เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1750 ให้เฉิงยวนไปยั่วยวนเจี่ยซี
เฉิงยวนเปิดประตูออกมำ เห็นนักพรตหลำยคนยืนอยู่หน้ำประตู
เธอจึงปิดประตูไปอย่ำงจนใจอีกครั้ง พอเดินไปที่ริมหน้ำต่ำง ก็ยังเห็น
นักพรตสองคนยืนพิงก ำแพงอยู่ด้ำนนอกหน้ำต่ำง
“พวกเจ้ำระวังหน่อยนะ! อย่ำเผลอตกลงไป แล้วก็อย่ำให้คนถูก
ถ่ำยเอำไว้ด้วย!”
เธอปิดหน้ำต่ำงอย่ำงหมดแรง แล้วมองไปยังกลุ่มคนรวมถึงไจ๋
โหรวที่เบียดเสียดกันอยู่ในห้องของเธอ
พวกเขำก ำลังนั่งเล่นไพ่อยู่บนพรม
ไจ๋โหรว “ยวนยวน เธออย่ำคิดมำกเลย พวกเรำไม่มีทำงปล่อยให้
เธอออกไปข้ำงนอกแน่นอน”
เฉิงยวนสูดลมหำยใจ “ข้ำไม่ได้คิดจะออกไป แค่กังวลเกี่ยวกับ
แผนกำรของตระกูลสั่ว”
ไจ๋โหรวโยนไพ่ลง “พวกเมี่ยวเมี่ยวก็อยู่ในห้องนี้ ตระกูลสั่วจะมี
แผนอะไรได้? แผนของตระกูลสั่วก็คือกำรมุ่งเป้ำไปที่คนที่เธอรัก
ไม่ใช่เหรอ?”
“ตอนนี้คนที่เธอรัก นอกจำกสวีจิ้นแล้ว คนอื่นก็อยู่ที่นี่กันหมด”
“ยังมีเจ้ำนิกำยด้วย แต่ตอนนี้เจ้ำนิกำยอยู่โลกอื่น…”
ไจ๋โหรวขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้ำของเฉิงยวนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
เช่นกัน
ทั้งสองหันมำสบตำ จำกนั้นหัวใจก็เต้นแรงพร้อมกัน
ไจ๋โหรววำงไพ่ลง แล้วดึงกระดำษที่ติดอยู่บนใบหน้ำของตัวเอง
ออกอย่ำงรวดเร็ว “ไม่จริงใช่ไหม!”
สีหน้ำของเฉิงยวนก็เปลี่ยนไปแล้วเช่นกัน
ปัง ๆ ๆ
เสียงเคำะประตูดังขึ้นด้วยควำมรีบร้อนและรุนแรง
ไจ๋โหรววิ่งไปที่ประตูและเปิดมันออก จี้ไจ่ก ำลังยืนอยู่ตรงหน้ำ
ประตูด้วยสีหน้ำที่ดูแย่มำก “ลูกของลูกชำยคนโตของตระกูลฉู่ที่เพิ่ง
เกิด ก ำลังถูกวิญญำณร้ำยรบกวน”
“ตระกูลสั่วกล้ำดีเกินไปแล้ว! ตระกูลฉู่เป็นแค่คนธรรมดำนะ!”
ไจ๋โหรวโกรธจัดวิ่งออกไป “ยวนยวน เธออยู่ที่นี่นะ อย่ำออกไป
ไหน ฉันจะไปดูที่บ้ำนตระกูลฉู่เอง”
เธอพุ่งออกไปเหมือนวัวตัวหนึ่ง แต่กลับถูกจี้ไจ่คว้ำเอวไว้
พยำยำมห้ำมปรำมอย่ำงหนัก “ฉันกับเส้ำหยินไปที่บ้ำนตระกูลฉู่
มำแล้ว”
“พวกเรำยังพำหมอกว่ำนหว่ำนไปด้วย”
ไจ๋โหรวหยุดดิ้นรน หันกลับมำถำมทันที “หมอกว่ำนว่ำยังไง
บ้ำง?”
“พลังหยินเข้ำไปในร่ำงกำยเด็กนำนเกินไป สำมำรถน ำพลังหยิน
ออกมำได้ แต่ต้องใช้สมุนไพรพิเศษ”
เฉิงยวนขมวดคิ้ว “สมุนไพรพิเศษอยู่ที่ตระกูลสั่วใช่ไหม?”
