เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1694 ยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของกฎสวรรค์
เบื้องหน้าคือพื้นที่โล่งกว้าง
โดยรอบมีพลังวิญญาณเข้มข้นเปี่ยมล้น
ท้องฟ้าสีครามสดใสราวกับผืนน้า อากาศก็บริสุทธิ์จนพาให้
ผู้คนอดใจไม่ไหวต้องสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือ อาคารโบราณขนาด
ใหญ่เท่าภูเขาที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าจากระยะไกล
“แดนเซียนชัด ๆ !”
ไม่รู้ว่าใครในกลุ่มคนอุทานขึ้นมาประโยคหนึ่ง
แม้ว่าคำพูดนี้จะไม่เหมาะสมเท่าไหร่นัก แต่มันก็บอกถึงความคิด
ที่แท้จริงในใจของทุกคนได้
ซู่เซี่ยงหยางมองผู้คนที่ครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของภูเขา
รวมถึงอาวุธเหล่านั้น แล้วมองไปไกล ๆ ก่อนจะเดินเร็ว ๆ ไปอยู่ข้าง
กายฉู่ลั่ว “ตอนนี้เราจะทำอย่างไรดีครับ?”
ฉู่ลั่วเรียก “จี้ไจ่!”
จี้ไจ่เดินเข้ามา
“วางค่ายกลก่อน”
จี้ไจ่รีบพาเหล่านักพรตจากลัทธิเต๋าลงมือวางค่ายกลรอบ ๆ
บริเวณนั้นทันที
ฉู่ลั่วจับมือเฉิงยวนข้างหนึ่ง ส่วนอีกมือจับโต้วเหลียงไว้ พาพวก
เขาไปยังจุดที่ค่อนข้างสงบเงียบพร้อมกับซู่เซี่ยงหยาง
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
โต้วเหลียงมองรอบด้านด้วยสายตาหวนคิดถึง “ที่นี่คือหุบเหว
เทพมรณะ”
ฉู่ลั่วพูดขึ้นว่า “ที่นี่ไม่ใช่หุบเหวเทพมรณะ! แต่คือ…โลกอื่น!”
ซู่เซี่ยงหยางหันขวับมามองฉู่ลั่ว “โลกอื่น? หมายความว่ายังไง
ครับ?”
“ก่อนหน้านี้พวกเราคิดว่าหุบเหวเทพมรณะอยู่ที่ไหนสักแห่งบน
โลก แค่ถูกค่ายกลปิดกั้นไว้ เราเลยตรวจสอบไม่พบ”
“แต่ว่า…ที่นี่ไม่ใช่โลก”
ซู่เซี่ยงหยางรู้สึกใจหายวาบ “คุณหมายความว่าตอนนี้พวกเรา
ไม่ได้อยู่บนโลกแล้วเหรอครับ? พวกเราหลุดมาอยู่บนดาวดวงอื่นแล้ว
เหรอ?”
“นี่…นี่…”
เขามองไปรอบ ๆ รู้สึกว่ามันช่างเหลือจะเชื่อเกินไป
“เป็นไปไม่ได้หรอกครับ!”
ฉู่ลั่วชี้มือไปทางหนึ่ง “นั่นคือหลักฐานค่ะ”
ซู่เซี่ยงหยางมองตามนิ้วของฉู่ลั่ว ดวงตาเขาเบิกกว้างทันที
บนท้องฟ้ามีดวงอาทิตย์ลอยอยู่สองดวง
ดวงอาทิตย์สองดวงนั้นอยู่ทางทิศตะวันออกและตะวันตก กำลัง
แผ่รัศมีออกมาพร้อมกัน
“นี่…นี่มัน…”
“มันไม่ใช่ภาพลวงตา”
ไม่ใช่แค่ฉู่ลั่วที่สังเกตเห็น คนอื่น ๆ ในองค์กรก็พบเห็นความ
ผิดปกตินี้เช่นกัน
เสียงพูดพึมพำดังขึ้นมาไม่หยุด
ซู่เซี่ยงหยางหันไปมองโต้วเหลียงทันที “ทำไมคุณไม่เคยพูดถึง
เรื่องนี้มาก่อน?”
