เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1783 คุ้มค่าหรือเปล่า

ถ้าไม่ใช่เพราะเฉิงยวน ตระกูลสั่วของพวกเขาก็จะได้รับบุญกุศล

จากบุพเพสิบชาติและบรรลุขึ้นสวรรค์ไปแล้ว

ขอแค่ประตูสู่แดนเทพเปิดออก ตระกูลสั่วก็จะได้ขึ้นสวรรค์

ด้วยกันทั้งหมด ถึงตอนนั้นพวกเขาก็จะได้รับผลประโยชน์ไปด้วย

ทุกอย่างกำลังดำเนินไปด้วยดีแท้ ๆ

แต่ทั้งหมดถูกทำลายลงเพราะเฉิงยวน แถมเธอยังกล้าทำลาย

พลังศักดิ์สิทธิ์ในกระถางสัมฤทธิ์ยักษ์ของพวกเขาอีก

ช่างกล้าดีเหลือเกิน!

พวกเขาจะต้องให้พญายมราชลงโทษฉู่ลั่วกับเฉิงยวนให้ได้!

คนตระกูลสั่วตะโกนโวยวาย

ยมทูตรับวิญญาณที่เดินนำหันกลับมามองพวกเขาอย่างเชื่องช้า

“พวกแกกำลังพูดเรื่องตลกอะไรกัน! ใครจะพาพวกแกไปเจอหน้ากับ

ปรมาจารย์ฉู่ พวกเรากำลังพาพวกแกไปรับการพิพากษาต่างหาก

ตัดสินความดีความชั่ว กำหนดการเวียนว่ายตายเกิด!”

คนตระกูลสั่วที่เดิมทียังตะโกนโวยวายอยู่ ต่างพากันตะลึง

ชายชราที่เป็นหัวหน้ายื่นมือสั่นเทาออกไปคว้าตัวยมทูตรับ

วิญญาณเอาไว้ “ท่านยมทูต พวกเราล้วนเป็นนักพรตนะ!”

ยมทูตรับวิญญาณ “เป็นนักพรตแล้วยังไง? เป็นนักพรตแล้วก็ไม่

ถูกตัดสินความดีความชั่ว กำหนดการเวียนว่ายตายเกิดเหรอ? ถ้า

พวกแกไม่อยากเวียนว่ายตายเกิดก็ได้ แต่ต้องถูกตัดสินความดีความ

ชั่ว หากไร้ความผิด ก็สามารถอยู่ในปรโลกได้ แต่หากมีความผิด ก็

ต้องรับโทษเท่านั้น!”

ยมทูตรับวิญญาณอีกคนหนึ่งยิ้มพลางสะบัดโซ่ในมือ “พวกแก

ทุกคนเป็นนักพรตจากลัทธิเต๋า ไม่ต้องพูดฉันก็เชื่อว่าพวกแกเข้าใจ

บุญกุศลของบรรพบุรุษสามารถคุ้มครองพวกแกได้ ความชั่วร้ายของ

บรรพบุรุษก็ย่อมตกทอดมาถึงพวกแกได้เหมือนกัน คนธรรมดาไม่มี

เรื่องนี้ แต่สำหรับลัทธิเต๋าแล้ว ย่อมมีกฎเกณฑ์ที่แตกต่างออกไป”

ชายชรา “ท่านยมทูตหมายความว่ายังไง”

ยมทูตรับวิญญาณ “ไม่มีความหมายอะไร! แค่บอกให้พวกแกรู้

ว่า การทำลายบุพเพสิบชาติ การแย่งชิงสายสัมพันธ์ของคนอื่น การ

ทำลายล้างตระกูลคนอื่น การขับไล่ผีและควบคุมวิญญาณ ล้วนเป็น

การทำชั่ว!”

“แน่นอนว่าหากพวกแกไม่รู้เรื่อง ก็ย่อมไร้ความผิด แต่หากรู้

เรื่อง…โทษก็จะเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว!”

