เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1677 เริ่มกันเลย
เสียงปิดประตูดังปัง
ฉู่ลั่วโยนแผ่นยันต์อีกไม่กี่แผ่นติดไว้ที่ประตูห้อง แล้วหันไปพูด
กับซู่เซี่ยงหยางว่า “ทางตระกูลสั่วคงจะส่งคนมาฆ่าเขาอีก ต้องคอย
จับตาดูเขาให้ดีนะคะ!”
“ครับ”
ซู่เซี่ยงหยางมองประตูห้องที่ปิดแน่นสนิท “เขาช่างมีจิตใจของ
พ่อผู้เมตตา ยอมทำทุกอย่างเพื่อลูกสาวของตัวเองได้จริง ๆ”
ฉู่ลั่วแค่นเสียงหัวเราะเยาะ
ซู่เซี่ยงหยางถามอย่างงุนงง “มีอะไรไม่ถูกต้องเหรอคะ?”
ฉู่ลั่วมองไปยังประตูห้องที่ปิดสนิทเช่นเดียวกัน “ถ้าเขาไม่กลัว
ตายจริง ๆ และยอมทำทุกอย่างเพื่อสั่วหลิง ก็คงไม่ต้องรอเวลาให้
ล่วงเลยมาถึงหนึ่งพันปีหรอกค่ะ เมื่อพันปีก่อนเขาก็ฆ่าเฉิงยวนไปแล้ว
ทำให้เฉิงยวนสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง ทำให้คนตระกูลเฉิงหายไปจน
สิ้นซาก”
“แต่เขาไม่ได้ทำ…”
ซู่เซี่ยงหยางเข้าใจในทันที ก่อนจะหัวเราะอย่างเย้ยหยันตามเธอ
“เขาก็แค่กลัวตาย เขาเองก็อยากได้ประโยชน์จากบุพเพสิบชาตินี้
อยากจะเหาะขึ้นสวรรค์เหมือนกัน”
ก่อนหน้านี้เขารู้สึกว่าสั่วเหลียงเป็นคนน่าชัง แต่อย่างน้อยเขาก็
ทำเพื่อลูกสาวของตัวเอง มีจิตใจของพ่อผู้เมตตาจริง ๆ
ตอนนี้เมื่อหันไปมองดูอีกครั้ง…ทุกอย่างมันช่างเน่าเหม็นเสีย
เหลือเกิน
“ตระกูลสั่วถึงกับส่งคนมาฆ่าสั่วเหลียงเพื่อบุพเพสิบชาติ ตอนนี้
พอมองพ่อลูกสองคนนั้นอีกครั้ง…”
พวกเขาไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง
ความรักระหว่างพ่อลูกก็ช่างน่าขันที่สุด
หลายวันต่อมา เฉิงยวนเริ่มทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอจึงไปหาฉู่ลั่ว
อีกครั้ง “ลั่วลั่ว ข้าขอร้องเจ้าล่ะ ช่วยข้าด้วยเถอะ! ความรู้สึกของข้าที่
มีต่อพวกเขาก็คงทำได้แค่นี้แล้ว”
“ถ้าปล่อยให้ยังยืดเยื้อต่อไป ข้าอาจจะต้องฆ่าญาติพี่น้องของ
ตัวเองเพื่อความถูกต้องแน่แล้ว”
เด็กสิบกว่าคน!
สิบกว่าคน
เด็กผี!
“ข้าไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีวันที่ข้าจะพังทลาย และยิ่งไม่คิดว่า
สาเหตุที่ทำให้ข้าพังทลายนั้นจะเป็นเพราะความรักในครอบครัว”
เฉิงยวนจับแขนของฉู่ลั่วด้วยมือทั้งสองข้าง “ช่วยข้าด้วย! เจ้า
ต้องช่วยข้านะ”
ฉู่ลั่วเอ่ยขึ้นว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ทำวันนี้เลยแล้วกัน!”