โต้วเหลียงตอบ “คนที่เกิดในหุบเหวเทพมรณะจะมีตราประทับใน
วิญญาณ ไม่สามารถพูดถึงความลับของหุบเหวเทพมรณะได้”
ส่วนสิ่งที่ไม่ใช่ความลับ ก็ไม่นับว่าสำคัญอะไร
ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว “หุบเหวเทพมรณะเป็นโลกอื่นเหรอ? ทั้งยังเป็น
โลกที่เต็มไปด้วยพลังวิญญาณอีก พวกคุณอาศัยอยู่ที่นั่น แล้วทำไม
ยังต้องมาสนใจเรื่องของโลกมนุษย์ตลอดเวลาด้วย?”
โต้วเหลียงยิ้มขมขื่น “คุณคิดว่าผมมีสถานะอะไรในหุบเหวเทพ
มรณะกัน? ผมจะรู้เรื่องสำคัญได้มากแค่ไหนล่ะ”
หลังกลับมาที่หุบเหวเทพมรณะ ตราประทับที่กดทับไว้ทั้งหมดก็
ไร้ผล
เขายิ้มเยาะตัวเอง “ผมก็เป็นแค่ศิษย์ธรรมดาคนหนึ่งของสำนัก
เท่านั้น ถ้าไม่ใช่เพราะโชคชะตา ผมคงไม่มีทางรู้ด้วยซ้าว่า…หุบเหว
เทพมรณะสามารถเชื่อมต่อกับโลกมนุษย์ได้”
ซู่เซี่ยงหยางคว้าคอเสื้อของเขา ดันตัวจนไปชนกับต้นไม้
ด้านหลัง “ทำไมพวกคุณต้องไปที่โลกมนุษย์ด้วย? พวกคุณก็มีที่ของ
ตัวเองอยู่แล้ว มีพลังวิญญาณที่สมบูรณ์พร้อม สภาพแวดล้อมทุก
อย่างก็ดีขนาดนี้”
“นี่ไม่ใช่สถานที่ที่ดีสำหรับการบำเพ็ญเหรอ?”
“เพราะที่นี่ไม่มีปรโลก”
โต้วเหลียงเอ่ยปากช้า ๆ “เมื่อหลายปีก่อน ไม่นานหลังจากที่ผม
เข้าสำนัก ผมก็ได้รับภารกิจให้ส่งดวงวิญญาณโดดเดี่ยวไปยัง
ปรโลก”
“ผมได้รับโอกาสนี้เพราะได้รับมอบหมายภารกิจแทนศิษย์พี่ร่วม
สำนักคนหนึ่ง ถึงได้รู้ว่าหุบเหวเทพมรณะนั้นแท้จริงแล้วเป็นสถานที่
โดดเดี่ยว”
“มันไม่มีปรโลก ไม่มีแดนเทพ”
“แต่ทุกคนที่นี่ยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของกฎสวรรค์ และยัง
ต้องตาย!”
ชีวิตนิรันดร์เป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนพูดถึงอยู่ตลอดกาล
ฉู่ลั่วและซู่เซี่ยงหยางเข้าใจในทันที
ในสถานที่ที่ไม่มีข้อจำกัด แต่กลับยังถูกจำกัดอยู่ สำหรับคนบาง
คนในหุบเหวเทพมรณะที่มีความสามารถสูง นี่เป็นสิ่งที่ทนไม่ได้
เหมือนกับบนโลก คนที่มีเงินและอำนาจมากพอจะทำอะไรก็ได้
ตามใจชอบ แต่ก็ยังต้องเผชิญกับการเกิด แก่ เจ็บ ตายอยู่เช่นเดิม
YOU MAY ALSO LIKE