“ท้ายที่สุดแล้ว ยังไงพวกแกก็คือพวกนักพรตนี่นา!”

ชายชราสั่นสะท้านทั้งร่าง แม้จะเป็นวิญญาณแล้ว แต่ก็ยังรู้สึก

หวาดกลัวนัก

ตลอดทางที่เดินผ่าน วิญญาณและยมทูตทั้งหมดต่างจ้องมอง

พวกเขาด้วยสายตาน่าขนลุก

“คนพวกนี้แหละที่ทำร้ายตระกูลเฉิงจนตระกูลสั่วต้องพินาศ!”

“พวกเด็กน้อยตระกูลเฉิงตอนนี้ได้รับการดูแลจากปู่ทวดของฉัน

พวกเขาเป็นเด็กที่น่ารักและฉลาดมาก กำลังรอไปเกิดใหม่ใน

ครอบครัวของพวกเราอยู่ น่าสงสารจริง ๆ !”

“ตระกูลนักพรตเต๋าไม่มีใครดีเลยสักคน!”

“ใช่แล้ว! พวกเขายังคิดจะทำร้ายปรมาจารย์ฉู่อีก! จุ ๆ ๆ !”

เสียงเหล่านี้ดังพอจะทำให้วิญญาณของตระกูลสั่วที่เดินผ่านไป

ต่างรู้สึกหวาดกลัว ดูเหมือนว่าแม้พวกเขาจะตัดสินความดีความชั่ว

และไม่ต้องรับโทษ แต่ชีวิตในปรโลกก็คงไม่สุขสบายนัก

ฉู่ลั่วมีอิทธิพลในปรโลกมากขนาดนี้เลยเหรอ?

ปรโลกไม่สนใจเหรอ?

ปรโลกไม่กลัวเหรอ?

ณ วังยมราช

สิบวังยมราชมีระเบียบแบบแผนเคร่งครัด ทั้งหมดมองฉู่ลั่วลงมา

จากที่สูง “หากไม่ใช่เพราะนาง เจ้าก็คงมีหนทางของตัวเองให้เดิน

ต่อไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้เจ้าจะยอมสละทิ้งหนทางของตัวเองเพื่อ

ผีสาวพันปีตนหนึ่ง? เจ้ากำลังจะได้บรรลุขึ้นสวรรค์อยู่แล้วนะ!”

“มันคุ้มค่าหรือเปล่า?”

คุ้มค่าหรือเปล่า?

เสียงทุ้มต่าดังก้องไปทั่ววังไม่หยุดหย่อน

ฉู่ลั่วยังคงรักษาท่าทาง เงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย สีหน้าของเธอไม่

มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ เลย “ฉันหวังว่าพวกท่านพญายมราชจะเปิด

ประตูให้ฉันค่ะ”

ในโลกนี้ไม่มีเทพบรรพกาลอีกแล้ว

แต่ความสามารถของสิบวังยมราชก็ไม่ด้อยไปกว่าเทพบรรพ

กาลเลย

ซ่งตี้อ๋องกล่าว “เจ้าต้องการใช้บุญคุณที่ปรโลกติดค้างเจ้าอยู่

เหรอ?”

ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ไม่ใช่ค่ะ! แต่นี่คือข้อตกลงระหว่างฉันกับปรโลก!”

“ข้อตกลง?” ซ่งตี้อ๋องค้อมตัวลงเล็กน้อย กายธรรมอันยิ่งใหญ่

แทบจะกดทับลงมาบนตัวฉู่ลั่วแล้ว “ข้อตกลงอะไรกัน? หากเป็นคนที่

กำลังจะขึ้นสวรรค์ อาจจะมีคุณสมบัติพอจะทำข้อตกลงกับปรโลกได้

แต่ผู้บำเพ็ญธรรมดาคนหนึ่งที่กำลังจะไปโลกอื่น ไม่มีคุณสมบัติจะทำ

ข้อตกลงกับปรโลกหรอกนะ!”