เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1741 ฉันก็อยากเป็นคนที่เคารพวิถีสวรรค์เหมือนกัน
คนธรรมดาที่เข้ามา มีโอกาสสูงมากที่จะถูกสังหารในจิตธรรม
ญาณ
นอกเสียจากว่าจะเป็นบุคคลที่เก่งกาจมาก ๆ เหมือนกับระบบ
เท่านั้น นั่นคือร่างอวตารของสวรรค์ จึงจะสามารถเข้าสู่จิตธรรม
ญาณของเธอได้
แต่ชายชราคนนี้เข้าสู่จิตธรรมญาณของเธอได้อย่างง่ายดาย ไม่
เพียงเธอไม่รู้ตัว กระทั่งระบบก็ยังไม่รู้ตัวด้วย!
ฉู่ลั่ว “นายนี่มันไร้ประโยชน์จริง ๆ”
คราวนี้ระบบไม่ได้โต้แย้งแล้ว
ชายชรา “มันหาข้าไม่ได้ นอกจากการบำเพ็ญของตนเองแล้ว
ยังเป็นเพราะข้าออกจากโลกเดิมมานานเกินไป จึงไม่อยู่ภายใต้การ
ควบคุมของวิถีสวรรค์ในโลกเดิมอีก”
“และตอนนี้ข้าเป็นเพียงเศษเสี้ยวของจิตวิญญาณเท่านั้น”
ฉู่ลั่ว “ผู้อาวุโสเก่งกาจจริง ๆ !”
ระบบ [ก็มีฝีมือนิดหน่อย]
มันหยุดชั่วครู่ [แต่ก็ไม่แปลก ถ้าไม่มีความสามารถคงไม่หา
สถานที่ที่ยังไม่มีวิถีสวรรค์เกิดขึ้นอย่างนี้ได้]
ค้นพบสถานที่แห่งนี้
ใช้ประโยชน์จากสถานที่แห่งนี้
หลอมรวมกับวิถีสวรรค์ แล้วบุกกลับไปที่โลกเดิม เปลี่ยนแปลง
กฎเกณฑ์สวรรค์
ทุกอย่างถูกวางแผนไว้เป็นอย่างดี
ถ้าเขาไม่ได้เจอกับจางเจี่ยวและอีกแปดคนนั้น คาดว่าแผนการนี้
คงจะทำสำเร็จแล้วจริง ๆ
เมื่อเผชิญหน้ากับระบบที่พูดจาประชดประชัน ชายชราไม่ได้
สนใจเลยแม้แต่น้อย “การที่เจ้าไม่สามารถรับรู้ถึงข้าได้นั้น นอกจาก
เป็นเพราะตัวข้าเองแล้ว ก็ยังเป็นเพราะตัวเจ้าด้วย”
“วิถีสวรรค์แยกออกจากกัน ทำให้พลังลดลงอย่างมาก”
“ไม่รู้ว่า…เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ถึงทำให้วิถีสวรรค์ยอมแยกตัวเอง
ออกจากกัน”
ระบบเงียบไป
ฉู่ลั่วนึกถึงรุ่ยอวิ๋นโจวที่หักหลังเธอก็พลอยเงียบไปด้วย
ชายชราไม่สนใจความเงียบงันของพวกเขา พูดต่อไปว่า “ในเมื่อ
มีร่างแยกอยู่ในโลกอื่น ก็ให้ร่างแยกนั้นช่วยเจ้าสิ”
“ความสามารถของข้าในตอนนี้ ต้องการให้อีกคนที่มีการ
บำเพ็ญสูงส่ง ลงมือพร้อมกันในอีกโลกถึงจะได้ผล”
ฉู่ลั่วถามระบบ “จริงเหรอ”
ระบบ [คุณก็รู้ดีอยู่แล้วว่าสถานการณ์ของรุ่ยอวิ๋นโจวตอนนี้เป็น
ยังไง]
ฉู่ลั่วถามชายชรา “ระดับการบำเพ็ญของคุณสูงแค่ไหน?”
