เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1731 กฏเกณฑ์ของโลกใบนี้
[นั่นคือม่านพลังกั้นโลก มีเพียงผู้ที่ได้รับอนุญาตจากวิถีสวรรค์
เท่านั้นจึงจะผ่านเข้าไปได้] ระบบเอ่ยขึ้น
[แต่อย่ากังวลไปครับ นี่เป็นเพียงโลกที่เกิดใหม่ สิ่งมีชีวิตที่นี่ล้วน
ไร้เดียงสา ในฐานะวิถีสวรรค์เหมือนกัน ผมรู้วิธีเปิดม่านพลังนี้]
กล่าวจบ ระบบก็เตือนอีกประโยค [ทว่าหากไม่ได้รับอนุญาต วิถี
สวรรค์ย่อมไม่อาจรุกล้าเข้าไปในดินแดนที่วิถีสวรรค์อื่นปกครองได้
ผมจึงไม่อาจแสดงตัว]
ขณะที่เสียงระบบดังขึ้น พลังอันบริสุทธิ์มหาศาลก็แผ่ออกมาจาก
ร่างของฉู่ลั่ว
อาจเป็นเพราะพลังวิญญาณมีมากเกินไป มันจึงเกือบจะ
กลายเป็นลำแสงสีขาวนวลอ่อน ค่อย ๆ แผ่ขยายไปตามม่านพลังทีละ
น้อย จนกระทั่งพลังวิญญาณทั้งหมดรวมตัวกันที่จุดเดียว ก่อตัวเป็น
วงแสงขนาดพอเหมาะ
[ไปเถอะ! เข้าไปจากตรงนี้เลยครับ]
ฉู่ลั่วลอยไปยังวงแสงนั้น ยื่นมือออกไปสัมผัสมันเบา ๆ เธอพบว่า
สามารถผ่านวงแสงไปได้อย่างง่ายดาย จึงพุ่งตัวทะลุผ่านวงแสงเข้า
ไป
ชั่วขณะนั้น ระบบพลันเอ่ยขึ้น [ผมลืมบอกคุณไป การตื่นของวิถี
สวรรค์เกี่ยวข้องกับโลก วิถีสวรรค์ที่นี่เกิดจากความอาฆาตแค้น เกรง
ว่าภาพที่คุณจะเห็นข้างใน…]
ก่อนที่ระบบจะพูดจบ ฉู่ลั่วก็ผ่านเข้าไปแล้ว
ภาพตรงหน้าทำให้ฉู่ลั่วหยุดชะงัก ที่นี่คือนรก หรือพูดอีกอย่าง
คือสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านรกเสียอีก พลังวิญญาณของที่นี่ยังคงบริสุทธิ์
แต่กลับมีดวงวิญญาณนับไม่ถ้วนถูกพันธนาการเอาไว้
ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่วิถีสวรรค์รับรู้ได้ในโลกใบนี้
ตัณหา!
การฆ่าฟัน!
ความโลภ!
ความกลัว!
กระหายอำนาจ!
ภาพของศิษย์ชายกำลังทรมานเด็กสาวสิบกว่าคน ภาพคนที่ยัง
มีชีวิตอยู่กำลังถูกตัดแขนขา…
การลอบสังหารคนในสำนักเพื่อผลประโยชน์ การวางแผนโค่น
ล้มผู้อาวุโสเพื่ออำนาจ…
ความชั่วร้ายทั้งหมดในโลกนี้ล้วนปรากฏให้เห็น ณ ที่แห่งนี้
และ…
ภาพความชั่วร้ายเหล่านั้นยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
วิถีสวรรค์รับรู้ถึงความชั่วร้าย ยิ่งกว่านั้นก็ราวกับกระตุ้นให้เกิด
ความชั่วร้ายเหล่านี้ ก่อให้เกิดความโหดร้ายยิ่งกว่าเดิม
เด็กสาวที่ถูกรังแก กลายเป็นสัตว์ประหลาดรูปร่างวิปริต
มนุษย์ที่ถูกตัดแขนขา กลายเป็นวิญญาณที่ทุกข์ทรมาน
การลอบสังหารคนในสำนักเดียวกัน กลายเป็นการสังหารหมู่
ล้างบางทุกชีวิต
การวางแผนโค่นล้มผู้อาวุโส กลายเป็นการวางแผนเข่นฆ่าทุก
คน ยกเว้นเพียงตนเอง
ความชั่วร้ายยังคงขยายขอบเขตออกไปโดยไม่มีที่สิ้นสุด
กฎเกณฑ์แห่งสวรรค์กำลังก่อกำเนิดขึ้น
ความโหดร้าย คือ กฏเกณฑ์ของโลกใบนี้
ระบบ [หยุดเขาไว้!]
