เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1807 คืออาจารย์

ฉู่ลั่วจึงบอก “แต่เดิมเขาก็อาศัยความยึดติดเพื่อประคองจิต

วิญญาณเสี้ยวนี้เอาไว้ ตอนนี้ความยึดติดสลายไปแล้ว เขาก็ไม่

จำเป็นต้องฝืนอีกต่อไป”

รุ่ยอวิ๋นโจวถาม “เขาไม่ได้อยากไปดูโลกเดิมเหรอครับ? ไม่ได้

อยากดูว่าพวกคุณเป็นอยู่ดีหรือเปล่าเหรอ? เขายังไม่ได้เห็นสิ่ง

เหล่านี้เลย แล้วความยึดติดของเขาจะสลายไปได้อย่างไรกันครับ?”

ฉู่ลั่วไม่ได้ตอบ แต่กลับหันมามองรุ่ยอวิ๋นโจว “นายก็มีความยึด

ติดเหมือนกัน”

รุ่ยอวิ๋นโจว “…”

“ความยึดติดของนายคืออะไรล่ะ?” ฉู่ลั่วถามอีก

รุ่ยอวิ๋นโจวเงียบไปอีกครั้ง ก่อนจะเดินตามหลังฉู่ลั่วเงียบ ๆ

กระทั่งค่ามืด รุ่ยอวิ๋นโจวจึงเอ่ยปากขึ้นกะทันหัน “คืออาจารย์

ครับ”

ฉู่ลั่ว “…”

ภายใต้แสงจันทร์สองดวง ความบริสุทธิ์บนใบหน้าของรุ่ยอวิ๋นโจ

วหายจนไปหมดสิ้น เขาจ้องมองฉู่ลั่วด้วยแววตาสงบนิ่ง “ความยึดติด

ของผมคืออาจารย์”

เขามองฉู่ลั่ว

ฉู่ลั่วกลับรู้สึกใจเต้นเล็กน้อย ความรู้สึกสั่นสะท้านไต่ขึ้นมาตาม

แผ่นหลัง

ตอนนั้นเองที่เสียงกรีดร้องของเฉิงเฉิงซุนดังมาแต่ไกล

“ปรมาจารย์! ปรมาจารย์…”

น้าเสียงนั้นเต็มไปด้วยความยินดีที่เก็บซ่อนไม่มิด

ฉู่ลั่วมองไป เห็นเฉิงเฉิงซุนวิ่งเข้ามา “ปรมาจารย์ ผมพบดอกไม้

วิเศษต้นหนึ่งแล้ว แต่ไม่รู้ว่าใช่…ใช่ต้นที่พี่สาวกว่านต้องการหรือ

เปล่า”

กว่านหว่านลุกขึ้นยืนแล้ว สีหน้าเธอตื่นเต้น “ไปดูกันเถอะ”

ทุกคนตามเฉิงเฉิงซุนไปยังจุดที่มีดอกไม้วิเศษ ยังไม่ทันเข้าใกล้

ก็เห็นเฉิงยวนเกาะอยู่บนต้นไม้ทั้งมือทั้งเท้า กำลังจ้องมองดอกไม้ที่

บานอยู่บนกิ่งไม้อย่างพินิจพิเคราะห์

พอรู้สึกถึงกลิ่นอายของคนเป็น ลมหายใจรอบตัวก็เปลี่ยนไป

และเธอโจมตีใส่ฉู่ลั่วทันที

เธอถูกตีกลับ

โจมตีใส่กว่านหว่าน

ถูกตีกลับอีกครั้ง

สุดท้ายก็โจมตีใส่รุ่ยอวิ๋นโจวอย่างชำนาญ แต่ก็ถูกรุ่ยอวิ๋นโจวต

รึงไว้กับที่

เฉิงเฉิงซุน “วันนี้ข้ามาตามหาอาหญิง ก็เห็นอาหญิงยืนอยู่ตรงนี้

พอข้ามองก็รู้สึกว่าดอกไม้วิเศษต้นนี้เหมือนกับที่พี่สาวกว่านบอก”

ทุกคนรอให้กว่านหว่านไปตรวจสอบดอกไม้วิเศษ

“เฉิงยวนมีโชคอยู่บ้างจริง ๆ ค่ะ”

สมบัติล้าค่าอย่างแรกก็ถูกเฉิงยวนค้นพบ

สมบัติล้าค่าอย่างสุดท้ายก็ถูกเฉิงยวนค้นพบเช่นกัน

“พี่สาวกว่านหมายความว่า หาครบแล้วหรือ?”

