เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1655 นี่เป็นทางเลือกของข้า
เฉิงยวนกดหัวหลานชายหลานสาวของตัวเองให้ขอบคุณฉู่ลั่ว
และกว่านหว่าน แล้วพูดกับพวกเขาอย่างร่าเริงว่า “ข้าจะพาพวกเจ้า
ไปเล่นกับเพื่อนของข้าก่อน อาหญิงจะไปหาพวกเจ้าทีหลังนะ!”
พูดจบ เธอก็มองฉู่ลั่วด้วยสายตาวิงวอน
หลังจากได้รับการอนุญาตจากฉู่ลั่วแล้ว เฉิงยวนจึงจูงเด็ก ๆ
ตระกูลเฉิงออกไป
เธอฝากเด็กกลุ่มนี้ไว้กับหร่วนย่วนย่วนและซ่งเมี่ยวเมี่ยว
หลังจากพูดคุยกันอย่างอ่อนหวานสักพัก เธอก็เห็นซ่งเมี่ยวเมี่ยวรวม
ถึงคนอื่น ๆ ต่างห้อมล้อมรอบเด็กตระกูลเฉิงอย่างมีความสุข
เธอยิ้มเล็กน้อย แต่พอปิดประตูลง รอยยิ้มบนใบหน้าก็เลือน
หายไป
ดวงตาแปลกประหลาดคู่นั้นเผยความเศร้าโศกออกมาเล็กน้อย
แล้วเปลี่ยนเป็นสีหน้าเย็นชาและมุ่งมั่นอันเข้มข้น
หลังเธอมาถึงห้องของฉู่ลั่ว ก็เห็นว่าตรงหน้าฉู่ลั่วกับกว่านหว่าน
มีสิ่งของวางเรียงรายอยู่มากมาย แต่มีเพียงของสามอย่างเท่านั้นที่ถูก
วงกลมสีแดงวงเอาไว้
“สิ่งนี้คืออะไร”
“สิ่งที่จะขจัดพลังหยินในตัวเด็กตระกูลเฉิงให้หมดสิ้นไป เพียงแต่
ต้องใช้ของพิเศษบางอย่าง”
กว่านหว่านชี้นิ้วลงบนวงกลมสีแดงวงสุดท้ายอย่างหนักแน่น สี
หน้าเธอเคร่งเครียดมาก
“ดอกบัวสีแดง” ฉู่ลั่วก็ขมวดคิ้ว
ไจ๋โหรวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็หรี่ตามอง “ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย
ค่ะ”
หยวนเส้าหยิน “ผมรู้จักสิ่งนี้ครับ ได้ยินว่าเป็นของศักดิ์สิทธิจาก
แดนเทพ ตอนที่ก่อตั้งเจ็ดสิบสองสำนักเซียนแห่งลัทธิเต๋า มีสำนัก
หนึ่งที่ได้รับความสนใจจากเหล่าเทพเจ้า พวกท่านจึงนำดอกบัวสี
แดงนี้ลงมาจากแดนเทพ”
“แต่ตามที่ผมรู้มา ดอกบัวสีแดงนี้สูญพันธุ์ไปนานแล้วครับ”
กว่านหว่านก็พยักหน้า แล้วพิมพ์ข้อความ
[ในตำราสิบสามเข็มแห่งประตูผีก็บันทึกไว้ว่า ดอกบัวสีแดงสูญ
พันธุ์ไปนานแล้วค่ะ]
ของดี ๆ แบบนี้ เป็นไปได้อย่างไรที่จะมีเหลืออยู่แค่ที่ใดที่หนึ่ง
แน่นอนว่ามันต้องสูญพันธุ์ไปแล้ว
หยวนเส้าหยินไม่ได้พูดอะไรมาก คนอื่นจึงสามารถเดาออกได้
เฉิงยวนกำกระดาษแผ่นนั้นแน่น “ไม่ใช้ดอกบัวสีแดงไม่ได้
เหรอ?”
