เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1782 ประตูแดนเทพก าลังจะเปิด
ฉู่ลั่วไม่ทันจะตอบ ยมทูตดำก็เอ่ยขึ้นว่า “ประตูแดนเทพกำลังจะ
เปิดแล้วครับ! นี่เป็นเรื่องใหญ่ของทั้งสามภพเลยนะ! พวกท่านพญา
ยมราชบอกว่า แค่ประตูแดนเทพเปิด ปรมาจารย์ฉู่ก็จะสามารถขึ้น
สวรรค์ไปได้แน่นอน และไม่ใช่การขึ้นสวรรค์อย่างของลัทธิเต๋าด้วย
เพราะปรมาจารย์ฉู่ไม่ได้สังกัดสำนักไหนนี่นา! พอขึ้นสวรรค์ครั้งนี้
ตำแหน่งในแดนเทพก็จะไม่ต่าต้อย แถมมีสวรรค์เป็นของตัวเองด้วย”
ฉู่ลั่ว “ฉันอยากพบพญายมราชค่ะ”
ยมทูตขาวดำสบตากัน “พวกท่านพญายมราชกำลังยุ่งครับ”
“บอกพญายมราชว่า ฉันไม่อยากบุกเข้าวังยมราชค่ะ”
ยมทูตขาว “…”
ยมทูตดำรู้สึกจนปัญญา “ปรมาจารย์ฉู่ พวกเราพูดมาตั้ง
มากมายขนาดนี้ คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอครับ?”
“ฉันเข้าใจแล้วค่ะ! แต่ฉันต้องการพบพญายมราช”
ยมทูตขาวดำ “…”
นี่เธอเข้าใจจริง ๆ หรือแกล้งเข้าใจกันแน่!
“ที่พวกคุณไม่ไปรายงานอย่างนี้ หรือว่าต้องการให้ฉันบุกเข้าไป
ต่อหน้าเหล่ายมทูตและวิญญาณคะ?”
ด้วยการมาถึงของฉู่ลั่ว ข่าวสารที่ได้รับทำให้ยมทูตและ
วิญญาณจำนวนมากหลั่งไหลมาที่นี่
แต่เพราะเกรงใจยมทูตขาวดำ ตอนนี้พวกเขาจึงไม่กล้าเข้าใกล้
ยมทูตขาวดำมองไปทั้งสองฝากฝั่ง แล้วถอนหายใจเบา ๆ “ฉันจะ
ถามวังยมราช”
ยมทูตขาวหันหลังเดินไปถาม
ยมทูตดำยังคงยืนอยู่ที่เดิม เขามองฉู่ลั่วพลางถอนหายใจ
“ปรมาจารย์ฉู่ ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วยครับ? ประตูสู่แดนเทพเปิดแล้ว
คุณไม่อยากขึ้นสวรรค์เหรอ?”
“อยากสิคะ!”
