เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1728 สรรพสิ่งในโลกดับสูญ
ซู่เซี่ยงหยางเห็นดังนั้นก็เร่งทุกคนทันที “รีบไป! เร็วเข้า!”
“หัวหน้าซู่ ยันต์ใกล้จะเอาไม่อยู่แล้วครับ!”
เพราะพลังหยินรุนแรงมาก ยันต์ที่ใช้เป็นพาหนะจึงเริ่มลุกไหม้ที
ละน้อย
เพียงชั่วครู่ ยันต์แผ่นหนึ่งก็ถูกเผาไหม้จากกึ่งกลาง อักขระสลาย
หายไป
พริบตานั้น คนที่อยู่บนยันต์แผ่นนั้นก็ร่วงหล่นจากฟากฟ้าอย่าง
รวดเร็ว
จากนั้น ยันต์ที่เหลือก็ลุกไหม้เป็นจุล
นักพรตคนหนึ่งรีบคว้าตัวเจ้าหน้าที่ธรรมดาเอาไว้ได้ทัน ก่อนจะ
พาลงสู่พื้นได้อย่างปลอดภัย
“ไป!” ทันทีที่เท้าแตะพื้น ซู่เซี่ยงหยางก็สั่งให้ทุกคนมุ่งหน้าไปยัง
ประตูมิติทันที
ทว่าพลังอาฆาตที่ก่อตัวอยู่บนท้องฟ้าพลันถล่มลงมาอย่าง
ฉับพลัน
กลุ่มก้อนพลังอาฆาตหนาแน่นราวกับแผ่นฟ้าที่แตกสลาย ร่วง
หล่นลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า
เมื่อกระทบพื้นก็แปรเปลี่ยนเป็นพลังนับล้านสาย แผ่กระจายไป
ทุกทิศทุกทาง
ต้นไม้เหี่ยวเฉา ดอกไม้ใบหญ้าร่วงโรย แม้แต่นกที่โผบินอยู่บน
ท้องฟ้ายังร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดก่อนจะร่วงตกสู่พื้นดิน
……
ฉู่ลั่วมองภาพตรงหน้า เป็นทุ่งสีขาวโพลนสุดลูกหูลูกตา “นี่คือ
สิ่งที่คุณปรารถนาเหรอคะ? ให้ทุกสรรพสิ่งในโลกดับสูญ?”
สิ่งมีชีวิตย่อมมีวิญญาณ วิญญาณที่แตกดับล้วนก่อเกิดเป็น
ความพยาบาท หลอมรวมกันเป็นพลังอาฆาตเข้มข้น
“เพื่อเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ ย่อมต้องมีการเสียสละ”
ฉู่ลั่วแค่นเสียงเยาะหยัน รวบรวมพลังวิญญาณไว้บนดาบชิงเจวี๋ย
คมดาบเปล่งประกายสีแดงฉานเมื่อหลอมรวมกับโลหิตบริสุทธิ์จากฝ่า
มือของเธอ
ในทันทีทันใด! เธอก็ฟาดฟันดาบลงบนพื้น พื้นสีขาวราวกับ
หมอกควันที่แยกออกเป็นช่องว่างมืดมิด
[ฉู่ลั่ว! คุณคิดจะทำอะไร!] ระบบร้องถามด้วยความตระหนก
“เพื่อพวกมัน เธอถึงกับยอมสละโอกาสฆ่าฉันเชียวเหรอ?” จาง
เจี่ยเอ่ยถาม
ฉู่ลั่วไม่สนใจเสียงของทั้งสองคน เธอทะยานร่างลงสู่ห้วงลึกของ
ช่องว่างมืดทันที
พลังอาฆาตทั้งหมดถูกดึงดูด ไหลบ่าตามร่างของฉู่ลั่วลงสู่
ช่องว่างเบื้องล่าง
“จะทนไม่ไหวแล้ว! ยังมีอีกกี่คนที่ยังไม่ได้ออกมาเนี่ย!” สีหน้า
ของนักพรตที่ควบคุมประตูซีดเผือดจนน่ากลัว
“พวกเรารักษาประตูนี้ได้ แต่ประตูอื่นล่ะ…พวกมันไม่มีใครคุ้มกัน
นะ!”