หัวใจของฉู่ลั่วเต้นแรง “หาครบแล้ว?”

กว่านหว่านเก็บดอกไม้วิเศษด้วยความระมัดระวัง จากนั้นยิ้มมอง

พวกเขา “ครบแล้วค่ะ!”

ครบแล้วเหรอ?

ครบแล้ว!

ไม่ใช่เพียงเฉิงเฉิงซุน แม้แต่วิญญาณบางดวงก็กอดคอกันด้วย

ความดีใจ “ในที่สุดก็หาครบแล้ว! ในที่สุดก็หาครบแล้ว!”

กว่านหว่านเดินไปหาเฉิงยวนที่ถูกตรึงไว้ “ตอนนี้มาดูกันว่าจะ

ได้ผลไหม?”

การเตรียมการไม่มีอะไรมากมาย เธอนำสมบัติล้าค่าทั้งหมด

ออกมาทันที แล้วโยนขึ้นไปในอากาศเบา ๆ

จากนั้นก็ปล่อยเข็มเงินที่พกติดตัวออกมา ปักพวกมันไว้กลาง

อากาศ ก่อเกิดเป็นวงกลมขนาดพอเหมาะ

ภายในวงกลมที่ล้อมด้วยเข็มเงิน สามารถกักสมบัติล้าค่าทั้งหมด

และเฉิงยวนไว้ภายในพอดี

ด้านในวงกลมนี้เฉิงยวนที่เดิมทีอยู่นิ่ง ๆ ฟื้นคืนการเคลื่อนไหว

เริ่มดิ้นรนจะพุ่งไปนอกวง

แต่เมื่อสัมผัสกับขอบวงกลม ก็ถูกดีดกลับมายังจุดเดิมทันที

เฉิงยวนโกรธขึ้นมาทันใด เส้นผมดำสยายออกมาเหมือนเข็ม

เล็บแหลมคมแทงไปยังสมบัติล้าค่าโดยรอบ

แต่กว่านหว่านกลับไม่สะทกสะท้าน เธอเพียงจ้องมองเฉิงยวนนิ่ง

ๆ

หลังจากเฉิงยวนโจมตีสมบัติล้าค่าเกือบทั้งหมดแล้ว กว่านหว่าน

ก็โบกมือลง เข็มเงินทั้งหมดพุ่งตรงไปยังเฉิงยวน

“ต่อจากนี้อาจจะต้องใช้เวลานานมากค่ะ”

ฉู่ลั่ว “พวกเราจะคอยดูแลโดยรอบ ไม่ให้คนอื่นมารบกวนหมอก

ว่าน”

กว่านหว่านยิ้มเล็กน้อย เดินเข้าไปในวงกลมที่ตนสร้างขึ้น

เฉิงยวนรีบเข้ามาโจมตีเธอ แต่ยังไม่ทันเข้าใกล้ ก็ถูกเข็มเงินเล่ม

หนึ่งแทงผ่านสมบัติล้าค่า ปักเข้าไปในวิญญาณผีร้ายของเธอ

เข็มเงินปักเข้าไปทีละเล่ม ๆ

จากนั้นก็ถอนออกมาทีละเล่ม ๆ

เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์หมุนเวียน

หนึ่งเดือน สองเดือน…

หนึ่งปี…

สองปี…

เวลานานที่กว่านหว่านพูดถึง ทุกคนไม่เคยคิดว่ามันจะนาน

ขนาดนี้

ฉู่ลั่วนั่งขัดสมาธิเงียบ ๆ

ยมทูตที่ทนรอไม่ไหวก็แวะมาดูความคืบหน้าเป็นครั้งคราว ส่วน

ใหญ่แล้วพวกเขาก็คอยรวบรวมวิญญาณหยินที่อยู่ในบริเวณนี้

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ ฉู่ลั่วที่นั่งหลับตาบำเพ็ญอยู่ก็ได้ยิน

เสียงบางอย่างขึ้นมากะทันหัน

เป็นเสียงของกว่านหว่านที่อยู่ในวงกลม

“ถึงเวลาแล้วค่ะ”