จี้ไจ่พยักหน้ำ
ไจ๋โหรวแค่นหัวเรำะ “เพื่อจะบังคับให้ยวนยวนไปงำนแต่งงำน
ตระกูลสั่วถึงกับไม่สนใจหน้ำตำของตัวเองแล้วเหรอ?”
“พวกเขำถึงกับลงมือกับทำรกธรรมดำคนหนึ่งเลยนะ!”
“พวกเขำอยำกจะตำยหรือไง? ฉันไม่เชื่อหรอก นอกจำกตระกูล
สั่วแล้วไม่มีวิธีอื่นอีกแล้วเหรอ!”
“มี!” จี้ไจ่กล่ำว “แน่นอนว่ำมีวิธีอื่น และสำมำรถหำสมุนไพร
อย่ำงอื่นมำช่วยได้ด้วย แต่ต้องใช้เวลำ และเด็กคนนั้น…มีเวลำเหลือ
แค่สองวันเท่ำนั้น”
ไจ๋โหรว “…”
หยวนเส้ำหยินมองเฉิงยวนที่ไม่เผยสีหน้ำใด ๆ “พวกเรำติดต่อ
กับหัวหน้ำซู่แล้ว เขำบอกว่ำทุกอย่ำงขึ้นอยู่กับคุณ”
เฉิงยวนมีสีหน้ำเรียบเฉย “ลั่วลั่วไม่มีควำมรู้สึกอะไรกับคนใน
ตระกูลฉู่ แต่กับพี่ชำยคนโตของนำง ยังพอมีควำมรู้สึกต่อกันอยู่บ้ำง”
“เด็กคนนั้นเป็นหลำนสำวเพียงคนเดียวของนำงด้วย”
“ตอนนี้ลั่วลั่วยังไม่กลับมำ ข้ำไม่อำจปล่อยให้หลำนสำวของนำง
ต้องตกอยู่ในอันตรำยเพรำะข้ำ”
ในห้องเงียบลง
“ข้ำจะไปงำนแต่ง”
……
วันรุ่งขึ้น เฉิงยวนมำที่บ้ำนตระกูลสั่วแต่เช้ำพร้อมกับไจ๋โหรว
หยวนเส้ำหยิน และซุนหย่ำจิ้ง
ภำยในบ้ำนตระกูลสั่วประดับประดำไปด้วยโคมไฟและธงริ้วสีสัน
สดใส สมำชิกในตระกูลสั่วทุกคนแต่งกำยด้วยชุดโบรำณที่ดูงดงำม
ซุนหย่ำจิ้ง “เสแสร้งจริง ๆ !”
ไจ๋โหรวกล่ำวว่ำ “พวกเรำไปหำหัวหน้ำตระกูลสั่วกันเถอะ บอก
ให้เธอเอำสมุนไพรออกมำ”
หลังจำกพูดจบ เธอเห็นเฉิงยวนจ้องมองกำรตกแต่งรอบ ๆ อย่ำง
พินิจพิเครำะห์ “ยวนยวน…”
เฉิงยวนส่ำยหัว “ไม่เป็นไร”
แต่สำยตำของเธอยังคงจับจ้องอยู่ที่กำรตกแต่งในลำนบ้ำน
ทุกคนเข้ำไปในห้องโถง เห็นสั่วเฟิงนั่งอยู่บนเก้ำอี้ประธำน
เหลือบมองพวกเขำอย่ำงไม่แยแส
“คุณเฉิงยอมมำร่วมงำนจริง ๆ ด้วย ท ำให้บ้ำนตระกูลสั่วของ
พวกเรำมีสีสีนขึ้นมำกเลยทีเดียว!”
คนตระกูลสั่วที่อยู่ข้ำง ๆ พูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน “ก่อน
หน้ำนี้ไม่ใช่ว่ำดื้อด้ำนไม่ยอมมำเหรอ คงไม่ใช่…”
อีกฝ่ำยพูดยังไม่ทันจบ ก็ถูกซุนหย่ำจิ้งขัดจังหวะเสียก่อน “รีบ
เอำสมุนไพรออกมำเดี๋ยวนี้ ไม่อย่ำงนั้นพวกเรำจะให้เฉิงยวนไป
ยั่วยวนเจี่ยซี”
YOU MAY ALSO LIKE
