เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1923 ข้อตกลงระหว่างองค์กรกับเผ่าปีศาจ
ปีศาจหมาป่ารู้สึกตื่นเต้นมาก
“แต่พวกคุณต้องยอมรับว่าในหมู่ปีศาจ มีบางตนที่ทำร้ายและ
เป็นอันตรายต่อมนุษย์จริง ๆ”
ปีศาจหมาป่านเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงพยักหน้า “มีจริง ๆ ครับ”
“แล้วจะให้เจ้าหน้าที่ขององค์กรแยกแยะพวกคุณออกจากปีศาจ
ที่เป็นอันตรายได้อย่างไรคะ?”
ปีศาจหมาป่าเงียบไปอีกครั้ง
ผ่านไปเนิ่นนาน ราวกับว่ามันตัดสินใจได้แล้ว มันจึงพูดด้วย
น้าเสียงหนักแน่นว่า “ปรมาจารย์ คุณบอกมาเลยว่าอยากให้พวกเรา
ทำอย่างไร?”
“ยอมรับการควบคุม ให้ปีศาจทุกตนมาลงทะเบียนกับทางองค์กร
ทางองค์กรจะออกบัตรประจำตัวปีศาจให้กับพวกคุณ เวลาที่พวกคุณ
ออกไปไหนมาไหน ก็ต้องแสดงบัตรประจำตัวปีศาจด้วย”
สีหน้าของปีศาจหมาป่ามืดครึ้มลง ฉู่ลั่วพูดต่อ “ถ้าจำเป็น พวก
คุณก็ต้องให้ความร่วมมือกับองค์กรในการจับกุมวิญญาณร้ายด้ย”
“หลังจากพลบค่า พวกปีศาจทั้งหมดต้องทำเหมือนคนธรรมดา
ห้ามออกไปข้างนอก และต้องพกยันต์ติดตัว เพื่อป้องกันไม่ให้ได้รับ
ผลกระทบจากพลังชั่วร้าย”
กฎระเบียบถูกพูดออกมาทีละข้อจากปากของฉู่ลั่ว
ไม่ใช่แค่ปีศาจหมาป่าเท่านั้น แม้แต่เหล่าปีศาจที่อยู่ด้านล่างก็มีสี
หน้าเปลี่ยนไป
ปีศาจหมาป่ามองฉู่ลั่ว หายใจถี่ขึ้น ดูเหมือนจะโกรธ แต่ก็เหมือน
เสียใจ
ตอนที่มันกำลังจะหันหลังกลับ ฉู่ลั่วเอ่ยขึ้นว่า “เช่นเดียวกัน ทาง
เราจะให้สิทธิ์กับพวกคุณเหมือนคนธรรมดา พวกคุณสามารถเดิน
บนถนนในตอนกลางวัน เข้าออกห้างสรรพสินค้าและร้านอาหารก็
ได้”
“คนธรรมดาใช้ชีวิตอย่างไร พวกคุณก็ใช้ชีวิตอย่างนั้น”
“แต่พวกปีศาจไม่สามารถทำสิ่งที่ผิดกฎหมายได้”
พวกมันสามารถใช้ชีวิตในฐานะปีศาจได้อย่างเปิดเผย
ปีศาจหมาป่ากลืนน้าลายแล้วถามว่า “ปรมาจารย์หมายความว่า
พวกเราสามารถเดินไปมาในโลกมนุษย์ด้วยร่างปีศาจเหรอครับ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “แต่ต้องพกบัตรประจำตัวด้วยค่ะ เจ้าหน้าที่
องค์กรสามารถตรวจสอบเอกสารของพวกคุณได้ตลอดเวลา”
เมื่อเห็นว่าปีศาจหมาป่าเริ่มผ่อนคลายลง ฉู่ลั่วจึงพูดต่อ “แต่การ
เดินไปมาในโลกมนุษย์ต้องใช้เงิน พวกคุณปีศาจจะเอาเงินมาจาก
ไหนคะ?”
