เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1662 ตามหาดอกบัวสีแดง
ทุกคนต่างพากันเงียบไป
พวกเขาต่างก็คิดว่า เหตุการณ์นั้นน่าจะเป็นชาติก่อนของสวีจิ้น
กับสั่วอิง
จิ่งเจียเหยียนโมโหจนกัดฟันกรอด เอ่ยว่า “เรื่องนี้ต้องเป็นฝีมือ
ของตระกูลสั่วแน่ ๆ ต้องเป็นพวกเขาแน่นอน!”
จิ่วฉานบอก “มันไม่มีหลักฐาน! คนทั้งลัทธิเต๋าต่างเชื่อว่าตระกูล
สั่วต่างหากที่เป็นเหยื่อ และ…วิญญาณร้ายพวกนั้นก็ฆ่าคนจริง ๆ มัน
เป็นการฆ่าล้างตระกูล”
“ถึงอย่างนั้น…มันก็ต้องเป็นแผนการของตระกูลสั่วอยู่ดี” จิ่งเจีย
เหยียนแค่นเสียงเย็นชา “ถ้าไม่ใช่เพราะถูกตระกูลสั่ววางแผนคิดร้าย
ใส่ ครอบครัวของยวนยวนจะทำร้ายคนอื่นได้ยังไง!”
เธอมองฉู่ลั่ว “ลั่วลั่ว เธอก็คิดแบบเดียวกันใช่ไหม? ครอบครัว
ของยวนยวนเป็นผู้บริสุทธิ์ ตัวยวนยวนเองยังทนรับการผนึกถึงพันปี
โดยไม่กลายเป็นผีร้ายได้ ครอบครัวของเธอก็ต้องเป็นแบบเดียวกัน
แน่นอน”
ฉู่ลั่วไม่พูดอะไร เอาแต่ก้มหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“รอให้ยวนยวนจัดการเรื่องทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อน แล้วค่อยไป
ตามหาดอกบัวสีแดง”
จิ่วฉานก็พยักหน้าเห็นด้วย
ใครจะรู้ว่าผ่านไปเพียงแค่สองชั่วโมง เฉิงยวนก็กลับเข้ามาแล้ว
“พวกเราไปหาดอกบัวสีแดงกันเดี๋ยวนี้เลยเถอะ!”
“แน่ใจหรือ?”
“อืม!” เฉิงยวนมีสีหน้าสงบนิ่ง “แค่อาจจะต้องให้ลั่วลั่วทิ้งยันต์ไว้
เพื่อปกป้องพวกเขา”
“ฉันจะทิ้งยันต์ไว้และจะจัดการให้คนจากองค์กรมาคอยดูแล
ด้วย” เธอมองไปทางหยวนเส้าหยิน
หยวนเส้าหยินจึงพยักหน้าทันที “ผมจะดูแลพวกเขาให้ดีครับ”
ไจ๋โหรวก็ยืนตัวตรงขึ้นมาทันที เธอพูดด้วยท่าทีจริงจังมาก “ยวน
ยวน เธอวางใจได้ ฉันจะไม่ยอมให้พวกเขาเป็นอะไรไปต่อให้ตัวเอง
ต้องตายก็ตาม”
เฉิงยวนยิ้ม “เจ้าเองก็จะตายไม่ได้นะ ถ้าเกิดเจ้าตายจริง ๆ ใคร
บางคนคงจะเสียใจมาก”
ไจ๋โหรวทำสีหน้ามึนงง เอียงคอสงสัย “ใครเหรอ?”
เฉิงยวน “คนบางคนยังไงล่ะ!”