กว่านหว่านส่ายหน้า
การกำจัดพลังหยินไม่ใช่วิชาของมนุษย์ธรรมดา ดังนั้นจึงไม่
สามารถใช้สิ่งของของมนุษย์ทั้งหมดได้
“ขอบคุณหมอกว่านมาก”
เฉิงยวนพูดจบก็หันไปมองฉู่ลั่วแล้วยิ้มบาง ๆ “ข้าอาจจะต้อง
รบกวนลั่วลั่วอีกแล้ว”
ฉู่ลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย “ยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอก”
เฉิงยวนส่ายหน้า “พวกเขาทนทุกข์มามากเกินไปแล้ว ข้าอยาก
ให้พวกเขาได้ไปเวียนว่ายตายเกิด ไปเกิดในครอบครัวที่ดี มีพ่อกับ
แม่ที่ดี”
“โลกในเวลานี้ดีมากแล้ว มีทั้งของอร่อย ๆ มากมาย แถมมีเรื่อง
สนุก ๆ มากมายด้วย”
“พวกเขาควรจะเกิดในโลกใบนี้”
“ลั่วลั่ว เอาหนี้เลือดทั้งหมดบนตัวพวกเขามาไว้ที่ตัวข้าเถอะ!”
“ข้ารู้ว่าเจ้ามีวิธี”
ไจ๋โหรวตกใจเป็นคนแรก “หนี้เลือดของคนสิบกว่าคน แถมยัง
เป็นหนี้เลือดพันปี ยวนยวน เธอรับมันไม่ไหวหรอก”
วิญญาณร้ายของคนตระกูลเฉิงเหล่านั้น ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาฆ่า
คนไปมากแค่ไหนในช่วงหลายพันปีมานี้
แต่ดูจากพลังชั่วร้ายรอบตัวพวกเขา ก็สามารถเห็นได้ว่ามัน
มากมายเหลือเกิน
แค่คนคนเดียวยังมากมายขนาดนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหนี้เลือดของ
คนสิบกว่าคน
ถึงแม้เฉิงยวนจะมีจิตใจที่เข้มแข็งและมุ่งมั่นแน่วแน่แค่ไหน ก็ไม่
สามารถแบกรับหนี้เลือดของคนสิบกว่าคนนี้ได้
“ข้ารู้ แต่ข้าต้องทำแบบนี้”
“ข้าเป็นอาหญิงของพวกเขา เป็นญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่
ในโลกนี้ของพวกเขา”
เฉิงยวนยิ้มบาง มองฉู่ลั่วด้วยสายตามุ่งมั่น
หยวนเส้าหยินพูดขึ้นมาอย่างกะทันหันว่า “นี่มันเป็นกลอุบาย”
“หรือพูดอีกอย่างก็คือ นี่เป็นกลอุบายที่เปิดเผย” หยวนเส้าหยิน
จ้องมองเฉิงยวน “สิ่งที่พวกเขาต้องการคือให้คุณแบกรับพลังชั่วร้าย
เหล่านั้น พวกเขาต้องการให้คุณกลายเป็นผีร้ายนะครับ”
ทำให้เธอกลายเป็นผีร้าย ให้ถูกคนทั้งลัทธิเต๋าไล่ล่า
ถึงแม้เจ้านิกายจะอยากขัดขวางก็ไม่อาจจะหยุดยั่งได้
เพราะว่า…
ทางการจะไม่สามารถอธิบายได้
เฉิงยวนเอ่ยว่า “ข้ารู้ แต่นี่เป็นทางเลือกของข้า”
เธอมองฉู่ลั่วด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม “ลั่วลั่ว นี่คือทางเลือกของข้า
ข้าหวังว่าเจ้าจะยอมช่วยข้า”
ฉู่ลั่วขมวดคิ้วแน่น ไม่ได้พูดอะไร
เฉิงยวนกลับถอยหลังไปหนึ่งก้าว จากนั้นก็พลันคุกเข่าลงกับพื้น
ก้มหน้ากราบกรานด้วยความนอบน้อมที่สุด ก้มหน้าจนกระทั่งจรด
กับมือที่ประสานกันของตัวเอง “ข้าขอร้อง เจ้าช่วยข้าเถอะนะ!”
YOU MAY ALSO LIKE