“ถ้าพลังอาฆาตพวกนี้หลุดรอดออกไปได้…”
ตูมมม! พลังหยินที่เคยไหลเอื่อยราวกับสายน้ากลับพลุ่งพล่าน
ดุจพายุคลั่ง
พลังหยินจำนวนมากรวมตัวกันราวกับเป็นคมดาบพุ่งเข้าใส่
เพียงไม่กี่ครั้ง เกราะป้องกันของพวกเขาก็แตกสลาย ร่างของ
นักพรตที่ถูกพลังอาฆาตกลืนกินหายเข้าไปในประตูมิติ ก่อนที่พลัง
อาฆาตจำนวนมหาศาลจะไหลทะลักออกมาจากประตูเหล่านั้นดุจ
คลื่นยักษ์
ซูเซี่ยงหยางที่มาถึงเบิกตามองภาพเบื้องหน้าด้วยความตกตะลึง
เขาหันไปสั่งการไจ๋โหรว “รีบพาผู้บัญชาการเฒ่าและคนอื่น ๆ
ออกไปจากที่นี่! ส่วนคนที่เหลือกางค่ายกล! เร็วเข้า!”
ฟางโหย่วกั๋วมองพลังอาฆาตที่ยังคงร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า
“ไม่ทันแล้ว มีวิธีอื่นที่จะปิดประตูพวกนี้ไหม”
ซู่เซี่ยงหยางมองฟางโหย่วกั๋ว “ผู้บัญชาการเฒ่า…”
ฟางโหย่วกั๋วกล่าวหนักแน่น “ถ้ามีประตูก็ปิดมันเสีย พวกเราไม่
อาจปล่อยให้ผู้บริสุทธิ์ในโลกเดิมต้องพลอยเดือดร้อนเพราะพวกเรา
ไปด้วย”
บริเวณโดยรอบเงียบลงในทันที มีเพียงนักพรตบางส่วนที่ฉวย
โอกาสนี้โยนคนธรรมดาจำนวนไม่น้อยเข้าไปในประตูโดยไร้ซึ่ง
ความเห็นอกเห็นใจและความเป็นระเบียบ จับใครได้ก็โยนคนคนนั้น
เข้าไป
“เดี๋ยวนี้!” ฟางโหย่วกั๋วตวาดลั่น
ซู่เซี่ยงหยางกัดฟันแน่น “ปิดประตู!”
ไจ๋โหรวและคนอื่น ๆ มีสีหน้าตื่นตระหนกชั่วครู่ ก่อนจะรีบเริ่มต้น
ตั้งค่ายกล
“พวกเราคงต้องตายที่นี่แล้ว” เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพึมพำพร้อมกับ
ห่อไหล่ เงยหน้ามองพลังอาฆาตที่เต็มท้องฟ้า
“พวกเราตายอย่างยิ่งใหญ่ ไม่รู้ว่าจะมีใครสร้างอนุสาวรีย์ให้พวก
เราไหม” เสียงพึมพำดังขึ้นอีกครั้ง
“เฮ้อ!”
ขณะที่วิชาค่ายกลกำลังจะสำเร็จ พลังดาบอันแข็งแกร่งก็พุ่งลง
มาจากท้องฟ้า เพียงดาบเดียวก็ฟันพลังอาฆาตที่ถาโถมเข้ามาให้
แยกออกไป
“เจ้านิกาย!”
“เจ้านิกาย!”
บรรยากาศที่เคยหดหู่ กลับสลายไปอย่างรวดเร็วเมื่อฉู่ลั่วมาถึง
ฉู่ลั่วยืนถือดาบ เพียงไม่กี่ดาบก็ฟาดฟันพลังอาฆาตให้แยกออก
เธอกล่าวกับพวกเขาด้วยน้าเสียงหนักแน่นว่า “ไป!”
YOU MAY ALSO LIKE
