เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1877 ตรวจสอบรถ

“รถที่ไปยังปรโลกและรถที่หาตัวตายตัวแทนในสายตาของคน

ทั่วไป ไม่มีอะไรแตกต่างกัน แต่…ถ้าสังเกตอย่างละเอียด จะพบความ

แตกต่างเล็กน้อยได้ค่ะ”

ฉู่ลั่วชี้ไปที่รถบัสและรถแท็กซี่ “รถเหล่านี้เห็นได้ชัดว่าเป็นรถทั้ง

สองประเภท รถที่วิ่งเข้าปรโลกไม่ต้องการให้คนเป็นขึ้น ดังนั้นแม้ว่า

จะดูเหมือนรถธรรมดา แต่ต้องมีบางจุดที่ดูแปลกประหลาดและน่าขน

ลุก”

“แต่รถผีที่ล่อคนเป็นให้ขึ้นไปนั้นแตกต่าง ก่อนขึ้นรถ คนทั่วไป

จะไม่สามารถสังเกตเห็นความแตกต่างระหว่างรถคันนี้กับรถทั่วไปได้

เลย”

ฉู่ลั่วชี้ไปที่รถหลายคัน “ตอนนี้พวกคุณแบ่งเป็นสิบกลุ่ม แยกกัน

ตรวจสอบรถทั้งสิบคัน ดูว่าคันไหนสามารถขึ้นไปได้ คันไหนเป็นรถ

ที่มารับวิญญาณ”

คนร้อยคน “หา? พวกเราต้องเลือกเองเหรอ?”

ผู้ชมในถ่ายทอดสด [หา? ฉู่ลั่วไม่ลงมือเองเหรอ?]

ฉู่ลั่ว “พวกคุณเลือกกันเองค่ะ ให้เวลาสิบนาที หลังจากสิบนาที

แล้ว ให้แต่ละกลุ่มมาบอกคำตอบกับฉันค่ะ”

พูดจบ เธอก็เดินไปด้านข้าง เอนตัวพิงกำแพง ไม่มีท่าทีว่าจะ

ขยับตัวอีกเลย

เย่อวิ๋นชูกับคนอื่น ๆ ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร

นึกถึงสมัยก่อน ในช่วงเวลาอันตรายขนาดนั้น พี่ลั่วก็ยังไม่ลืม

สอนความรู้ให้พวกเขา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนอยู่ในเกมแบบนี้

เย่อวิ๋นชูนำกลุ่มของตัวเองไปตรวจสอบรถบัสคันหนึ่ง

ฝานจื้อก็พากลุ่มของเขาไปดูรถแท็กซี่ข้าง ๆ เช่นกัน

พอมีคนทำ คนอื่น ๆ ก็เริ่มลงมือกันแล้ว

“ไม่เห็นมีอะไรแตกต่างกันเลย! ก็แค่รถบัสธรรมดานี่นา! หรือว่า

นี่จะเป็นรถที่มารับวิญญาณ?”

“ไม่ใช่ รถคันนี้ไม่ถูกต้อง ไฟท้ายสองดวงของรถคันนี้ไม่

เหมือนกับไฟท้ายรถทั่วไป” มีคนร้องตะโกนขึ้นอย่างรวดเร็ว “ไฟสอง

ดวงนี้ สลับกันมืดสลับกันสว่าง มันแปลกมาก”

“แล้วก็มีรอยนิ้วมือบนกระจกหน้าต่างรถด้วย”

“ฉันเพิ่งเห็นเงาคนในรถเมื่อกี้นี้”

ชั่วขณะนั้น หลายคนเริ่มตรวจสอบกันอย่างกระตือรือร้นและ

ตื่นเต้นราวกับกำลังเล่นเกมอยู่

กลุ่มหนึ่งเดินไปที่รถแท็กซี่คันหนึ่ง ยังไม่ทันจะเข้าใกล้ กระจก

หน้าต่างก็เลื่อนลงมา คนขับข้างในแย้มยิ้มให้ “คุณลูกค้า อยากไป

ไหนครับ?”