“แล้วทำไมคุณถึงยังจะ…”
“ฉันยังมีเรื่องที่สำคัญกว่าการขึ้นสวรรค์ค่ะ”
ยมทูตดำไม่สามารถโน้มน้าวเธอต่อไปได้แล้ว
ตามหลักการของเรื่องผลประโยชน์ ตอนนี้ฉู่ลั่วไม่ต้องจัดการ
อะไรทั้งสิ้น เพียงแค่รอให้ประตูสู่แดนเทพเปิดออก รับการทดสอบ
จากอสนีบาตสวรรค์ แล้วก็บินขึ้นสวรรค์ไปเลย
ด้วยบุญกุศลและพลังบำเพ็ญที่ฉู่ลั่วมีอยู่ในตอนนี้ หลังจากบรรลุ
ขึ้นสวรรค์แล้ว เธอก็จะไม่ใช่แค่เทพองค์เล็ก ๆ ธรรมดา แต่จะสามารถ
มีสวรรค์ชั้นฟ้าเป็นของตัวเองนอกเหนือจากสวรรค์ชั้นที่เก้าสิบเก้า
ได้เลย
เหมือนกับที่จักรพรรดิเสินหนงเหยียน เทพแห่งการเกษตรเคย
บรรลุขึ้นสวรรค์ด้วยบุญกุศลอันยิ่งใหญ่มาก่อน
แต่ตอนนี้คำพูดโน้มน้าวเหล่านี้ไม่สามารถเอ่ยออกมาได้อีกแล้ว
ยมทูตดำทั้งเคารพนับถือฉู่ลั่ว และอิจฉาคนที่ชื่อเฉิงยวนอยู่บ้าง
เป็นไปได้ว่าพญายมราชคงจะตกลงให้ปรมาจารย์ฉู่เข้าพบแน่
และไม่นาน ยมทูตขาวก็กลับมา “ท่านพญายมราชตกลงจะให้
ปรมาจารย์เข้าพบแล้วครับ”
ยมทูตขาวดำพาฉู่ลั่วไปยังวังยมราชด้วยกัน เหลือเพียงยมทูต
และวิญญาณที่ยืนจ้องหน้ากันอยู่ที่เดิม
“ได้ยินมาว่าปรมาจารย์ฉู่จะพาเธอออกไปยังโลกอื่นอีกครั้งหนึ่ง”
“เหมือนว่าเป็นเพราะผีสาวพันปีที่ชื่อเฉิงยวน เห็นว่าผีสาวคนนั้น
ถูกตระกูลสั่วของลัทธิเต๋าทำร้าย เธอก็เลยไม่เพียงทำลายครอบครัว
คนอื่น แต่ยังทำลายกระถางสัมฤทธิ์โบราณของพวกเขาด้วย”
“ตระกูลสั่วของลัทธิเต๋า? ก็คือพวกวิญญาณที่เรียกร้องให้ท่าน
พญายมราชส่งยมทูตขึ้นไปลงโทษเมื่อเร็ว ๆ นี้ใช่ไหม? ที่ทำให้
ปรโลกวุ่นวายไปหมดน่ะ!”
“เป็นพวกเขานั่นแหละ! อาศัยว่าตัวเองเป็นนักพรตเต๋า บอกว่า
ต้องการให้ท่านพญายมราชมอบความยุติธรรมให้พวกเขา ใครจะรู้
ว่าท่านพญายมราชไม่แม้แต่จะพบพวกเขาด้วยซ้า”
“นั่นไง นั่นแหละพวกเขา!”
วิญญาณทั้งหมดมองไป เห็นยมทูตรับวิญญาณสองคนลาก
วิญญาณสิบกว่าดวงที่สวมชุดลัทธิเต๋า แต่ละคนเชิดหน้าจมูกชี้ฟ้า
พอเห็นพวกวิญญาณเหล่านั้นก็ต่างแสดงสีหน้าดูถูกออกมา
คนที่นำอยู่ด้านหน้าเป็นชายชรา “ขอถามว่าท่านยมทูตจะพา
พวกเราไปที่ไหน? ได้ยินว่าฉู่ลั่วมาที่ปรโลกแล้ว หรือว่าจะให้พวกเรา
ไปเผชิญหน้ากับเธอ”
”
เผชิญหน้า?! ถ้าไม่ใช่เพราะฉู่ลั่ว พวกเราคนตระกูลสั่วก็คงไม่
ตายมากมายขนาดนี้!”
“เธอยังกล้าปกป้องเฉิงยวนคนนั้นอีก! เธอยังเป็นเจ้านิกายอยู่
ไหม?”
“พวกท่านจะต้องสอบสวนผู้หญิงคนนี้อย่างละเอียด เธอไม่ได้ทำ
แค่เรื่องชั่วเรื่องเดียวเท่านั้น!”
ทุกคนต่างโกรธแค้นราวกับจะกินเลือดกินเนื้อฉู่ลั่วกับเฉิงยวนให้
รู้แล้วรู้รอด!