วิถีสวรรค์ในโลกนี้เพิ่งถือกำเนิดมา จึงเป็นราวกับเด็กทารกแรก
คลอด ทุกสิ่งล้วนเป็นสิ่งที่มันรับรู้มาจากโลกใบนี้
ในโลกที่เต็มไปด้วยความโหดร้ายชิงชัง มันจะรับรู้สิ่งใดไปได้
อีก?
แต่หากความชั่วร้ายทำลายโลกนี้ลง วิถีสวรรค์จะดำรงอยู่ต่อไปก็
ไร้ความหมายแล้ว
ฉู่ลั่วยกดาบฟาดฟันภาพเหตุการณ์ตรงหน้า แม้เธอจะรู้ดีว่า
ทั้งหมดเป็นเพียงภาพลวงตา แต่ก็ยังคงฟันทำลายมันจนสิ้นซาก เพื่อ
ยุติความเจ็บปวดที่ปรากฏซ้าไปซ้ามาเหล่านั้น
ภาพมากมายสลายไปภายใต้คมดาบของฉู่ลั่ว แต่เมื่อเธอหัน
หลังกลับ ภาพเหล่านั้นก็กลับมารวมตัวกันใหม่ วนเวียนต่อไปไม่มี
สิ้นสุด
จนกระทั่งฉู่ลั่วมาอยู่เบื้องหน้าจางเจี่ยว
ณ ที่แห่งนั้นมีเพียงแสงสีขาวบริสุทธิ์ จางเจี่ยวกำลังนั่งอยู่ตรงนั้น
ขณะความมืดมิดรอบด้านค่อย ๆ คืบคลานเข้ามาหา
ราวกับต้องการกลืนกินแสงสีขาวสุดท้ายบนโลกนี้ให้กลายเป็นสี
ดำสนิท
ทันทีที่เห็นจางเจี่ยว ฉู่ลั่วก็พุ่งเข้าโจมตีโดยไม่ลังเล
ร่างของจางเจี่ยวยังคงอยู่ในท่านั่งขัดสมาธิ แต่ร่างกายของเขา
กลับหายวับไปในอากาศ
ฉู่ลั่วเหยียบย่างบนอากาศ ไล่ตามจางเจี่ยวไปอย่างรวดเร็ว
พร้อมกับสะบัดแผ่นยันต์ออกไปกว่าสิบแผ่น ปิดกั้นทุกทิศทางที่
จางเจี่ยวอาจหลบหนีไป
จางเจี่ยวยิ้มเยาะเย้ย การเคลื่อนไหวคล่องแคล่ว
“เธอคิดว่าแผ่นยันต์พวกนี้จะหยุดฉันได้เหรอ?”
เขาสะบัดแส้ปัดในมือเบา ๆ แต่กลับต้องชะงักเมื่อเห็นว่าแผ่น
ยันต์ที่ควรจะกลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว กลับยังคงลอยอยู่เช่นเดิม
ตอนนั้นเอง เขาถึงสังเกตเห็นว่าอักขระบนแผ่นยันต์เปล่งพลัง
วิญญาณสีทองบริสุทธิ์ออกมา
ในโลกนี้มีพลังวิญญาณมากมายนับไม่ถ้วน แต่พลังวิญญาณสี
ทองแบบนี้หาได้ยากยิ่ง จางเจี่ยวเงยหน้ามองฉู่ลั่ว ยกมือขึ้นปัดป้อง
คมดาบที่พุ่งเข้ามา “ทำไมร่างของเธอถึงมีพลังวิญญาณแบบนี้?”