เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1767 ฉันต้องไปหาเจี่ยซี
ก่อนหน้านี้ในกลุ่มบริษัทมีข่าวลือว่าปรมาจารย์ฉู่จะไม่มีวัน
กลับมาอีก แต่ข่าวลือนี้ก็หายไปอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้ ปรมาจารย์ฉู่กลับมาแล้ว ทำให้คนพวกนั้นเสียหน้าได้
พอดี
เลขาเดินออกไปแล้วรีบหยิบโทรศัพท์ออกมา จัดการส่งข้อความ
ในกลุ่มทันที
[ฉันขอเป็นพยานด้วยตาตัวเอง ปรมาจารย์ฉู่กลับมาแล้ว]
พอข้อความนี้ถูกส่งไป ในกลุ่มใหญ่ที่เงียบไปหลายเดือนก็
คึกคักขึ้นมาทันควัน
[จริงหรือเปล่า? ถ้าจริง ฉันคงต้องไปแก้บนแล้วล่ะ!]
[ฮือ ๆ ๆ ปรมาจารย์ฉู่กลับมาแล้วจริง ๆ คราวนี้พวกเราจะได้หยุด
งานแล้วใช่ไหม!]
[อยากหาเงิน แต่ก็อยากใช้เงินนะ! ขอเวลาใช้เงินหน่อย!]
ข้อความในกลุ่มคึกคักมาก
แต่ในห้องพักกลับยังคงเงียบเหมือนเดิม
ฉู่ลั่วนั่งดูเอกสารอยู่บนโซฟาสักครู่ แล้วจู่ ๆ เธอก็ลุกพรวด
ขึ้นมา “ตอนที่สวีจิ้นกลับเข้าร่างของเจี่ยซี เขาเคยไปหาสั่วอิง”
“ใช่” ฮั่วเซียวหมิงปิดคอมพิวเตอร์ เขาได้ตรวจสอบข้อมูลเหล่านี้
ทั้งหมดแล้ว
“หลังจากที่เขาไปหาสั่วอิงแล้ว ก็กลับมาที่บ้านตระกูลเจี่ย แล้ว
กลับไปเป็นเจี่ยซีอีกครั้ง”
ฉู่ลั่วถือเอกสารไว้ ก้มหน้าจ้องมองมันอยู่พักใหญ่ “ฉันต้องไปหา
เจี่ยซี”
“เจี่ยซีอยู่ในโรงแรม เขายังอยู่ในขั้นตอนที่ได้รับการปกป้อง
จนกว่าเรื่องของตระกูลสั่วจะได้รับการแก้ไข”
ฉู่ลั่วถือเอกสารมาที่ห้องพักของเจี่ยซีพร้อมกับฮั่วเซียวหมิง
“ใช่ สวีจิ้นเคยพบสั่วอิง” เจี่ยซียังคงมีความทรงจำส่วนนี้ “สั่วอิง
เต็มใจจะตาย”
ฉู่ลั่ว “…เต็มใจจะตาย?”
เจี่ยซีพยักหน้า “มันแปลกมากใช่ไหม?”
ฉู่ลั่ว “…แต่เธอชอบคุณมากนะ!”
