เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1686 ช่วยให้พวกเขาไปเกิดใหม่

เฉิงยวนและคนอื่นเพิ่งกลับมาถึงโรงแรม ก็ได้ยินเสียงร้องแหลม

สูงของเถาซูเยียน “กู่น้อยของหนู!”

เธอพุ่งเข้าไปหา แล้วคว้าตัวแม่กู่จากแขนของเฉิงยวนไปทันที

แม่กู่ไปอยู่บนฝ่ามือของเธอได้เพียงไม่กี่วินาที มันก็กระพือปีก

สองสามครั้งแล้วแข็งทื่อไม่ขยับเขยื้อนอีกเลย

เฉิงยวนมองแล้วรีบพูดขึ้นว่า “นี่มันไม่ใช่ความผิดของข้านะ! ข้า

ไม่ได้ทำอะไรเลย! ข้าทำตามที่เจ้าบอกทุกอย่าง เก็บมันไว้ในแขนเสื้อ

อย่างดี ฉันไม่ได้ให้คนตระกูลสั่วเห็นมันด้วยซ้า”

“ไม่ใช่ความผิดของพี่ยวนหรอกค่ะ เป็นเพราะลูกกู่ถูกฆ่าตาย แม่

กู่เลยตายตามไปด้วยต่างหาก” เถาซูเยียนกัดฟันพูด “เก่งมาก…เก่ง

มากจริง ๆ !”

เธออุ้มแม่กู่ไว้ในมือ ใบหน้าเล็ก ๆ นั้นแสดงความเหี้ยมเกรียม

ออกมาเล็กน้อย

สีหน้านี้ทำเอาไจ๋โหรวกับคนอื่นถึงกับตกใจจนต้องปิดปากเงียบ

ไม่กล้าพูดอะไรอีกเลย

หลังจากเถาซูเยียนอุ้มซากกู่ออกไปแล้ว ไจ๋โหรวจึงกล้าถาม

เสียงเบาว่า “ซูเยียนคงไม่ทำอะไรบ้า ๆ หรอกนะ!”

เฉิงยวนตอบ “ข้าก็ไม่รู้สิ!”

แม้เถาซูเยียนจะเป็นเด็ก แต่จิตใจกลับไม่เหมือนเด็กทั่วไป

มีคนบอกว่าเธอเป็นการกลับชาติมาเกิดของเหมิ่งหยวนลี่ แต่ก็

ยังเหมือนเด็กทั่วไปที่จะแอบร้องไห้เมื่อไม่ได้ดอกเสี่ยวหงในโรงเรียน

อนุบาล

จี้ไจ่และหยวนเส้าหยินเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในตระกูลสั่วให้ฟังทุกคน

ทั้งหมด

“แขนของสั่วอิงเป็นของจริง และไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรด้วย”

จี้ไจ่ขมวดคิ้วแน่น เอ่ยขึ้นว่า “เจ้านิกาย ถ้าไม่ใช่สั่วอิง แล้วจะ

เป็นคนอื่นในตระกูลสั่วหรือเปล่าครับ?”

“เป็นไปไม่ได้ครับ!” หยวนเส้าหยินตอบด้วยน้าเสียงเด็ดขาด

“ตามที่สวีจิ้นบอก มันเป็นเพราะพลังวิญญาณของเขาถึงสามารถทำ

ร้ายอีกฝ่ายได้ ดังนั้นก็ต้องเป็นอย่างเฉิงยวนที่มีสายสัมพันธ์สิบชาติ

กับสวีจิ้นเท่านั้น”

จี้ไจ่มองหยวนเส้าหยินอย่างเย็นชา พูดเสียงเนิบนาบว่า “แล้วจะรู้

ได้ยังไงว่าตระกูลสั่วไม่มีวิธีขโมยพลังวิญญาณ!”

หยวนเส้าหยินอยากจะโต้แย้งทันทีว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่เขากลับ

พูดไม่ออก

เขาเพิ่งมาที่องค์กรได้ไม่นาน แต่ก็ได้พบเห็นเรื่องราวสกปรก

มากมายในลัทธิเต๋าแล้ว

ลัทธิเต๋าในความทรงจำของเขาและลัทธิเต๋าที่เขามองเห็นอยู่

ในตอนนี้ ดูเหมือนจะเป็นคนละอย่างกันเลย

เขานิ่งเงียบไป

จี้ไจ่จึงหันไปมองฉู่ลั่ว พูดต่อไปว่า “เจ้านิกาย ผมสงสัยว่าตระกูล

สั่วจะขโมยพลังวิญญาณของสั่วอิงไป อีกทั้งอาจเป็นไปได้ว่าสั่วอิงจะ

ร่วมมือกับคนตระกูลสั่ว”

“เธอไม่สามารถออกหน้าได้ แต่สามารถให้คนตระกูลสั่วออก

หน้าแทนได้”

คนที่จะบำเพ็ญเพียรให้สำเร็จเป็นคู่บุพเพสิบชาติ จะยอมให้

ตัวเองแปดเปื้อนหนี้เลือดได้อย่างไร?

ฉู่ลั่วยื่นมือออกมาคำนวณดวงชะตา “คำนวณไม่ได้ค่ะ”

ก่อนหน้านี้เธอเคยคำนวณมาครั้งหนึ่งแล้ว แต่ไม่สามารถ

คำนวณดวงชะตาออกมาได้เลย

“สมกับเป็นคนที่มีบุญยิ่งใหญ่จริง ๆ”

ลิขิตฟ้าของผู้มีบุญกุศลใหญ่ล้วนถูกปิดบังไว้ ไม่ให้ผู้ใดล่วงรู้ได้

เฉิงยวนวางแขนที่ขาดลงบนโต๊ะด้วยสีหน้าไม่ใส่ใจ “ถึงยังไงก็

ตาม… การถ่ายโอนหนี้เลือดก็เสร็จสิ้นไปแล้ว พลังชั่วร้ายก็ถูกกำจัด

จนหมดแล้วด้วย”

“อีกไม่กี่วันข้างหน้า ก็จะถึงเวลาส่งพวกเด็ก ๆ ไปเวียนว่ายตาย

เกิดในปรโลกแล้ว”

เธอมองไปยังฉู่ลั่ว “ลั่วลั่ว ช่วยให้พวกเขาไปเกิดใหม่ก่อนคนอื่น

ได้ไหม!”

“แล้วก็จัดการให้พวกเขาได้ไปอยู่ในครอบครัวที่ดี ๆ ต้องมีเงินมี

ทอง พ่อแม่ต้องหน้าตาดี นิสัยดี และรักกันดีด้วย!”

เฉิงยวนคิดสักครู่แล้วเอ่ยเน้นย้าว่า “เหมือนตระกูลเฉิงของข้า…

ในอดีต”

พูดไปพูดมา เสียงของเธอก็ค่อย ๆ แผ่วเบาลง

แต่ก็เพียงชั่วครู่เธอก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง “จะไม่สมบูรณ์แบบ

ขนาดนั้นก็ได้นะ แต่อย่างน้อยก็ต้องเป็นครอบครัวที่มีความสุข ต้องมี

ความสุขและสนุกสนานมาก ๆ!”

เธอมองฉู่ลั่วด้วยสายตาวิงวอนอย่างถึงที่สุด

ฉู่ลั่วสบตากับเฉิงยวน ก่อนจะบอก “เฉิงยวน เธอก็รู้ว่าตอนนี้

อัตราการเกิดของมนุษย์ทั่วโลกมันต่ามาก…”