เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1687 ใช้การกลายเป็นผีร้ายมาบีบบังคับ
“ใช่แล้ว!” เฉิงยวนรีบเอ่ยแทรกฉู่ลั่วทันที เธอพูดด้วยความ
กระวนกระวายใจว่า “ยังมีอีกข้อที่สำคัญที่สุด พวกเขาต้องเกิดใหม่
ในประเทศนี้เท่านั้น ไปที่อื่นไม่ได้ ต้องประเทศนี้เท่านั้น! ข้อนี้สำคัญ
ที่สุด ส่วนข้ออื่น ๆ จะลดมาตรฐานลงมาบ้างก็ได้”
ถ้าไปเกิดในประเทศเพื่อนบ้าน มันก็จบสิ้นเลยไม่ใช่หรือไง?
ฉู่ลั่ว “…อัตราการเกิดในประเทศก็ต่ามากเหมือนกัน ตอนนี้ทาง
ปรโลกติดขัดจนน้าก็ยังไหลไม่ผ่าน คนที่รอไปเกิดใหม่ก็มีเยอะ
มาก…”
แน่นอนว่ามีวิญญาณจำนวนมากที่ไม่ต้องการกลับไปเกิดใหม่
เฉิงยวนมองฉู่ลั่วด้วยสีหน้าวิงวอน พนมมือไว้ที่หน้าผาก พูด
อย่างน่าสงสารว่า “ลั่วลั่ว ข้าขอร้องเจ้า! ได้โปรดเห็นแก่ที่ข้ายอม
แปดเปื้อนไปด้วยหนี้เลือด บางทีอีกนาทีต่อไปข้าอาจจะกลายเป็นผี
ร้าย…”
“ข้าแค่อยากเห็นพวกเขาทุกคนได้กลับไปเกิดใหม่ก่อนที่ข้าจะ
กลายเป็นผีร้ายอย่างนั้น”
“แค่ความปรารถนาง่าย ๆ แบบนี้ ลั่วลั่ว เจ้าจะไม่ยอมทำให้มัน
เป็นจริงหรือ?”
ทุกคนที่อยู่ในนั้นต่างพากันอึ้งไป
พวกเขาเคยเห็นคนใช้ความตายมาบีบบังคับศีลธรรมในจิตใจ
คน แต่ไม่เคยเห็นใครใช้การกลายเป็นผีร้ายมาบีบบังคับศีลธรรมมา
ก่อน
ฉู่ลั่ว “ฉันจะลองไปถามปรโลกดู!”
คนอื่น ๆ “…”
ไม่น่าเชื่อว่าการบีบบังคับนี้จะได้ผลสำเร็จ
เฉิงยวนประคองใบหน้าด้วยท่าทางซาบซึ้งใจ “ลั่วลั่ว ข้ารู้ว่าเจ้า
ใจดีที่สุด! ข้ารู้ว่าเจ้ารักข้ามากที่สุด! ใคร ๆ ก็ต้องเป็นรองข้าทั้งนั้น”
“เพื่อข้า เจ้าถึงกับกล้าจะไปต่อสู้กับปรโลก เพื่อข้า เจ้ากล้าจะ
ต่อสู้กับลัทธิเต๋า!”
“ถ้านี่ไม่ใช่ความรัก แล้วอะไรคือความรัก!”
“แม้แต่ฮั่วเซียวหมิงก็ต้องเรียงแถวต่ออยู่ด้านหลังข้า!”