เฉิงยวนที่เดิมทียังจะพูดอะไรอีกมากมายพลันชะงักไป แล้วมอง
ฉู่ลั่วโดยไม่รู้ตัว “เจ้าว่าอะไรนะ?”
“ทำวันนี้เลยก็แล้วกัน!”
เฉิงยวน “…จริงเหรอ? ลั่วลั่ว ข้าจะไปเรียกพวกเขามาเดี๋ยวนี้
เลย! เจ้าอย่าเปลี่ยนใจเชียวนะ!”
เธอลอยออกไปอย่างมีความสุข ส่งเสียงกรีดร้องไปตลอดทาง
ฮั่วเซียวหมิงนั่งเคาะโน้ตบุ๊กอยู่ที่โต๊ะ “คุณไม่อยากย้ายหนี้เลือด
ให้เธอไม่ใช่เหรอครับ?”
ฉู่ลั่วตอบ “ฉันไม่อยากทำหรอกค่ะ แต่เพื่อให้ฉันตกลง เธอถึงกับ
พูดว่าจะฆ่าญาติพี่น้องของตัวเองเพื่อความถูกต้อง ฉันกลัวว่าถ้าไม่
ตกลงอีก เธออาจจะทำอะไรที่ไม่คาดคิดก็ได้ค่ะ”
เวลาผ่านไปเพียงครู่เดียว เฉิงยวนก็พาพวกเด็กทั้งสิบกว่าคนมา
และให้พวกเขายืนเรียงแถวกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
เฉิงยวนทำเหมือนกับกำลังฝึกทหาร เธอพูดกับพวกเขาว่า “เฉิง
ซุน อีกเดี๋ยวเจ้าคอยดูแลพวกเขานะ! อย่าให้พวกเขาซุกซนล่ะ!”
เฉิงซุนรู้ว่าต้องทำอะไร เขาพยักหน้ารับทันที
เฉิงยวนหันไปพูดกับเด็กเล็กที่เหลือว่า “พวกเจ้าต้องเชื่อฟัง
คำสั่งนะ เด็กดีที่ว่าง่ายเชื่อฟัง อาหญิงจะมีรางวัลให้ด้วย”
เด็กเล็กทั้งหมดต่างกระโดดด้วยความดีใจ พวกเขาแต่ละคนเริ่ม
พูดว่าตัวเองอยากได้ของขวัญแบบไหน
เฉิงยวนอุ้มเด็กคนเล็กที่สุดขึ้นมา แล้วเดินตามฉู่ลั่วเข้าไปใน
ห้องฝึกปฏิบัติ
ฉู่ลั่วจัดเตรียมห้องนี้ไว้เรียบร้อยแล้ว
บนพื้นมีค่ายกลเจ็ดดาวขนาดเล็กวางอยู่ และนอกค่ายกลเจ็ด
ดาวนี้คือค่ายกลหยินหยางปลาคู่
ฉู่ลั่วให้เฉิงยวนและเด็กคนเล็กนั่งแยกกันตรงจุดของดวงตาปลา
หยินหยาง ส่วนเธอนั่งอยู่ในใจกลางค่ายกลเจ็ดดาว “เธอแน่ใจนะ?”
เฉิงยวนยิ้มอย่างอ่อนโยน ดวงตามองไปทางเด็กคนเล็กฝั่งตรง
ข้ามที่กำลังเล่นนิ้วเท้าของตัวเองไม่หยุด “แน่ใจสิ”
ฉู่ลั่ว “…”
“ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มกันเลย!”
เฉิงยวนพูดกับหลานสาวคนเล็กด้วยน้าเสียงอ่อนโยนว่า “จิงจิง
เจ้าเป็นเด็กดีนะ!”
จิงจิงน้อยยิ้มให้เฉิงยวนด้วยความไร้เดียงสา
เฉิงยวนค่อย ๆ หลับตาลง
YOU MAY ALSO LIKE