ปีศาจทั้งหมดเงียบกริบ
ฉู่ลั่วยิ้มพลางพูดว่า “ทางองค์กรสามารถให้เงินทุนก้อนหนึ่งกับ
พวกคุณปีศาจ ไม่มากหรอกค่ะ…ประมาณปีศาจตัวละหนึ่งหมื่น พวก
เราก็สามารถหางานให้พวกคุณได้ด้วยค่ะ”
“เช่น การช่วยจับปีศาจร้ายก็จะมีรางวัลเป็นเงิน”
“ถ้าทำได้ดี ก็สามารถเข้าทำงานที่องค์กรได้ องค์กรเป็นสถานที่
แบบไหน เงินเดือนและสวัสดิการเป็นอย่างไร พวกคุณน่าจะหาข้อมูล
ได้”
ปีศาจหมาป่าขมวดคิ้ว “พวกเราก็สามารถเข้าทำงานที่องค์กรได้
เหรอ?”
ฉู่ลั่วมองปีศาจหมาป่า “ถ้าคุณรู้จักฉันเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน คุณก็
ควรจะรู้ว่าตอนที่ฉันเป็นหัวหน้าองค์กร เจ้าหน้าที่ในองค์กรไม่ได้มีแค่
ปีศาจ แต่ยังมีผีและปีศาจด้วย”
“เจ้าหน้าที่องค์กรไม่ว่าจะมาจากไหน เราดูที่ความสามารถและ
ความประพฤติเท่านั้นค่ะ”
เรื่องนี้ปีศาจหมาป่าไม่สามารถโต้แย้งได้
ตอนที่ฉู่ลั่วเป็นหัวหน้าองค์กร เจ้าหน้าที่ในองค์กรก็มีทั้งปีศาจ ผี
และวิญญาณชั่วร้ายจริง ๆ
“พวกเราขอปรึกษากันก่อน” ปีศาจหมาป่ากล่าว
ฉู่ลั่วพยักหน้า “เชิญตามสบายค่ะ”
เธอปล่อยให้เหล่าปีศาจให้หอประชุมใหญ่ แล้วพาหมี่สวิ้นและ
คนอื่นื ๆ ออกไป
พอออกมาแล้ว เธอหันไปถามหมี่สวิ้นว่า “พวกคุณไม่จำเป็นต้อง
ปรึกษากันหน่อยเหรอคะ?”
หมี่สวิ้นยิ้มเยาะตัวเอง “พูดมาขนาดนี้แล้ว พวกเรายังจะปรึกษา
อะไรกันอีก! แต่…ก็ยังต้องเรียกประชุมภายในองค์กรอยู่ดี”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
หมี่สวิ้นพาคนจากองค์กรออกไปเพื่อเข้าร่วมประชุม
ฉู่ลั่วยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ด้านนอกห้องประชุม มองผู้คน
มากมายที่สัญจรไปมานอกโรงแรม สายตาของเธอค่อย ๆ เลื่อนไปยัง
ตำแหน่งของค่ายกลชั้นใน
อีกไม่นาน!
เธอก็จะได้เข้าไปแล้ว
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ปีศาจหมาป่าก็เปิดประตูหอประชุมแล้วเดิน
ออกมา
“ปรมาจารย์ฉู่ พวกเราคิดดีแล้ว พวกเราเห็นด้วยกับข้อเสนอ
ของคุณ แต่ปรมาจารย์ต้องรับประกันว่าพวกเราปีศาจจะมีสิทธิเท่า
เทียมกับมนุษย์ธรรมดา”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “ข้างนอกอาจจะเป็นไปไม่ได้ แต่ในมณฑลหนาน
ทำได้แน่นอน”
มณฑลหนานถูกปีศาจร้ายรุกรานมานานหลายปี จิตใจของคน
ธรรมดาเข้มแข็งขึ้นมากแล้ว
หมี่สวิ้นรีบเดินเข้ามาและยื่นเอกสารฉบับหนึ่งให้ฉู่ลั่ว “นี่คือ
เอกสารที่พวกเรารวบรวมมา เป็นข้อตกลงระหว่างองค์กรกับเผ่า
ปีศาจ”
YOU MAY ALSO LIKE