ชายชรา “ระดับเทพบรรพกาลล่ะมั้ง!”
ฉู่ลั่วเงียบไปอีกรอบ!
ระบบ [จะไปหาเทพบรรพกาลมาจากที่ไหนกัน จาก…]
ระบบหยุดไปครู่หนึ่ง [เอ๊ะ มีจริง ๆ ด้วย!]
หลังจากพูดประโยคนี้จบ ระบบก็เงียบไปนาน กระทั่งฉู่ลั่วกับอีก
คนออกจากสำนักเจิ้นเซียนไปแล้ว มันถึงได้ส่งเสียงอีกครั้ง [ผมหา
เทพบรรพกาลที่สามารถช่วยคุณเปิดประตูมิติได้จริง ๆ ด้วย]
ฉู่ลั่วตอบกลับ “เก่งมาก!”
ไม่มีความรู้สึกและไม่มีอารมณ์ตื่นเต้นอะไร
ระบบพูดขึ้นช้า ๆ [ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ…]
ฉู่ลั่ว “คิดจะใช้ศีลธรรมมาบีบบังคับฉันเหรอ?”
ระบบปิดปากเงียบ
ชายชรา “เจ้าช่างกล้าหาญจริง ๆ ถึงกับกล้าพูดกับมันแบบนี้!”
วิถีสวรรค์สูงส่งเหนือสิ่งอื่นใด
โดยปกติแม้แต่จะกล่าวคำว่า ‘วิถีสวรรค์’ สองคำนี้ ผู้บำเพ็ญก็ยัง
ต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง
ฉู่ลั่ว “ฉันก็อยากเป็นคนที่เคารพวิถีสวรรค์เหมือนกัน”
แต่น่าเสียดายที่สวรรค์ไม่ได้ให้โอกาสนี้กับเธอ
ระบบเงียบสนิทแล้วคราวนี้
ฉู่ลั่วติดตามชายชราไปช่วยเหลือดวงวิญญาณมากมายตลอด
ทาง
วันนั้นชายชราเพิ่งจะส่งดวงวิญญาณของกระต่ายตัวหนึ่งไป
เสร็จ ก็ลุกขึ้นยืนเงียบ ๆ
เขาเงยหน้ามองดวงจันทร์สองดวงบนท้องฟ้า แล้วหันมามองฉู่ลั่ว
“เปิดประตูเชื่อมสองโลกได้แล้ว”
ฉู่ลั่วตกใจ “ตอนนี้เลยเหรอคะ?”
ชายชราพยักหน้า “ข้ารับรู้ได้ถึงพลังของเทพบรรพกาล
สามารถเปิดประตูได้”
พูดจบ ชายชราก็ยกมือข้างหนึ่งท่าร่ายคาถา แล้วปล่อยพลัง
วิญญาณออกไป
ประตูเชื่อมสองโลกในอากาศว่างเปล่าเปิดออก
ฉู่ลั่วลืมตาโพลงทันที เดินไปยังประตูระหว่างสองโลกโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเดินมาถึงทางเข้า เธอก็หันกลับไปมองชายชรา
แต่พอเห็นชายชรายังยืนอยู่ที่เดิม เธอจึงถามว่า “คุณไม่ได้บอก
ว่าอยากไปดูโลกอื่นบ้างเหรอคะ? คุณจะไม่ไปเหรอ?”
ชายชรายกยิ้ม ภายใต้แสงจันทร์สว่างไสว วิญญาณของเขา
พลันดูพร่าเลือนขึ้น
“ถ้าข้าไป แล้ววิญญาณพวกนี้จะทำอย่างไร? ไม่มีใครช่วยส่ง
ดวงวิญญาณให้ ถึงแม้จะมีคนจากปรโลกมา พวกเขาก็ไม่สามารถ
ไปเกิดใหม่ได้”
YOU MAY ALSO LIKE
