เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1744 แค่ผู้ชายคนหนึ่ง

หยวนเส้าหยินยังได้ยินต่อไปว่า

“ฮั่วเซียวหมิงเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา ไม่รู้ว่าจะสามารถทำให้ลั่ว

ลั่วพอใจได้หรือเปล่า?”

“แต่ประธานฮั่วก็ดูรูปร่างดีนะ! ครั้งที่แล้วตอนฝนตก ฉันก็เห็น

กล้ามเนื้อพวกนั้น…”

“เจ้าแอบดูด้วยเหรอ!”

เขาฟังอยู่พักใหญ่ ถึงได้เข้าใจว่าผู้หญิงสองคนนี้กำลังพูดถึง

อะไร

ใบหูของเขาแดงขึ้นมาทันที

เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย แล้วขยับออกห่างจากพวกเธอสองคน

เล็กน้อย

เฉิงยวนใช้หางตามองเขาแวบหนึ่งแล้วรีบเบนสายตากลับมา

อย่างรวดเร็ว ก่อนจะสนทนากับไจ๋โหรวต่อ

รถมุ่งหน้าไปยังมณฑลหนานตลอดเส้นทาง แทบไม่ได้หยุดพัก

“ไม่จริง เส้นทางนี้มันไม่มีสัญญาณเลย!” ไจ๋โหรวตบ

โทรศัพท์มือถือ “พวกเราทุกคนไม่มีสัญญาณเลยเหรอ”

ซู่เซี่ยงหยางทำหน้าจริงจัง “ครั้งนี้พวกเรากำลังปฏิบัติภารกิจลับ

เนื่องจากมีบุคลากรหลากหลาย ดังนั้นสัญญาณตลอดเส้นทางจึงถูก

ปิดกั้นไว้”

ไจ๋โหรวที่กำลังบ่นอยู่หุบปากทันที

ซู่เซี่ยงหยางพูดต่อ “หลังจากเข้าไปในมณฑลหนานแล้ว

สัญญาณในโรงแรมก็จะถูกปิดกั้นด้วย หวังว่าทุกคนจะเข้าใจนะ”

“เข้าใจ ๆ!”

“ภารกิจลับย่อมสมควรต้องรักษาความลับ”

ทุกคนต่างพูดคุยกันอย่างออกรสโดยไม่บ่นแม้แต่น้อย

ซู่เซี่ยงหยางแกล้งทำเป็นบังเอิญมองเฉิงยวน แต่กลับสบกับ

ดวงตาที่เหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ใช่ของเฉิงยวน มันยิ่งทำให้ใจเขาเต้น

แรงขึ้นมาทันที

เฉิงยวนคงไม่ได้สังเกตเห็นอะไรใช่ไหม!

พอเข้าไปโรงแรมแล้ว หยวนเส้าหยินก็ย้ายไปพักห้องที่ติด

กับเฉิงยวน

เขามองจิ่งเจียเหยียนพากลุ่มคนเข้าไปในห้องของเฉิงยวนแล้ว

ไม่ออกมาอยู่นาน ก่อนตะรีบโทรหาซู่เซี่ยงหยางด้วยความกังวล

“จิ่งเจียเหยียนกับพวกเข้าไปแล้วครับ หัวหน้าซู่ พวกเขาคงไม่

ทำอะไรผิดพลาดใช่ไหม!”

ซู่เซี่ยงหยาง “ก่อนที่ฉันจะกลับมาก็ได้คุยโทรศัพท์กับพวก

จิ่งเจียเหยียนแล้ว ฉันกำชับหัวหว่าน หูเสี่ยวหลี รวมถึงซุนหย่าจิ้ง

ด้วย”

“พวกเธอน่าจะควบคุมเฉิงยวนได้นะ!”