ไจ๋โหรว “…”
ฉู่ลั่วมอบยันต์ให้เฉิงยวนแล้วจากนั้นก็โทรศัพท์ไปแจ้งซู่เซี่ยง
หยาง
ซู่เซี่ยงหยางพาจี้ไจ่มาพร้อมกัน “พวกคุณวางใจได้ครับ ผมจะ
ดูแลพวกเขาให้ดี ถึงแม้ว่า…ถึงแม้ว่าตระกูลสั่วจะกล้าบุกเข้ามาจริง ๆ
ผมก็จะไม่ปรานีพวกเขาเหมือนกัน”
ฉู่ลั่วพาเฉิงยวนและจิ่วฉานออกเดินทางไปด้วยกัน
เวลาผ่านไปเพียงชั่วครู่ ทุกคนก็มาถึงเชิงเขาแห่งหนึ่ง
จิ่วฉานมองรอบ ๆ “ผ่านมาหลายร้อยปีแล้ว ที่นี่เปลี่ยนแปลงไป
มากจริง ๆ !”
เขาชี้ไปที่น้าตกขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่จากระยะไกล “อยู่ทางนั้น”
พวกเขาเดินวนรอบภูเขาสักพัก จนกระทั่งมาถึงเบื้องหน้าน้าตก
แห่งนั้น
น้าตกนี้ไม่ใหญ่ เป็นเพียงสายน้าเล็ก ๆ ที่ไหลลงมาจากยอดเขา
แล้วตกลงสู่สระน้า สาดกระเซ็นเป็นละอองน้าใส
รอบด้านมีต้นไม้ขึ้นหนาแน่น หินใหญ่แหลมคมมีอยู่กระจัด
กระจาย ทำให้เดินลำบาก
“ฮวงจุ้ยของที่นี่ดีมาก มีภูเขาเขียวและสายธารใส อีกทั้งยังมีน้า
ไหลและหินขนาดใหญ่ ถึงแม้จะมีพลังกดทับของพลังหยิน แต่สำหรับ
ผู้บำเพ็ญแล้ว นี่เป็นสถานที่ฝังร่างที่ดีเยี่ยม”
จิ่วฉานอธิบายจากนั้นก็เดินไปตรงขอบสระน้า
เขาชี้นิ้วไปทางน้าตกไที่หลลงมา “อยู่ข้างในนั้น”
จิ่งเจียเหยียนถาม “นี่…ต้องซ่อนลึกขนาดนี้เลยเหรอ?”
จิ่วฉานมองไปทางเฉิงยวนที่เดินตามมาด้านหลัง “ตอนนั้นพวก
เราพบว่าวิญญาณร้ายทั้งหมดโจมตีสหายลัทธิเต๋าท่านนี้ เพื่อป้องกัน
ไม่ให้ร่างของสหายลัทธิเต๋าได้รับความเสียหาย พวกเราจึงเลือก
สถานที่แห่งนี้ในการฝังร่างเขา”
“ที่นี่มีสายน้าไหลและน้าตก สิ่งที่มีพลังหยินมักไม่กล้าเข้าใกล้”
จิ่งเจียเหยียนมองเฉิงยวนด้วยอีกคน “ยวนยวน เธอรออยู่ข้าง
นอกดีกว่า! พวกเราจะเข้าไปเอาดอกบัวสีแดงอะไรนั่นออกมาเอง”
“ข้าจะเข้าไปด้วย!”
จิ่งเจียเหยียน “แต่สถานที่นี้จะกดทับพวกเธอมากนะ!”
“ข้าจะเข้าไป!”
จิ่งเจียเหยียน “…”
เธอไม่ได้พยายามโน้มน้าวอีกต่อไป แต่หันไปมองฉู่ลั่วแทน
ฉู่ลั่วทำเพียงแค่ดึงยันต์สองแผ่นออกมาและแปะไว้บนตัวของเฉิง
ยวนกับสวีจิ้น แล้วพูดกับคนอื่น ๆ ว่า “เข้าไปกันข้างในกันเถอะ!”
เธอยกมือเรียกดาบชิงเจวี๋ยออกมา รวบรวมพลังวิญาญาณไว้
แล้วฟาดฟันเบา ๆ
YOU MAY ALSO LIKE
