เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1749 จะไปหรือไม่ไป
สั่วเฟิงโกรธจนหน้ำเปลี่ยนสีเพรำะค ำพูดของไจ๋โหรว
เธอก ำถ้วยชำแน่นจนนิ้วมือเป็นสีขำว หำยใจหอบถี่
คนตระกูลสั่วก็โกรธจนตำถลึง เพรำะค ำพูดของไจ๋โหรว
เหมือนกัน
แต่ไจ๋โหรวยังคงมีสีหน้ำแบบเดิม ยิ้มอย่ำงใสซื่อ บริสุทธิ์ไร้
เดียงสำ
สั่วเฟิงหำยใจเข้ำลึก ๆ แล้วพูดว่ำ “พวกเรำต้องท ำยังไง คุณเฉิง
ถึงจะยอมไป?”
เฉิงยวนก ำลังจะพูด แต่ไจ๋โหรวกดเธอให้เแนบอกตัวเองแน่น
แล้วใช้มือข้ำงหนึ่งปิดปำกเธอไว้
“ทิ้งบัตรเชิญไว้ จองที่นั่งโต๊ะหลักไว้ เพิ่มขั้นตอนพิธีกำรทั้งหมด
เข้ำไป”
“จะไปหรือไม่ไป พวกเรำจะปรึกษำกันอีกทีค่ะ”
“พอถึงเวลำ หัวหน้ำตระกูลสั่วก็จะรู้เองว่ำยยวนยวนของเรำจะไป
ไม่ไป!”
สั่วเฟิงวำงถ้วยชำลงอย่ำงแรง แล้วพำคนตระกูลสั่วจำกไป
พอออกจำกโรงแรม คนตระกูลสั่วก็ถำมด้วยควำมกังวลเล็กน้อย
“หัวหน้ำตระกูล เฉิงยวนจะไปไหมครับ?”
สั่วเฟิงมองไปทำงโรงแรมด้วยสำยตำเย็นชำ “เธอจะต้องไป”
คนตระกูลสั่วหัวเรำะเยำะ “ไจ๋โหรวคนนี้ไม่มีมำรยำทเลย พอเจี่ย
ซีกับสั่วอิงจะแต่งงำนกัน ตระกูลสั่วของเรำก็ถือว่ำเป็นฝ่ำยชนะ
จะต้องสั่งสอนไจ๋โหรวให้หนัก ๆ ”
สั่วเฟิง “ถึงตอนนั้น ตระกูลไจ๋ก็คงจะจัดกำรกับเด็กคนนั้นเองแล้ว
ไม่มำถึงมือพวกเรำหรอก”
“ก็จริงนะครับ!”
รถของตระกูลสั่วแล่นออกไป
ภำยในห้อง เฉิงยวนสะบัดไจ๋โหรวออก ก่อนจะมองไจ๋โหรวด้วยสี
หน้ำเหนื่อยหน่ำย
ไจ๋โหรวท ำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ใช้นิ้วสองนิ้วหยิบบัตรเชิญ
งำนแต่งงำนบนโต๊ะขึ้นมำด้วยท่ำทีรังเกียจ
“บัตรเชิญนี่ยังปั๊มทองด้วย!”
เฉิงยวนยังคงจ้องเธออยู่
ไจ๋โหรวเปิดบัตรเชิญดู “ชื่อบนบัตรเชิญเขียนด้วยมือเองด้วย ดู
เหมือนพวกเขำจะให้ควำมส ำคัญกับเธอมำกเลยนะ ยวนยวน!”
“บัตรเชิญของพวกเรำทั้งหมดเป็นแบบพิมพ์ มีเพียงชื่อของเธอ
เท่ำนั้นที่เขียนด้วยลำยมือ”
เฉิงยวนยังคงจ้องมองไจ๋โหรวตำเขม็ง
ไจ๋โหรววำงบัตรเชิญงำนแต่งงำนไว้ แล้วหันหน้ำไปคุยกับจี้ไจ่
และหยวนเส้ำหยิน
หลังจำกคุยกันสักพัก เธอหันกลับมำอีกครั้งและเห็นดวงตำผีที่
เบิกกว้ำงของเฉิงยวน
ไจ๋โหรวมองเธออย่ำงจนปัญญำ “โธ่เอ๊ย! ยวนยวน เธอดูสิ
ตระกูลสั่วเชิญเธอไปอย่ำงนี้ แน่นอนว่ำพวกเขำไม่ได้มีเจตนำดีอะไร
หรอก!”