เธอพยายามจะเข้าไปกอดฉู่ลั่วอย่างออดอ้อน แต่ฉู่ลั่วกระทืบเท้า
และหายตัวไปจากที่เดิมแล้ว
เฉิงยวนจึงฉวยกอดได้เพียงอากาศและล้มลงบนโซฟาทันที
เธอลุกขึ้นยืนโดยไม่รู้สึกเขินอายแม้แต่น้อย ปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริง
บนตัวออกไป “แล้วแขนนี้…”
ไจ๋โหรวพูด “พวกเราเอากลับไปเผาที่สำนักงานกันเถอะ! ต้องไม่
ทิ้งปัญหาไว้เด็ดขาด”
เธอจับแขนข้างนั้นอย่างรังเกียจ แล้วพาไจ่จี้กับคนอื่นเดินจากไป
อย่างรวดเร็ว
เฉิงยวนตามหลังออกไป สวีจิ้นเดินรั้งท้ายอยู่หลังเธอ มองเฉิง
ยวนที่เดินไปยังห้องของตัวเองอย่างมีความสุข
เมื่อเดินมาถึงตรงหัวมุม สวีจิ้นก็ยื่นมือมาโอบกอดเฉิงยวนจาก
ด้านหลัง เฉิงยวนพลันชะงักค้าง
“เจ้าทำอะไร?”
สวีจิ้น “…ข้าจะไม่กลับไปแล้ว”
“…”
“จะไม่ทำเป็นเจี่ยซีอีกต่อไป! ข้าจะเป็นสวีจิ้น”
เขาพูดเสียงเข้ม “ข้าถามปรมาจารย์ฉู่แล้ว ขวดผนึกรักส่งผล
กระทบต่อร่างกายเป็นส่วนใหญ่ มีเพียงอักขระเท่านั้นที่ส่งผลต่อ
วิญญาณ”
“ตราบใดที่ข้ายังคงอยู่ในสภาพวิญญาณ ขวดผนึกรักก็ไม่
สามารถส่งผลกระทบต่อข้าได้”
เฉิงยวนถอนหายใจเบา ๆ เธอดึงมือของสวีจิ้นออก “ฉู่ลั่วไม่ได้
อธิบายให้เจ้าเข้าใจชัดเจน”
“ขวดผนึกรักส่งผลต่อร่างกายก็จริง แต่มีเงื่อนไขว่าต้องไม่เคย
ส่งผลต่อวิญญาณมาก่อน”
“แต่เจ้าได้ผ่านมันมาแล้วทั้งเก้าชาติ”
เก้าชาติ…
วิญญาณของสวีจิ้นเต็มไปด้วยตราประทับแล้ว
สวีจิ้น “…”
เฉิงยวนมองสีหน้าที่เหม่อลอยไปทันทีของสวีจิ้น แล้วถอนหายใจ
อีกครั้ง “สวีจิ้น…ผ่านมาพันปีแล้ว สำหรับพวกเราสองคนเมื่อพันปี
ก่อน ข้าพูดได้เพียงคำว่าน่าเสียดาย”
“แต่ตอนนี้ ข้าแค่อยากส่งหลานชายหลานสาวของข้าไปเวียน
ว่ายตายเกิดแบบดี ๆ”
“แล้วก็…”
เธอหยุดชั่วครู่ ไม่พูดต่อ
เฉิงยวนยกมือขึ้นแตะใบหน้าของสวีจิ้นเบา ๆ “เจ้าอย่าทำหน้า
แบบนี้สิ”
สวีจิ้นจับมือของเธอไว้ แล้วถูไถอย่างสนิทสนม “ขอโทษ!”
“มันไม่ใช่ความผิดของเจ้าสักหน่อย เจ้าจะขอโทษทำไม!” เฉิง
ยวนยกยิ้ม “แต่ไม่ว่าเจ้าจะอยากเป็นเจี่ยซีหรืออยากเป็นสวีจิ้นก็ได้
ทั้งนั้น! มีแค่ข้อเดียว…ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าไปอยู่กับสั่วอิงเด็ดขาด”
“ถ้าเจ้ากล้าไปอยู่กับนาง ข้า…จะฆ่าพวกเจ้าไปพร้อมกันเลย!”
สวีจิ้นยิ้มบาง “แน่นอนว่ามันไม่มีทาง! ไม่ว่าจะเป็นเจี่ยซีหรือสวี
จิ้น ก็จะไม่มีวันไปอยู่กับสั่วอิงได้เด็ดขาด”
YOU MAY ALSO LIKE
