เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1736 ทุกอย่างนี้เป็นภาพลวงตา

ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะพูดเรื่องพวกนี้ แต่เธอก็ยังต้องแทงใจดำ

ระบบทุกประโยค

แม้ว่าจางเจี่ยวจะไม่ได้รู้สึกถึงการตัดขาดจากวิถีสวรรค์ แต่เขาก็

รู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงการเคลื่อนไหวของพลังวิญญาณรอบตัว และ

การจางหายไปของความมืดโดยรอบ

เขาขยับคิ้วและดวงตาเล็กน้อย “ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

ฉู่ลั่ว “คุณลองเดาดูสิ?”

ฉู่ลั่วถามระบบในจิตธรรมญาณ “เขากำลังพูดเรื่องอะไร?”

ระบบ [วิถีสวรรค์เริ่มตัดขาดเขาแล้ว อำนาจในการควบคุมสิ่ง

รอบตัวของจางเจี่ยวกำลังหายไป เขาอาจจะคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นภาพ

ลวงตาตั้งแต่แรก]

ฉู่ลั่วเงียบไปสองสามวินาที แล้วพูดว่า “นายหมายความว่า เขา

ยอมเชื่อว่าทุกอย่างนี้เป็นภาพลวงตาตั้งแต่แรก ดีกว่าจะเชื่อว่าฉันมี

พลังของวิถีสวรรค์จริง ๆ งั้นเหรอ”

ระบบเงียบไป

ฉู่ลั่วไม่ปล่อยให้ระบบหนีไป “แต่ก็ถูกนะ เขาพยายามมากเพื่อจะ

เป็นตัวแทนของวิถีสวรรค์ เขาคงไม่อยากเชื่อว่าคนอย่างฉันที่ถูก

กดดันตลอดเวลาจะมีพลังของวิถีสวรรค์หรอก”

ระบบ […มีวิธีย้อนกลับจริง ๆ นะครับ ไม่ได้ยากอะไรมาก แค่ต้อง

ร่วมมือกันเท่านั้นเอง]

ฉู่ลั่ว “เหอะ!”

ระบบเงียบไปอีกครั้ง!

จางเจี่ยวก้มหน้าครุ่นคิด นึกย้อนไปตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉู่ลั่วปรากฏ

ตัวต่อหน้าเขา จนถึงทุกย่างก้าวหลังจากนั้น เขาพิจารณาทุกสิ่ง

อย่างจริงจัง

แต่กลับไม่พบจุดบกพร่องเลยแม้แต่น้อย

ยิ่งเป็นอย่างนั้น เขาก็ยิ่งมั่นใจว่าทุกอย่างเป็นเพียงภาพลวงตา

มีเพียงภาพลวงตาที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติเท่านั้น ถึงจะทำให้เขาติด

อยู่ในนั้นได้ โดยที่ไม่สามารถค้นพบความผิดปกติอะไร

“เหอะ! นี่ก็เป็นเทคโนโลยีขั้นสูงอีกแล้ว!”

ในเมื่อไม่ใช่ภาพลวงตา ก็ต้องเป็นสิ่งที่เป็นของจริงที่โลกนี้ไม่

เคยมีมาก่อน

จางเจี่ยวกัดฟันหัวเราะเยาะ “ไม่ควรดูถูกความคิดสร้างสรรค์ของ

มนุษย์เลยจริง ๆ”

ฉู่ลั่ว “…ใช่ ไม่คิดเลยว่าคุณจะเดาถูก นี่คือเทคโนโลยีห้ามิติใหม่

ล่าสุดจริง ๆ”

ดวงตาของเธอเผยความประหลาดใจออกมา “คุณรู้ได้ยังไงกัน”

จางเจี่ยวหัวเราะเยาะ “ฉันไม่เคยสงสัยในความคิดสร้างสรรค์ของ

มนุษย์ เช่นเดียวกับที่ไม่เคยสงสัยในนิสัยอันเลวทรามของมนุษย์”

ฉู่ลั่วพยักหน้า “ไม่ผิด ทุกอย่างที่คุณพูดมาถูกต้องค่ะ”

เธอยิ้มบาง ๆ แล้วพูดต่อ “แม้ว่าคุณจะรู้แล้วว่าทั้งหมดนี้มาจาก

เทคโนโลยีขั้นสูง แต่คุณจะทำอะไรได้คะ? คุณยังไม่รู้ด้วยซ้าว่ามัน

เปิดหรือปิดใช้งานยังไง?”

