เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1872 จะขว้างหรือไม่ขว้าง
แฟนคลับที่ยืนอยู่แถวหน้าล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า รอให้ฉู่ลั่ว
ออกมาแล้วจะขว้างปาสิ่งของในมือใส่ทันที
กล้องถ่ายภาพทั้งหมดก็เตรียมพร้อมบันทึกภาพน่าอับอายของ
เธอ
ขาเรียวยาวขาวผ่องยื่นออกมา หญิงสาวในชุดราตรีสีแดงสด
เดินออกมาท่ามกลางความเงียบ
“หลัวฮวน! ดาวรุ่งหน้าใหม่ หลัวฮวน”
หลัวฮวนยิ้มให้กล้อง โบกมือแล้วเดินไปยืนอยู่ตรงหน้าแฟนคลับ
แถวแรก
แฟนคลับต่างตื่นเต้น “ฮวนฮวน ๆ ทำไมคุณถึงมาล่ะ!”
“ฮวนฮวน คุณโง่หรือไง! ทำไมคุณถึงเดินพรมแดงกับฉู่ลั่วได้!”
“ฮวนฮวน คุณไม่รู้เหรอว่าฉู่ลั่วเป็นใคร?”
หลัวฮวนหันกลับไปมองกลุ่มแฟนคลับ “พวกคุณวางใจได้ค่ะ!
คนที่เดินพรมแดงกับปรมาจารย์ฉู่ไม่ใช่ฉันหรอก ฉันยังไม่มี
คุณสมบัติขนาดนั้น”
“ไม่ได้เดินพรมแดงกับฉู่ลั่วเหรอ! งั้นก็ดีแล้ว…อ๊ะ!”
แฟนคลับที่เพิ่งรู้ตัวอยากจะถามต่อ แต่ก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นอีก
ครั้ง “หางเจียซิ่น…กรี๊ดดด!”
หางเจียซิ่นลงจากรถอย่างมาดเท่ แสงแฟลชจากกล้องแทบจะทำ
ให้คนตาบอด
“หางเจียซิ่น คุณไม่ได้ไปรับรางวัลที่ต่างประเทศเหรอ? ทำไม
กลับมาได้ล่ะ?”
“เขาไม่ได้บอกเหรอว่าพยายามมากแค่ไหนเพื่อจะได้รางวัลนี้
มา…อิทธิพลของฉู่ลั่ว มันยิ่งใหญ่ขนาดไหนกันแน่!”
“เจียซิ่น ฉู่ลั่วบังคับคุณใช่ไหม? คุณไม่ต้องกลัวนะ พวกเราแฟน
คลับจะสนับสนุนคุณเอง!”
หางเจียซิ่นกระตุกมุมปาก “ถ้าพี่ลั่วบังคับผมจริง ๆ ก็คงจะดีสิ
ครับ”
เขาได้รับข่าวช้าเกินไปเพราะอยู่ต่างประเทศ ไม่อย่างนั้นด้วย
ความสัมพันธ์ของเขากับพี่ลั่ว ต้องเข้าไปในจุดศูนย์กลางให้ได้อย่าง
แน่นอน
หลังจากเขาทักทายแฟนคลับแล้ว ก็เดินไปยังตำแหน่งที่ห่างจาก
ราวกั้นหนึ่งเมตร ยืนเคียงข้างกับหลัวฮวน
หลัวฮวน “…”
แม้แต่ราชาแห่งหางโจวยังยืนอยู่ข้างเธอ ถ้าเธอแพ้ก็ไม่น่า
เสียดายแล้ว!
