เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1803 ต้องหาเจอแน่

แม้จะตรึงได้เพียงไม่กี่นาที แต่ก็ทำให้เฉิงยวนไม่กล้าเข้าใกล้เธอ

อีก

เธอยังคงไม่มีสติ ไม่นานก็เริ่มโจมตีฉู่ลั่วและกว่านหว่านอีกครั้ง

บางครั้งก็โจมตีรุ่ยอวิ๋นโจวด้วย

ฉู่ลั่วผลักเฉิงยวนออกไปอีกครั้งด้วยฝ่ามือ แล้วมองไปรอบ ๆ

“บรรยากาศที่นี่วุ่นวายมาก จนฉันไม่สามารถตรวจสอบได้ว่ามีสิ่งที่

พวกเราต้องการหรือเปล่า”

กว่านหว่าน [พวกเราค่อย ๆ หาทีละจุด สุดท้ายก็ต้องหาเจอแน่

ค่ะ]

โลกนี้มีพลังหยินหนาแน่น ซึ่งเป็นเรื่องดีสำหรับเฉิงยวน ไม่ต้อง

ใช้ยันต์คอยควบคุมเธอ และไม่ต้องกังวลว่าเธอจะทำร้ายสิ่งมีชีวิตอื่น

บางครั้งเฉิงยวนก็หายตัวไปหลายวัน แต่สุดท้ายก็ถูกดึงดูด

กลับมาด้วยกลิ่นอายของคนเป็น

บางครั้งเธอหายไปนานถึงครึ่งเดือน

ฉู่ลั่วก็ไม่เคยไปตามหาหรือจับตัวเธอกลับมาเลย

ปล่อยให้เป็นไปตามใจเธอ

เธออยากไปก็ไป

อยากกลับมาก็กลับมา

โลกใบนี้กว้างใหญ่มาก เพียงพอให้ผีร้ายอย่างเธอได้ทำอะไร

ตามใจชอบ

กระทั่งวันหนึ่ง เฉิงยวนที่เต็มไปด้วยความอาฆาตถูกกระแทกลง

พื้นอย่างแรง ตามมาด้วยเงาร่างที่เลือนราง

“ข้ารู้อยู่แล้วว่าเป็นของที่เจ้านำมา”

“ผู้อาวุโส!”

ฉู่ลั่วคิดว่าจะได้พบกับผู้อาวุโสในโลกอื่น แต่ไม่คิดว่าจะเป็นใน

สถานการณ์แบบนี้ “ไม่ทราบว่าเพื่อนของฉันทำอะไรผิดจนทำให้

คุณโกรธหรือเปล่าคะ”

ชายชราแค่นเสียงเย็นชา “ข้าพยายามอย่างยากลำบากเพื่อช่วย

สมุนไพรวิเศษต้นหนึ่ง แต่นางกลับทำลายมันเสียได้”

ฉู่ลั่ว “นี่เป็นความผิดของฉันเองค่ะ ก่อนหน้านี้เธอแค่ทำร้ายคน

ไม่เคยทำร้ายพืช ฉันเลยไม่ได้คิดอะไรมาก”

ใครจะคิดว่าเฉิงยวนจะทำร้ายต้นไม้ดอกไม้แบบนี้

ตอนนั้นเอง กว่านหว่านกลับเดินเข้ามาหาเธอกะทันหัน สีหน้า

ของเธอดูเคร่งเครียด แม้จะไม่พูดอะไร แต่ฉู่ลั่วก็เดาได้แล้ว “หว่าน

หว่าน คุณเจออะไรเหรอ? สมบัติล้าค่าสำหรับยวนยวนเหรอ?”

กว่านหว่านพยักหน้า

สีหน้าของฉู่ลั่วเปลี่ยนไปทันที

แต่กว่านหว่านกลับมองไปทางชายชรา

ชายชราถอนหายใจอย่างจนใจ แล้วยื่นมือออกมา “มันก็คือ

สมุนไพรวิเศษต้นนี้!”