“ต่อให้คุณจะออกไปจากที่นี่ ก็ยังทำไม่ได้ใช่ไหม?”

จางเจี่ยวเงียบไป

จริงอยู่ว่าตอนนี้แม้เขาจะรู้ว่าทั้งหมดนี้เป็นเทคโนโลยีขั้นสูง แต่

เขาก็ไม่เข้าใจสิ่งของเหล่านั้น

เห็นได้ชัดว่าการฆ่าฉู่ลั่วก็ไม่สามารถหยุดสิ่งนี้ได้

ดังนั้นจึงเหลือความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว

เขาโบกมือ แผ่นยันต์หลายร้อยแผ่นบินว่อนไปทั่วทุกทิศทาง

พลังวิญญาณบนยันต์พลุ่งพล่าน พุ่งเข้าใส่เงามืดรอบตัว

จากนั้นเขาก็เคลื่อนไหวรวดเร็วราวกับลูกธนูที่พุ่งออกจากคันศร

ทะยานไปมาระหว่างเงามืด

การสังหาร

การทำลาย

ฉู่ลั่วยืนอยู่ในค่ายกลของตัวเอง มองเหตุการณ์เหล่านี้อย่างสงบ

ฉู่ลั่วเอ่ยในจิต “ทำลายเร็วจริง ๆ !”

ระบบ […ก็เพราะเขาหลอมรวมกับวิถีสวรรค์แล้ว มีเพียงเขา

เท่านั้นที่สามารถทำลายพื้นที่ที่วิถีสวรรค์สร้างขึ้นได้]

แต่การทำลายนั้นเร็วเกินไปจริง ๆ !

เพียงไม่กี่ลมหายใจ เงามืดทั้งหมดตรงหน้าก็หายไปแล้ว

แม้แต่ความว่างเปล่าสีขาวโพลนรอบข้างก็ค่อย ๆ จางหายไป

จางเจี่ยวเก็บดาบ ใบหน้าแก่ชราเผยรอยยิ้มหยิ่งทะนง เขาหัน

กลับมามองฉู่ลั่ว “เห็นไหม เท่านี้ก็ทำลายได้แล้ว?”

ฉู่ลั่ว “จริงด้วยค่ะ มันถูกทำลายแล้ว!”

“ไม่ว่าจะเป็นเทคโนโลยีขั้นสูงแค่ไหน ก็ต้องพึ่งพาวัตถุอยู่ดี ถ้า

ทำลายวัตถุได้ ก็สามารถทำลายทุกอย่างได้”

ฉู่ลั่วยังคงมีสีหน้าเช่นเดิม เธอพยักหน้าเหมือนทุกที “ใช่ค่ะ คุณ

พูดถูก”

ฉู่ลั่วเอ่ยกับระบบ “วิถีสวรรค์ยังไม่ยอมปล่อยมือจากเขาอีก

เหรอ?”

ระบบ [เริ่มตัดขาดแล้วครับ ถึงอย่างไร…วิถีสวรรค์ก็ต้องรักษา

หน้าเหมือนกัน]

แม้จะเพิ่งกำเนิดขึ้นมา แต่วิถีสวรรค์ก็ต้องการผู้แข็งแกร่งเช่นกัน

จางเจี่ยวขมวดคิ้วเล็กน้อยมองสีหน้าของฉู่ลั่ว “เธอ…”

เขารู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาโดยไร้สาเหตุ ดวงตากวาดมองไปรอบ

ๆ กระทั่งพลังอันลึกลับเหล่านั้นหายไปจากร่างกายของเขา