คนที่มาตรวจสอบเพียงแค่กะพริบตา แล้วหันไปพูดกับเพื่อนใน

กลุ่มคนข้าง ๆ ว่า “ฉันแน่ใจแล้ว รถคันนี้แหละที่มารับวิญญาณ”

ปกติเกินไปแล้ว!

แถมยังใส่ใจถามว่าจะไปไหนอีก?

รถผีที่ไม่อยากให้คนเป็นขึ้นรถ จะกระตือรือร้นขนาดนี้ได้ยังไง!

ตอนนี้ไม่ใช่แค่คนร้อยคนนี้ที่ไม่กลัวแล้ว แม้แต่ผู้ชมใน

ถ่ายทอดสดก็ไม่กลัวเหมือนกัน

[ฉันคิดว่ารถที่ตรวจสอบเมื่อกี้ น่าจะเป็นรถรับวิญญาณนะ! รถ

คันนั้นก็มีคนขับไม่ใช่หรือ?]

[แต่คนขับคนนั้นดูน่ากลัวมาก แถมยังตวาดคนที่มาตรวจสอบ

ด้วย]

[ทำไมเหมือนจะแตกต่างจากไลฟ์ช่องอื่นนะ! ทีมที่มีคนน้อยยัง

พอไหว แต่พอมีคนเกินห้าคนก็ยากจะควบคุมแล้ว ไม่เชื่อฟังไม่พอ

ยังดื้อดึงอีก ไม่ฟังคำพูดของผู้บำเพ็ญเลย]

[ฝั่งของฉู่ลั่วดูกลมเกลียวเกินไปหน่อยนะ! เหมือนกับการสอน

นอกสถานที่เลย]

[พูดตามตรง ตอนนี้ฉันอยากไปเล่นบ้างแล้ว]

เวลาที่ฉู่ลั่วกำหนดผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทั้งสิบกลุ่มกลับรวมตัว

กันอีกครั้ง แต่ต่างจากครั้งก่อนตรงที่คราวนี้ทุกคนมีสีหน้าตื่นเต้น

ฉู่ลั่วเดินไปที่กลุ่มแรก

เย่อวิ๋นชูชี้ไปทางรถ “คนนั้นเป็นรถผี บนกระจกหน้าต่างรถมีรอย

มือเปื้อนเลือดค่ะ ไฟท้ายก็ติด ๆ ดับ ๆ”

กลุ่มที่สอง “มันเป็นรถรับวิญญาณแน่นอนครับ มีคนขับกับ

ผู้โดยสารอยู่บนรถ แต่ที่น่าแปลกคือผู้โดยสารเหล่านั้นดูไม่มีอะไร

ผิดปกติเลย พวกเราตรวจสอบรอบ ๆ รถแล้ว ทุกอย่างดูปกติจนไม่

ปกติ”

กลุ่มที่สาม กลุ่มที่สี่…

หลังจากทุกกลุ่มรายงานเสร็จ ทุกคนต่างมองไปที่ฉู่ลั่วด้วย

สายตาคาดหวัง

ผู้ชมในถ่ายทอดสดก็กำลังรอให้ฉู่ลั่วเปิดเผยความจริง

เมื่อครู่ผู้ชมในถ่ายทอดสดยังถกเถียงกัน ว่ารถคันไหนเป็นรถรับ

วิญญาณ คันไหนเป็นรถผี

ตอนนี้พวกเขากำลังรอคำตอบที่ถูกต้อง

ฉู่ลั่ว “ถูกต้องทั้งหมดค่ะ”

“ว้าว!”

“ฉันบอกแล้วไง!”

“พวกเราตรวจสอบอย่างละเอียดขนาดนี้ ไม่มีทางผิดพลาด

แน่นอน”