พอสมุนไพรวิเศษถูกนำออกมา ก็ทำให้ฉู่ลั่วกับกว่านหว่านตาโต

ทันที

นี่คือหนึ่งในสมบัติล้าค่าที่ใช้รักษาเฉิงยวน พวกนางหามันเจอ

จริง ๆ

แถมยังหาเจอด้วยวิธีนี้

แม้แต่รุ่ยอวิ๋นโจวก็เดินเข้ามา “โชคดีจริง ๆ !”

ชายชรามองรุ่ยอวิ๋นโจวแวบหนึ่งโดยไม่พูดอะไร แล้วหันไปมอง

เฉิงยวนที่เขาโยนลงพื้นและไม่กล้าขยับตัว “เกิดอะไรขึ้นกับผีร้ายตน

นี้?”

“เธอเป็นเพื่อนของฉันค่ะ ฉันต้องการช่วยเธอ แต่ขาดสมบัติล้า

ค่าบางอย่าง ฉันเลยพาเธอมาหาดู”

ชายชรา “…”

“เจ้านี่ช่างกล้าจริง ๆ ถ้าหาไม่เจอจะทำอย่างไรเล่า?”

ฉู่ลั่วตอบ “ฉันก็จะพาเธอไปหาที่อื่น เราต้องหาเจอแน่นอนค่ะ”

อย่างน้อยก็ยังดีกว่าต้องมัดเฉิงยวนไว้เหมือนศพ

อย่างน้อยพออยู่ที่นี่ เธอก็ยังมีอิสระ

“ขอข้าดูหน่อยว่ายังขาดอะไรอีกบ้าง?”

กว่านหว่านรีบหยิบรายการออกมาส่งให้ชายชรา

ชายชรากวาดตาดูอย่างรวดเร็วแล้วส่งคืนให้ด้วยท่าทางไม่ใส่ใจ

“นับว่าพวกเจ้าโชคดี ของพวกนี้มีอยู่ที่นี่ทั้งหมด แต่ไม่รู้ว่าหลังจาก

ความวุ่นวายครั้งใหญ่ มันจะกระจัดกระจายไปอยู่ที่ไหนบ้าง”

“แค่รู้ว่าที่นี่มีพวกมันก็ดีแล้วค่ะ”

ฉู่ลั่วกับกว่านหว่านต่างรู้สึกดีใจ

ชายชรามองเฉิงยวนแล้วพูดว่า “แม้ว่าตอนนี้นางจะกลายเป็นผี

ร้ายไปแล้ว แต่ก็ยังมีโชคชะตาอยู่กับตัว”

ปกติแล้วเธอจะไม่ทำลายดอกไม้ใบหญ้า แต่กลับบังเอิญเจอ

สมุนไพรวิเศษที่ตัวเองต้องการพอดีแล้วไปทำลายมัน ถ้าไม่มี

โชคชะตาก็คงไม่อาจอธิบายได้

“ตอนนี้ปล่อยนางไว้แบบนี้ดีที่สุด หากให้นางไปหาเจอเอง บางที

อาจจะเร็วกว่าที่พวกเจ้าหาเสียอีก”

เขาโบกมือ พริบตานั้นพันธนาการบนตัวเฉิงยวนก็หายไป

วินาทีต่อมาเธอก็รีบจากไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

กว่านหว่านเห็นดังนั้นก็รีบให้สัญญาณมือกับฉู่ลั่ว และติดตาม

เฉิงยวนไปทันที

ชายชรากับฉู่ลั่วค่อย ๆ เดินตามหลังไป ส่วนด้านหลังพวกเขา

อีกทีคือรุ่ยอวิ๋นโจว

“เขาคนนั้น…มีฐานะไม่ธรรมดาสินะ?”

ฉู่ลั่วพยักหน้า “ค่ะ”