จากนั้น บนรถลีมูซีนก็มีคนลงมาทีละคน
เสียงกรีดร้องดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าจนแทบจะทะลุไปถึงสวรรค์
แฟนคลับที่เตรียมขว้างไข่ปาผักเน่า ตอนนี้ลืมไปแล้วว่าพวกเขา
มาทำอะไร คนทั้งหมดต่างหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปอย่างใกล้ชิด
รถลีมูซีนคันนี้บรรทุกคนมาเกือบยี่สิบคน
แฟนคลับมองไอดอลของพวกเขายืนเรียงแถว เกือบจะแย่งงาน
รักษาความปลอดภัยไปแล้ว
“รถลีมูซีนคันนี้ นั่งได้แค่เก้าคนไม่ใช่เหรอ!”
พวกเขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าไอดอลของพวกเขากำลังนั่ง
เบียดเสียดอยู่ในรถลีมูซีนคนนี้
“ฉู่ลั่วทำแบบนี้กับไอดอลของพวกเราได้ยังไง? ใครอยู่เบื้องหลัง
เธอกันแน่!”
“รถมาแล้ว! รถคันนี้ต้องเป็นของฉู่ลั่วแน่ ๆ !”
บรรดาแฟนคลับโกรธจัดจนล้วงกระเป๋าที่เตรียมมาอีกครั้ง
พวกเขาต้องให้ฉู่ลั่วได้รับบทเรียน
ความโกรธของแฟนคลับพุ่งขึ้นถึงขีดสุด
ประตูรถลีมูซีนเปิดออก
ชายชราที่ดูกระฉับกระเฉงคนหนึ่งเดินออกมาพร้อมกับไม้เท้า
แสงแฟลชหยุดทำงาน
เหล่าแฟนคลับที่อยู่ในที่เกิดเหตุต่างตะลึงงัน
“ใครกัน?”
“ไม่รู้จัก”
มีคนพูดขึ้น “ทำไมฉันรู้สึกคุ้น ๆ เหมือน…เหมือนกับอาจารย์
ใหญ่โรงเรียนของเราเลย!”
“ฉันไม่ได้มองผิดใช่ไหม? ประธาน ประธานบริษัทของพวกเรา
ไม่ใช่ว่าไม่ได้บริหารบริษัท แล้วพาภรรยาไปเที่ยวรอบโลกเหรอ?”
“คุณอัน ฉันชอบเครื่องประดับที่คุณออกแบบมากที่สุดเลย!”
ผู้คนทยอยลงมาจากรถทีละคนสองคน ทุกคนยืนนิ่งเงียบไม่ขยับ
เขยื้อน
แฟนคลับก็ไม่กล้าขยับเช่นกัน
พวกเขาทั้งหมดมองดูผู้มีอำนาจในแวดวงธุรกิจและวิชาการที่ยืน
อยู่นิ่งเหมือนกับบอดี้การ์ด
จนกระทั่งรถสปอร์ตสีแดงสดคันสุดท้ายแล่นเข้ามา
“คราวนี้ต้องเป็นฉู่ลั่วแน่ ๆ !”
“แล้วจะขว้างหรือไม่ขว้างล่ะ?”
มีคนหนึ่งกลอกตาอย่างเบื่อหน่าย “คุณดูกลุ่มคนที่ยืนอยู่ตรงนี้สิ
มีใครบ้างที่คุณกล้าขว้างใส่? ถ้าคุณขว้างไม่โดนแล้วโดนพวกเขา
แทนล่ะ? จะไม่เรียนหนังสือ หรือลาออกจากงานดี”
มีคนกระซิบ “พวกคุณว่าใครกันแน่ที่อยู่เบื้องหลังฉู่ลั่ว? ไม่เพียง
ทำให้คนในวงการบันเทิงออกมาปกป้องเธอ แต่ยังทำให้คนในวงการ
ธุรกิจและการศึกษาปกป้องเธอด้วย”
“ตอนนี้ถ้ามีคนบอกว่าเธอเป็นมนุษย์ต่างดาว ฉันก็เชื่อแล้ว”
ทันใดนั้นรถสปอร์ตสีแดงสดก็แล่นเข้ามาจอด และแล้วประตูรถก็
เปิดออก