“เธอไม่ได้ชอบผม เธอจำเป็นต้องชอบผม หรือพูดอีกอย่างคือ
เธอสามารถชอบได้แค่ผมเท่านั้น” เจี่ยซีพิงโซฟา “จริง ๆ แล้วสั่วอิง
ได้ความทรงจำมาบางส่วน แม้จะไม่ใช่ทั้งหมด แต่ก็ใกล้เคียง”
“ในความทรงจำของสั่วอิง สั่วหลิงก็ไม่ได้ชอบสวีจิ้นมานานมาก
แล้ว บางทีอาจจะตั้งแต่ชาติที่สอง เธอรู้สึกเบื่อหน่ายแล้ว แต่เพราะถูก
ผูกกันด้วยบุพเพ เพื่อให้บุพเพสิบชาติสำเร็จและบรรลุ เธอจึง
จำเป็นต้องดำเนินการต่อไป”
“จริง ๆ แล้ว ทุกชาติสวีจิ้นก็ไม่ได้เต็มใจ ต้องให้สั่วหลิงวางแผนที
ละขั้นตอน สั่วหลิงเองก็เบื่อหน่าย”
“เธอกลับมาที่ตระกูลสั่ว เข้าไปในกระถางสัมฤทธิ์ยักษ์ หลังจาก
ออกมา เธอก็เรียนรู้วิชาแยกวิญญาณ แยกวิญญาณออกมาหนึ่งดวง
และให้มันไปประสบกับบุพเพสิบชาติ”
“และเพราะไม่ต้องผ่านการเวียนว่ายตายเกิด สั่วหลิงก็เริ่มทำ
หน้าที่เป็นหัวหน้าตระกูลสั่ว วางแผนสร้างเรื่องราวความรักของพวก
เขาชาติแล้วชาติเล่า”
เจี่ยซีพูดด้วยน้าเสียงสงบนิ่ง ราวกับมันไม่มีผลกระทบอะไรกับ
เขา
แต่ฮั่วเซียวหมิงกับฉู่ลั่วต่างมองเห็นความเย็นชาในดวงตาของ
เขา
“แค่เรื่องนี้เรื่องเดียว สั่วอิง…คงไม่ง่ายที่เธอจะทรยศสั่วหลิง” การ
พึ่งพิงของสั่วอิงที่มีต่อสั่วเฟิงนั้นเกินกว่าการพึ่งพิงที่มีต่อพ่อแม่และ
ญาติพี่น้องเสียอีก
เจี่ยซียิ้มเยาะตัวเอง “แน่นอนว่ายังมีเรื่องอื่นอีก”
เขาพูดเสียงเย็น “สำหรับสั่งหลิงแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยง…หลีกเลี่ยง
การแบ่งบุญกุศล เพื่อไม่ให้ลูกหลานรุ่นหลังนำวิธีการนี้ไปใช้
ลูกหลานทุกชาติภพจึงถูกฆ่าทิ้งทั้งหมด ไม่เหลือสักคน”
ฉู่ลั่ว “…”
เจี่ยซีมองฉู่ลั่ว “หลังจากสั่วอิงรู้เรื่องพวกนี้ก็ตกลงรับเงื่อนไข
ของสวีจิ้น ช่วยสวีจิ้นฆ่าสั่วเฟิง”
“เธอไม่อยากเป็นของเล่นของใครอีกต่อไป ยิ่งไม่อยากให้ลูก
ของตัวเองถูกฆ่าตามอำเภอใจ”
เจี่ยซี “น่าเสียดายที่แผนการของสวีจิ้นไม่สำเร็จ สั่วหลิงเก่งกว่า
ที่พวกเราคิดเอาไว้มาก!”
เขามองฉู่ลั่ว “พวกคุณหาเฉิงยวนเจอหรือยัง?”
“อืม เธออยู่ที่ตระกูลสั่ว ในกระถางสัมฤทธิ์ยักษ์”
เจี่ยซี “คุณจะช่วยเธอใช่ไหม?”
“ใช่”
ฉู่ลั่วลุกขึ้นยืน เจี่ยซีก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน “ถ้ามีอะไรที่ต้องการให้
ผมช่วย ปรมาจารย์ฉู่ก็บอกได้เลยนะครับ”
“ฉันคิดว่าทั้งสวีจิ้นกับเฉิงยวน คงต่างก็หวังให้คุณเป็นเจี่ยซี และ
ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องเวรกรรมเมื่อพันปีก่อนอีก”
เจี่ยซี “…”
ฉู่ลั่วพาฮั่วเซียวหมิงกลับมาที่ห้อง เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้ว
ติดต่อไปหาซู่เซี่ยงหยาง
ฮั่วเซียวหมิงถามขึ้น “คุณจะเข้าไปในกระถางสัมฤทธิ์ยักษ์ใช่
ไหม?”
“อืม”
หลังวางสายแล้ว ฉู่ลั่วก็มองฮั่วเซียวหมิง ก่อนจะเดินเข้าไปกอด
เขา “ฉันต้องไป”