเข้าไปในอ้อมกอดของฉู่ลั่ว และร้องไห้โดยไร้น้าตา
ฉู่ลั่วยกมือขึ้นตบบ่าเธอเบา ๆ
“เจ้านิกายกลับมาแล้วเหรอ?”
“อืม!”
“เป็นอย่างไรบ้างครับ?”
“ไว้ค่อยพูดค่ะ!”
ลานด้านหน้าวุ่นวายอึกทึก
การแต่งงานระหว่างสองตระกูล กลับมีวิญญาณร้ายใจกล้ามา
ก่อกวน
เหล่านักพรตที่ไล่ตามไปต่างกลับมาด้วยความโกรธเกรี้ยว
โดยเฉพาะไจ๋ฉางและนักพรตเทียนหลัว พวกเขาเดินตรงมาหน้า
ฉู่ลั่วทันที “เจ้านิกายควรให้คำอธิบายกับพวกเราหรือเปล่าครับ”
ฉู่ลั่ว “คำอธิบาย? อธิบายอะไรคะ?”
“มีแต่เจ้านิกายเท่านั้นที่พาพวกวิญญาณร้ายมา”
พวกเขากวาดตามองซุนหย่าจิ้งและเฉิงยวนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ฉู่ลั่ว
ซุนหย่าจิ้ง “พวกเราอยู่ที่นี่ตลอด ไม่ได้ไปไหนเลย เมื่อกี้พวกเรา
ยังจะช่วยพวกคุณจับคนด้วยนะคะ แต่พวกคุณไม่ยอมเองต่างหาก”
เฉิงยวน “พวกข้าอยู่ที่นี่ไม่ได้ขยับตัวเลย”
“ไม่ได้ขยับเลยจริง ๆ นะ ไม่แน่ว่าอาจเป็นเพราะพวกเจ้าจับ
วิญญาณร้ายไม่ได้ เลยจะมาโยนความผิดให้พวกเรา!”
ไจ๋ฉาง “ถ้าไม่ใช่พวกคุณ แล้วจะเป็นใครล่ะ?”
เฉิงยวนเบิกตากว้าง สีหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อ “พวกเจ้าลัทธิ
เต๋าไม่ทำเรื่องที่ถูกต้องหรือ? ไม่จับวิญญาณร้าย ไม่กำจัดปีศาจ
หรือ?”
“ไม่เคยไปทำให้วิญญาณร้ายโกรธเคืองเลยหรือ?”
ไจ๋ฉางและนักพรตเทียนหลัว “…”
ซุนหย่าจิ้งถอนหายใจเบา ๆ “ช่างเถอะค่ะ! พวกเราเป็นวิญญาณ
ร้าย ส่วนพวกเขาเป็นนักพรต พวกเขาจับวิญญาณร้ายไม่ได้ หาก
พูดออกไปก็น่าอับอายจริง ๆ ถึงต้องผลักความรับผิดชอบมาให้พวก
เรา”
เธอวางแขนบนไหล่ของเฉิงยวน เอนตัวเล็กน้อย “แม้ว่าฉันจะ
ยินดีให้พวกคุณกล่าวหา แต่อย่างน้อยก็ต้องมีหลักฐานสิ!”
“จะมาพูดลอย ๆ โดยไม่มีหลักฐาน แล้วโยนความผิดให้พวกเรา
ไม่ได้หรอกค่ะ ฉันพูดแบบนี้ออกไป พวกคุณก็เห็นด้วย แล้วนักพรต
ลัทธิเต๋าคนอื่น ๆ จะเห็นด้วยไหมคะ”
เดิมทีเห็นด้วย แต่ตอนนี้ไม่อาจเห็นด้วยได้แล้ว
คำพูดนี้ไม่ใช่ว่าเป็นการตบหน้าพวกเขาอย่างชัดเจนหรอก
หรือ?
หากเห็นด้วย นั่นไม่เท่ากับบอกว่าพวกเขาสงสัยพวกเธอ เพราะ
จับวิญญาณร้ายไม่ได้หรอกหรือ?
จี้ไจ่ “อาจารย์ ลุงไจ๋ ตอนที่วิญญาณร้ายปรากฏตัว พวกเธอนั่ง
อยู่ข้าง ๆ เจ้านิกายตรงนั้นตลอดครับ”
“พอเกิดเรื่องขึ้น ทุกคนก็สงสัยพวกเธอทันที ควบคุมตัวพวกเธอ
ไว้ตั้งแต่แรก”
“เจ้านิกายก็ไม่ได้ออกไปจับวิญญาณร้ายเพราะต้องปกป้องเสี่ยว
โหรว”
“ทุกคนก็เห็นกันหมดแล้ว”
นักพรตเทียนหลัวจ้องจี้ไจ่นิ่ง แล้วมองไปรอบ ๆ “พ่อของนาย
ล่ะ?”
“กลับไปที่ลานเล็กแล้วครับ”
“ฮึ! วันทั้งวันก็คิดถึงแต่ลานเล็กของเขา” เขามองดูสถานที่อัน
วุ่นวายนั้น “ส่วนพิธี…”
นักพรตเทียนหลัวพูดยังไม่ทันจบ ไจ๋โหรวก็ซบไหล่ฉู่ลั่วและ
ร้องไห้ฟูมฟาย
“งานแต่งงานของฉัน ฤกษ์งามยามดีของฉัน พังไปหมดแล้ว!”
“ฮือ ๆ ๆ…”
ฉู่ลั่วลูบหลังไจ๋โหรวพลางมองไปทางนักพรตเทียนหลัว
นักพรตเทียนหลัว “…ช่างเถอะ! วันนี้ยุติพิธีไปก่อน! เรื่องงาน
แต่งงาน…ค่อยว่ากันใหม่!”
“ฮือ ๆ ๆ!” ไจ๋โหรวร้องไห้สะอึกสะอื้น พลางกอดฉู่ลั่วแน่น
“รบกวนเจ้านิกายช่วยดูแลไจ๋โหรวด้วยนะครับ”
YOU MAY ALSO LIKE