หยวนเส้าหยินมองไปทางห้องข้าง ๆ

เขารู้สึกว่ามันค่อนข้างจะยากสักหน่อย

ในห้องข้าง ๆ

เฉิงยวนกอดอก จ้องมองทุกคนที่นั่งเรียงแถวกันด้วยสายตาเย็น

ชา สายตาของเธอกวาดมองจากจั่วโยวโยวไปจนถึงปิ่งจ้าวถังที่อายุ

น้อยที่สุด

ทุกคนที่ถูกเธอมองต่างก็เบือนหน้าหนี ไม่กล้าสบตากับเธอ

เฉิงยวนแค่นเสียงเย็นชา ทุกคนก็พลันยืดตัวตรงทันที

“ดูพวกเจ้าสิ แต่ละคนทำหน้าตาเหมือนทำผิดทั้งนั้น ข้าไม่

จำเป็นต้องถามก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!”

ทุกคนเบิกตากว้าง

เฉิงยวนเดินวนหนึ่งรอบ “ก็แค่เรื่องของสวีจิ้นเท่านั้นเอง จำเป็น

จะต้องปิดบังข้าด้วยหรือ?”

จิ่งเจียเหยียน “ยวนยวน เธอรู้แล้วหรือ?”

ซุนหย่าจิ้งตบหัวจิ่งเจียเหยียนเบา ๆ แล้วพูดว่า “เธอกำลังหลอก

พวกเรา! พอเธอเอ่ยปากก็เท่ากับยอมรับแล้ว”

หูเสี่ยวหลีเอามือกุมหน้าผาก “พอเธอเอ่ยปากก็ไม่ได้ยอมรับ

เหมือนกันหรอกเหรอ?”

จั่วโยวโยว “ยวนยวนเป็นคนฉลาด พวกเราปิดบังเธอไม่ได้

หรอก”

หัวหว่านถอนหายใจ “บอกแล้วว่าให้ตกลงกันดี ๆ ก่อน คนที่ไม่

เก่งเรื่องโกหกอย่าเพิ่งเอ่ยปาก ให้จิ้งจิ้งกับเสี่ยวหลีจัดการทุกอย่าง

เถอะ”

พวกเขาพูดคุยกันจอแจ ส่วนเฉิงยวนก็มองด้วยสายตาเย็นชา

หลังจากที่ทุกคนเงียบลง เธอจึงเอ่ยปากขึ้นช้า ๆ “ดูจากสีหน้า

โกรธ ๆ และไม่ยอมรับของพวกเจ้าแล้ว สวีจิ้นคงกลับไปเป็นเจี่ยซีแล้ว

ใช่ไหม?”

ทุกคนเงียบกริบทันทีราวกับไก่ตาย

เฉิงยวน “เขากับสั่วอิงมีความสัมพันธ์กันเหรอ?”

ทุกคนก้มตาลง ไม่กล้าสบตากับเธอ

เฉิงยวน “และทุกคนก็รู้เรื่องนี้อีก!”

จิ่งเจียเหยียนปลอบเธอด้วยความระมัดระวัง “ยวนยวน! เธออย่า

โกรธเลยนะ ตอนนี้เธออยู่ในสถานการณ์ที่พิเศษ ไม่ควรโกรธมาก

เกินไป ลั่วลั่วเองก็ยังไม่อยู่ด้วย”

เฉิงยวน “พวกเจ้าดูถูกข้าเกินไปแล้วนะ! คิดว่าข้าจะไม่สนใจ

อะไรเลยเพราะผู้ชายคนเดียวงั้นเหรอ?”

ซุนหย่าจิ้ง “แต่นั่นมันสวีจิ้นนะ!”

หูเสี่ยวหลีก็พูดเบา ๆ “รักแรก รักแรกที่ข้ามกาลเวลามาเป็นพัน

ปีเชียวนะ”

เฉิงยวน “…ก็แค่ผู้ชายคนหนึ่งเท่านั้นแหละ”

ซุนหย่าจิ้งสงสัย “เธอไม่โกรธเหรอจริง ๆ ? ไม่โมโหเลยเหรอ?

ไม่เคียดแค้นจนกลายเป็นผีร้ายเหรอ?”

เฉิงยวน “ไม่มีทาง!”

“ข้าจะไม่แอบทำอะไรลับหลังด้วย”

“ไม่มีวัน”