“พวกเขำทั้งมำเชิญด้วยตัวเอง ทั้งยอมท ำตำมข้อเรียกร้อง
วุ่นวำยพวกนั้น เป็นเพรำะต้องมีแผนร้ำยอะไรสักอย่ำงแน่ ๆ !”
“พวกเรำไม่ควรติดกับดักของพวกเขำนะ!”
เฉิงยวนกลอกตำ “ถึงเจ้ำไม่ให้ข้ำไป ตระกูลสั่วก็ต้องมีวิธีบังคับ
ให้ข้ำไปอยู่ดี”
ไจ๋โหรว “ตระกูลสั่วจะท ำอะไรได้? ตอนนี้พวกเขำก็แค่จับตำดูสวี
จิ้นไม่ใช่เหรอ? ถ้ำเรำไม่สนใจสวีจิ้น แล้วพวกเขำจะจับตำดูอะไรได้
อีก?”
จี้ไจ่กลับเห็นต่ำงออกไป “ตระกูลสั่วมีอ ำนำจมำก แถมตอนนี้ก็
เป็นช่วงส ำคัญที่สุดของบุพเพสิบชำติ เพื่อให้บรรลุเป้ำหมำย พวก
เขำย่อมไม่เลือกวิธีกำรแล้ว”
“ผมเองก็คิดว่ำตระกูลสั่วมีแผนส ำรองอยู่เหมือนกัน”
หยวนเส้ำหยินเห็นด้วยกับค ำพูดของจี้ไจ่
“แล้วตระกูลสั่วจะท ำอะไรได้ล่ะ? ยวนยวนอยู่ที่นี่ก็ปลอดภัยแล้ว
ตรำบใดที่ยวนยวนไม่ออกไปจำกโรงแรม ค่ำยกลนี้ก็สำมำรถปกป้อง
เธอได้”
ไจ๋โหรวขมวดคิ้วครุ่นคิด แต่ก็คิดอะไรไม่ออก
จี้ไจ่กับหยวนเส้ำหยินจึงรำยงำนเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นให้ซู่เซี่ยงหยำง
ฟัง
เนื่องจำกมีเรื่องของโลกอื่น ช่วงนี้ซู่เซี่ยงหยำงจึงอยู่ที่ตี้จิงเพื่อ
รำยงำนเบื้องบนตลอด
“ถ้ำตระกูลสั่วจะลงมือ พวกเขำต้องจับตำดูคนรอบตัวเธอแน่
พวกนำยไม่เพียงต้องดูแลเฉิงยวนเท่ำนั้น แต่ยังต้องดูแลคนรอบตัว
เธอด้วย!”
จี้ไจ่ก็คิดเช่นเดียวกัน
ซู่เซี่ยงหยำงเตือนว่ำ “พวกนำงเองก็ต้องระวังด้วยนะ”
หลังจำกวำงสำย จี้ไจ่ก็จัดกำรเพิ่มจ ำนวนนักพรตอีกหลำยคนไว้
รอบตัวเฉิงยวน
เขำยังสั่งให้ซุนหย่ำจิ้งกับหูเสี่ยวหลีก ำชับจิ่งเจียเหยียนและคน
อื่น ๆ ด้วย
หลำยวันผ่ำนไปอย่ำงรวดเร็ว แต่กลับดูยำวนำน
ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น
วันพรุ่งนี้จะถึงวันแต่งงำนของสองตระกูลแล้ว คนทั้งองค์กรจึง
ต่ำงเตรียมพร้อมอย่ำงเข้มงวด